آموریم خود کفایی !

امین الله مفکر امینی                    2026-16-02! هـــر که آمد در این خطه ی…

آگاهی، عدالت و دموکراسی؛ سه رکن تحول پایدار

نور محمد غفوری تحول سیاسی و اجتماعیِ پایدار، نه با شعار…

بحران روایت ملی در افغانستان؛ غلبه گفتمان‌های قومی و ایدئولوژیک

نویسنده: مهرالدین مشید  بحران داعیهٔ ملی و جست‌وجوی رهبری راستین در…

نمونه های اشعار کهن فارسی، بخش دوم با اضافهء اشعار…

******** در ادامه مطالب فبلا ارايه و نشر شده در سایتهای…

پارادوکس انرژی در افغانستان: زغال‌سنگ یا آب؟

​تحلیلی بر گذار از سوخت‌های فسیلی به توسعه پایدار ​ ​افغانستان در…

افتضاح اپستین و فروپاشی وجدان بشریت در سرمایه‌داری پسین

نویسنده: مهرالدین مشید در دهه‌های اخیر، مطالعات انتقادی قدرت و جرم…

«او با تلخی، بیهوده‌گویی و خودپسندی را تمسخر می‌کرد…»

 به مناسبت دویستمین سالگرد تولد م. ای. سالتیکوف- شچدرین برگردان: رحیم…

مرگ ارزش و اخلاق

رسول پویان مگـر جـزیـرۀ اپـسـتـیـن دام شـیطان بود که مرگ ارزش واخلاق…

از دوری ی میهن سوزم!

امین الله مفکر امینی     2026-01-02! چنان از دوری ی میهن سوزم بجان…

        یک نـامـه به تاریخ؛ و یک نـخوانـدنی ترین!

با هدیه سلام ها و احترامات قلبی و وجدانی؛ این…

افغانستان؛ از کانون تروریسم فراملی تا عرصه‌ی مانورهای ژئوپلیتیک قدرت‌های…

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دو دهه‌ی اخیر به یکی از…

گلهای خشم کلان شهرهای بورژوایی

Baudelaire, Charles (1821-1867) آرام بختیاری شعر نو بودلر میان: نیما، هدایت، و…

                                            واقعیت چیست

واقعیت با نظریات مختلف و دید گاه ها ی متنوع…

هزیان تب آلود!

شدت تب تروریسم که بیش از نیم قرن استبلشمنت پاکستان…

 افغانستان قربانی سیاست‌های امنیتی منطقه‌ای است، نه متهم دائمی

نور محمد غفوری در سوسیال میدیا خواندم که وزارت دفاع طالبان…

وحدت نیروهای ملی دموکراتیک ومترقی

وحدت بمثابه واقعیت انکار ناپذیری ضرورت تاریخی در برابر استعمار…

عدالت اجتماعی

نوشتهء نذیر ظفر‎عدالت روزی پیـــــدا میشه آخر‎سفاکان ترد و رســـوا…

خودتحقیری و خودتخریبی؛ تبیین فلسفی مفهومی

۱. خودتحقیری (Self-Denigration) در معنای فلسفی، خودتحقیری حالتی است که در…

سرمایه‌داری لیبرال و واکنش سوسیال‌دموکراسی

نور محمد غفوری تقابل، اصلاح یا همزیستی انتقادی؟ مقدمه سرمایه‌داری لیبرال به‌عنوان نظام…

             تشدید تنش تهران و واشنگتن؛ پس‌لرزه‌های منطقه‌ای آن

نویسنده: مهرالدین مشید سرنوشت دیکتاتوری‌های دینی؛ آزمون بقا برای اخوندیسم و…

«
»

وفاداری به آرمان‌ها و رسالت نجات وطن

وفاداری به آرمان‌ها و رسالت نجات وطن

پس از فروپاشی حکومتی که با اتکا بر آرای مردم و با آرمان آوردن صلح، ترقی، عدالت اجتماعی و آرامش برای مردم افغانستان به قدرت رسیده بود، شمار زیادی از رفقای متعهد که تجربه مبارزه و وفاداری به آرمان‌های آزادی، عدالت و دموکراسی را داشتند، مسیر فعالیت سیاسی را ادامه دادند و تشکل‌های نوینی برای تحقق آرمان‌های تاریخی شکل گرفت. این تلاش‌ها نشان داد که حتی در دشوارترین شرایط نیز، کوشش سازمان‌یافته و مشترک می‌تواند ادامه‌دهنده راه آزادی و عدالت باشد و حضور فعال در تشکل‌های سیاسی، نیروی محرکه‌ای برای تغییرات اجتماعی و رشد آگاهی جمعی است

پیام روشن به آنانی که در مبارزه سیاسی امروز حضور دارند این است که: عده‌ای از رفقا اگر افتخار می‌کنند که در هیچ تشکیلات حزبی نیستند، چنان‌که این‌جا و آن‌جا شنیده می‌شود، نه تنها افتخار نیست بلکه لطمه‌ای بزرگ نیز هست. تجارب آنان، نفوذ و تأثیرگذاری‌شان برای وحدت و یک‌پارچگی ملی و حزبی به حاشیه می‌رود و با گذشت زمان از بین می‌رود. مبارزه بدون تشکل، هرچند با نیت پاک، توان تبدیل‌شدن به نیروی مؤثر تاریخی را از دست می‌دهد و سرمایه انسانی را پراکنده و فرسوده می‌سازد

با رسیدن دوباره طالبان به قدرت، فعالیت سیاسی در داخل کشور به شدت محدود شد و بسیاری از رفقا ناگزیر شدند مبارزه خود را در عرصه برون‌مرزی ادامه دهند. با این حال، حتی کسانی که هنوز در تشکل‌های سیاسی فعال نیستند، با باور به ارزش‌ها و اهداف جمعی نشان می‌دهند که همدل و همراه با جریان مبارزه‌اند؛ اما تجربه نیز ثابت کرده است که این همدلی زمانی به نیروی واقعی بدل می‌شود که در قالب سازمان‌یافته و مسئولانه تجسم یابد

تجربه نشان داده است که مبارزه مشترک و سازمان‌یافته مزایای فراوانی دارد: اثرگذاری واقعی بر جامعه، ایجاد علاقه و مشارکت شهروندان، تولید نتایج ملموس در سیاست و اجتماع، و آرامش روانی و اعتماد به نفس لازم برای ادامه مسیر دشوار. همه این‌ها گواه آن است که هیچ نیرویی به اندازه همکاری جمعی و تعهد سازمان‌یافته توانمند نیست. هر گامی که با هماهنگی و همبستگی برداشته شود، نه تنها به تحقق آرمان‌های گذشته نزدیک‌تر می‌کند، بلکه قدرت ما را برای مقابله با بحران‌های کنونی و ساختن آینده‌ای بهتر افزایش می‌دهد

گذشته سیاسی ما سرمایه‌ای بی‌همتاست و چراغ راه امروز ماست؛ یادآور شجاعت و پایداری کسانی که آرمان‌ها را بر هر منفعت شخصی ترجیح دادند. امروز، این تجربه تاریخی فرا می‌خواند که با تمام توان و تعهد، برای نجات وطن وارد میدان شویم. هیچ زمانی به اندازه امروز، نیاز به آگاهی، وحدت و اقدام جمعی احساس نشده است

ملت ما تاریخی پر افتخار و در عین حال پرچالشی دارد. هر نسل از رفقا و شهروندان متعهد نشان داده است که اراده‌ای که برای عدالت و آزادی می‌جنگد، هیچ قدرتی نمی‌تواند متوقف کند. ما امروز، با چشم به گذشته