آلبر کامو،‌ محصول یا قربانی استعمار فرانسه؟

درودها دوستان گرامی ما! محمدعثمان نجیب  نماینده‌ی مکتب  دینی فلسفی  من بیش از…

کتاب "زندگی عیسی" نقد مسیحیت بود 

Strauß, David (1808-1874) آرام بختیاری داوید اشتراوس؛- مبارز ضد مسیحی، مبلغ علم…

عدل الهی و عدالت اجتماعی و سرنوشت عدالت در جهان

نویسنده: مهرالدین مشید  خوانشی فلسفی–دینی از نسبت خدا، انسان و مسئولیت…

لذت چیست؟

لذت به معنای حقیقی٬ بدون وابستگی به خوردن و مراقبت جنسی٬ بصورت…

اختلاف دښمني نه ده؛ د اختلاف نه زغمل دښمني زېږوي

نور محمد غفوری په انساني ټولنو کې د بڼو او فکرونو اختلاف یو…

شاعر کرد زبان معاصر

آقای هوزان اسماعیل (به کردی: هۆزان ئیسماعیل) شاعر کرد زبان…

چند شعر کوتاه از لیلا طیبی

(۱) انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

جغرافیای سیاسی افغانستان و رقابت های نیاتی قدرت ها

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان ژیوپلیتیک نیابتی؛ در هم زیستی با گروههای…

اعلامیه در مورد یورش سبعانه امپریالیسم آمریکا به ونزوئلا

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان سرانجام شنبه ۳ جنوری، پس از آنکه…

زخم کهنۀ سال نوین

رسول پویان سال نو آمد ولی جنگ و جـدل افزون شدست کودک…

تحول ششم جدی، روزی که برایم زنگ زنده‌گی دوباره را به…

نوشته از بصیر دهزاد   قصه واقعی از صفحات زنده‌گی ام  این نوشته…

دوستدارم

نوشته نذیر ظفر ترا   از  هر کی بیشتر دوستدارم ترا  چون قیمت  سر دوستدارم سرم  را گر    برند…

مولود ابراهیم

آقای "مولود ابراهیم حسن" (به کُردی: مەولود ئیبراهیم حەسەن) شاعر…

پدیدار شناسی هوسرل؛ ایده آلیستی و بورژوایی؟

Edmund Hussrel(1859-1938)    آرام بختیاری جهان شناسی؛ فنومنولوگی و شناخت ظاهر پدیده ها…

ميسر نميشود

28/12/25 نوشته نذير ظفر پير م    وصال  يار   ميسر   نميشود وقت  خزان   بهار    ميسر  نميشود بيكار م اينكه شعر و…

مهاجران در تیررس تروریستان و بازتولید سلطه طالبان در تبعید

نویسنده: مهرالدین مشید ترور جنرال سریع ، سرآغاز یک توطئه مضاعف،…

شماره ۳/۴ محبت 

شماره ۳/۴ م سال ۲۸م محبت از چاپ برآمدږ پیشکش…

مارکس و اتحادیه‌های کارگری(۸)

نوشته: ا. لازوفسکی برگردان: آمادور نویدی مارکس و جنبش اعتصاب مارکس و انگلس حداکثر توجه خود…

مائوئیسم در افغانستان: از نظریه‌پردازی تا عمل‌گرایی بدون استراتژی

این مقاله به بررسی تاریخی و تحلیلی جنبش مائوئیستی در…

                        به بهانه ی آمستردام              

   نوشته ی : اسماعیل فروغی          من نمیخواهم درباره ی چند وچون…

«
»

پیشنهادی به داکترغنی

حکومت را با نظام اشتباه نگیرید !؟

                   نوشته ی : اسماعیل فروغی

       این روزها درحالی که بحث حکومت موقت ازهرسو بالا گرفته است ، رییس جمهورغنی واطرافیان نزدیکش ( محب ، فضلی ،صالح و دوسه تای دیگر) ، با داد وفریاد ، ایجادحکومت موقت را خط سرخ اعلام نموده ، بحث روی آن را حتا خیانت به منافع ملی عنوان می نمایند. آنان می کوشند با مهارت خاص ، بقای نظام را با بقای حکومت ، اشتباه به خورد مردم بدهند .

       بقای نظام میتواند خط سرخ باشد ؛ اما بقای حکومت نه . جاگزینی حکومت موقت بجای حتا یک حکومت انتخابی تا برگزاری انتخاباتِ دوباره ، درتمام کشورهای جهان تحت شرایط خاص و مطابق قوانین اساسی هرکشور، یک امرعادی وقانونی به حساب میآید. چه رسد به حکومت داکترغنی که فقط با آرای مشکوک کمترازیک میلیون نفرشکل گرفته است .

       اگرداکتراشرف غنی باورمند و متضمن ارزشهای ملی باشد ، باید بااستفاده ازتمام امکانات برای حفظ “ نظام ” پا فشاری نماید نه برای حفظ حکومتِ تک محورخودش .

      داکترغنی میتواند با درک ازتجارب تاریخی آخرین ماه ها وهفته های حکومتداری داکترنجیب الله ، بجای پافشاری و لجاجت روی حفظ قدرت ، شرایط منطقی برای حفظ وحراست قاطعانه ی نظام را اعلام نماید .

      حالا که طالبان به یاری امریکا مدعی ومستحقِ شرکت درقدرت شناخته شده است .  وحالا که دولتهای ذیدخل ، گروههای مختلف سیاسی ومردم افغانستان همه آرزو دارند به قصد ختم جنگ ، حکومت مشترکی با طالبان بوجود بیاید ، داکترغنی میتواند صادقانه اعلام نماید که : من داوطلبانه از قدرت کنارمیروم ؛ اما به شرط این که :

     اول – نظام جمهوری و دستاورد های موجود حفاظت وحراست شود . 

    دوم – آتش بس فوری درتمام مملکت اعلام وقاطعانه رعایت گردد .

  وسوم – در حکومت عبوری هیچیک ازچهره های فاسد و پول پرست جهادی و اشخاص دو پاسپورته ی دیسانتی حضورنداشته باشند .

     اگرداکترغنی تشنه ی قدرت نبوده ، به افغانستان وبه صلح باورمند است ؛ باگذاشتن این سه شرط ، میتواند صادقانه آماده گی اش را برای کناررفتن اعلام نماید . برای حفظ نظام ، ازسازمانهای بین المللی ، ازاعضای دایم شورای امنیت وازقدرتهای منطقه ، ضمانت رسمی و قابل قبول مطالبه کرده ، به تشکیل حکومت مشترک گردن بماند . مدت حکومت موقت میتواند تا دوسال درنظرگرفته شود. وهرگاه طالبان وسایرطرف های درگیرموافق باشند ، آقای غنی میتواند حتا دررأس حکومت قرارداشته باشد . البته با درنظرداشت این که اختیارات دردست شورای وزرای موقت باشد نه دردست رییس حکومت موقت . حکومت موقت وظیفه خواهد داشت تا قانون انتخابات و قانون اساسی را اصطلاح و تعدیل نموده ، انتخاباتِ عادلانه را براه انداخته و به بحران چندین ساله در کشورخاتمه ببخشد .

       اینست راه ختم غایله ی 42 ساله ومسیردرست پایان دردهای جانکاه مردم آقای رییس جمهور! نه پافشاری بربقای حکومتی که حتا حامیان امریکایی اش ، ازپشتیبانی دوامدارآن پشیمان ومتردد به نظر می رسند .