هیچ گروهی به تنهایی قادر به حل اینهمه بحران نیست
نوشته ی : فروغی
بیانیه ی تهدیدآمیز وزارت خارجه ی امریکا و به ادامه ی آن کاهش یک میلیارد دالری کمکهای امریکا به افغانستان ، رهبران قدرت طلب افغانستان را بازهم مجبور به تشکیل حکومت مشترک خواهد کرد . نام رییس اجراییه به رییس حکومت ، صدراعظم ، نخست وزیر و مثل اینها مبدل شده و به جنرال عبدالرشید دوستم هم با اعزاز و اکرام دوباره تمکین خواهد شد .
محمداشرف غنی و عبدالله عبدالله باردیگرباهم جورآمده ، متفقانه زمینه ی اشتراک طالبان را درقدرت مساعد خواهند کرد . ( فقط اشتراک طالبان رادرقدرت ، نه امارت طالبانی را )
طوری که میدانیم پروژه ی صلح با طالبان یک پروژه ی موقتی و صرفاً امریکاییست . این پروژه فقط تا انتخابات ریاست جمهوری امریکا (ماه نوامبرامسال ) ادامه خواهد داشت . هدف این پروژه همچنانکه کمک به پیروزی دوباره ی دونالد ترامپ است ، تقویت مواضع نظامی – سیاسی طالبان برای پیشبرد و ادامه ی جنگ در افغانستان – بخصوص جنگ در شمال افغانستان نیزمیباشد .
امریکاییان و پاکستانیان ، طالبان را نه برای مملکت داری بلکه برای ادامه وحفظ تشنج وجنگ ضرورت دارند. طالبان منحیث یک گروه جنگجویِ متحجرِاسلامی ، نماینده گان هیچ قومی نبوده ، کماکان وظیفه ی اردوی نیابتی پاکستان راادامه خواهندداد .
اکنون حتا امریکاییان و پاکستانیان که سعی بربقدرت رساندن دوباره ی طالبان داشتند ، بخوبی میدانند که برپایی امارت اسلامی وتطبیق شریعت طالبانی ازنظرعملی تقریباً نا ممکن است ؛ اما حضور پررنگ طالبان بحیث نیرویی بازدارنده درمیدان های سیاست و جنگ هنوز ضروری پنداشته می شود.
درچنین وضعیت حساس و بحرانی ــ درحالیکه با بدترشدن وضعیت اقتصادیِ امریکا و جامعه ی جهانی (ازاثرهجوم وایروس کرونا ) ، امکان قطع کامل کمکهای جهانی برای افغانستان پیشبینی می شود ، هرگاه هردو جناح قدرتمند انتخاباتی، از یکه تازی ها ، گروه پرستی ها و قومگرایی های شان منصرف نشده ، هرچه زودتر به تنش های شرم آورموجود میان شان پایان ندهند ؛ غلبه بر بحران های کنونی و مدیریت روند صلح با طالبان خیلی دشوار و حتا ناممکن خواهد بود .
به باورمن نه محمداشرف غنی و نه عبدالله غبدالله با تیم های قدرت طلب شان ، هیچکدام به تنهایی توانایی مدیریت بحران ها و مدیریت صلح با طالبان را ندارند .
زمان ازتمام گروه ها و همه ی مردم افغانستان می طلبد تا هرطوری شده است باید از ملل سرفراز دنیا بیاموزند و برای حفظ آبروی تاریخی وطن شان درچنین مواقع حساس و مهم یک صدا شوند .
تنها راه نجات وطن ازبحران های تباه کن ترِ پیش رو و یگانه راه روی پا ایستادن ، یک مشت شدن است وبس .
