دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

جوانی 

طی شد، دریغ و درد، زمان جوانیم مانده است بهره ی…

افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

اقرار 

نوشته نذير ظفرپير  شدم   مرد  جوان  نيستملايق      الطاف …

نورم‌ها و ارزش‌های اجتماعی

 این مقاله نخستین‌بار در اوایل ماه می سال ۲۰۱۷ میلادی، در رسانه‌های…

محبتگاه عشق

رسول پویان زلف چین چین دام صید وتیغ ابرو قاتل است در…

افغانستان و «حاشیه نشینی ژئوپلیتیکی» در نظام بین الملل

نویسنده: مهرالدین مشید از اسیب پذیری ژئوپلیتیک تا نبود مشروعیت؛ «پاشنۀ…

در برابر جنایات ضد انسانی حلقه انسانیت ستیز طالبانیزم باید…

بصیر دهزاد  در هفته های اخیر افغانستان شاهد تشدید ارتکاب یک سلسله جرایم و…

«
»

پیام میز مدور کانون هماهنگی زنان به مناسبت فرا رسیدن هشتم مارچ


هشتم مارچ امسال در شرایط بسیار حساس در جهان ،‌ منطقه و کشور ما فرا میرسد.

این شرایط حساس ایجاب میکند تا ما با آگاهی و ارادهٔ‌ استوار برای دفاع از حقوق انسانی و قانونی خود و دفاع از حق مردم افغانستان برای زنده گی در فضای صلح ، امنیت ، تفاهم ، دیموکراسی ، سازنده گی و بهروزی در پناه حاکمیت قانون و مخالفت با جنگ ،‌ ویرانگری ، زورگویی و نفرت پراگنی به پیشوار هشتم مارچ برویم.
 زنده گی در فضای مصوون اجتماعی، دسترسي به صحت، آموزش، کار و مشاركت در همه عرصه های زنده گی اجتماعی از شمار حقوق قانونی و انسانی زنان افغان به شمار می روند- حقوقی که متاسفانه تا هنوز اکثریت زنان افغان از‌ آن ها در عمل بهره مند نشده اند. بدترآن که ابتدایی ترین حقوق انسانی زنان افغانستان و تا هنوز حتا حق زنده گی آنان نیز به صورت گسترده مورد تعرض قرار میگیرد. به همین جهت مبارزه علیه خشونت امسال نیز همانند سالیان گذشته مسالهٔ حاد و مبرم باقی مانده است.
 از آن جا که تا هنوز نیز نه تنها همه عاملان «فاجعهٔ زجر کشی علنی و دسته جمعی فرخنده» مجازات نشده اند ،‌ بل «فرخنده کشی»‌ پایان نیافته و خشونت علیه زنان همچنان ادامه دارد، این وضعیت ایجاب میکند تا در فاصله میان ۸ مارچ و سالروز «فاجعهٔ زجر کشی علنی و دسته جمعی فرخنده» کارزار گسترده یی را برای مبارزه در برابر خشونت علیه زنان و دادخواهی برای قربانیان خشونت، به راه انداخت . سالروز این فاجعه باید به روزی مبدل گردد که وجدان اجتماعی را در برابر هر گونه خشونت، حساس نگهدارد.
 ما همچنان مردان آگاه افغان را مخاطب قرار داده و آنان را فرامیخوانیم تا در برگزاری هشتم مارچ و سالروز فاجعه قتل فرخنده همراه و همصدا با زنان اشتراک ورزند و دین و مکلفیت انسانی ، افغانی ایمانی خود را در برابر زنان ایفا نمایند.
 ما از حکومت ، قوهٔ‌ قضاییه و پارلمان افغانستان مطالبه مینماییم تا مکلفیت های خود را در مورد پاسبانی از حقوق قانونی شهروندان و به خصوص زنان جدی گرفته و گزارش اجراات شان را درين مورد به زنان و همهٔ مردم كشور ارايه كنند.
 زنان افغانستان زمانی میتوانند بر موانع و مشکلات موجود پیروز شوند که خواست های مشترک خود را همصدا بیان کرده و فضای تفاهم ، همبسته گی و همکاری میان شان را گسترش داده و زمینه تبارز جنبش اجتماعی زنان را به حیث یک نیروی توانا و غیر قابل انصراف فراهم سازند.
 با توجه به مراتب بالا لازم است تا در هشتم مارچ با گسترش و تعمیق تفاهم و همبسته گی میان نهادهای زنان و مدافع حقوق زنان و همه فعالان و مدافعان حقوق زنان ، شانه به شانه در یک صف قرار گرفته و ارادهٔ‌ مشترک مان را همصدا بیان کنیم:
– فرخنده کشی بس است !
– زن ستیزی بس است!
– انسانیت کشی بس است!
– نه، به جنگ نیابتی در سرزمین ما!
– نه، به متجاوزین بر حریم وطن ما !
– نیروی ما در حقانیت انسانی ،‌ در اراده برای خودآگاهی و همبسته گی ما نهفته است!
– شعار ما مهربانی ، برابری ، عدالت و همبسته گی اجتماعی است !
– زنده گی در فضای مصوون اجتماعی حق انسانی و قانونی ما است!
 – صحت، آموزش ، کار و مشارکت در همه عرصه های زنده گی اجتماعی به حیث شهروندان تام الحقوق، حق انسانی و قانونی ما است!
– با هم در راه تحقق اهداف انسانی مشترک ما !
– با هم برای فردای بهتر جامعه و وطن ما!
*
 این پیام توسط میز مدور کانون هماهنگی زنان که در آن نماینده گان نزدیک به هفتاد نهاد زنان و مدافع حقوق زنان و حلقات فعالان سرشناس حقوق زنان اشتراک دارند تصویب و صادر گردیده است
 هیات مدیره کانون هماهنگی زنان