هولوکاست قرن بیست و یکم
نازیسم یک چهره دارد
دمیتری سدوف(Dmitry SEDOV)، کارشناس علوم سیاسی، روزنامهنگار
ا. م. شیری- واژۀ «هولوکاست» در تاریخ معاصر را صهیونیست در آستانۀ جنگ شش روزه (جنگ سال ١٩۶٧ اعراب و اسرائیل) برای مظلوم نمایی قوم جهود بمنظور توجیه تصرف اراضی بیشتر فلسطین ابداع کردند. بدین معنی، که در هیچ یک از اسناد تاریخ جنگ جهانی دوم تا سالهای دهۀ ١٩۶٠، چنین واژهای وجود ندارد. البته، این گفته بمعنی انکار وجود اردوگاههای متعدد مرگ نازیها مانند آشویتس، داخاو، بوخونوالد و غیره نیست. بلکه بدین معنی است که کشتار ۶ میلیون یهودی در اردوگاههای مرگ نازیها افسانه است. این رقم نه تنها در هیچ سند جنگ جهانی دوم ذکر نشده است، حتی با رقم کل تلفات انسانی این جنگ نیز سازگار نیست. در اردوگاههای کار اجباری و مرگ نازیها در جریان جنگ جهانی دوم شهروندان عمدتاً غیرنظامی کشورهای اشغال شده از اتحاد شوروی گرفته تا اروپای شرقی و غربی کشته شدند که در میان آنها یهودیان درصد ناچیزی را تشکیل میدادند. این ادعا که در اردوگاههای مرگ نازیها فقط یهودیان کشته شدند، یک داستان جعلی است.
اما، خود دولت یهود که از طریق ترور و کشتار در سرزمین فلسطین تشکیل شد، همواره مردم فلسطین را قتلهام نموده، بخش عظیمی از آنها را از سرزمین آباء و اجدادیشان بیرون رانده و نسلکشی کرده است. به سخن صریحتر، همان «هولوکاست» جعلی علیه قوم یهود را، دولت یهود نزدیک به ٨٠ سال است که علیه ساکنان اصلی سرزمین فلسطین مرتکب میشود. جهان باید هولوکاست مردم فلسطین بدست اسرائیل را متوقف کند.
*-*-*
اخیراً، خبرنگاران سیانان در اسرائیل متوجه شدند که بولدوزرهای ارتش اسرائیل در نوار غزه، اجساد فلسطینیهای کشتهشده را در گودالهای کنار جاده و سایر گودالها روی هم میریزند و بدین ترتیب گورهای دستهجمعی بدون شناسایی یا اطلاعرسانی مناسب به مقامات و بستگان مقتولان ایجاد میکنند. مرکز این کار، روستای مرزی زیکیم است که از طریق آن کامیونهای حامل کمکهای بشردوستانه وارد غزه میشوند. طبق برنامه، قرار است آنها به عمق غزه پیشروی کنند، اما فلسطینیهای گرسنه در سر راه آنها تجمع میکنند و متوقف کردن آنها، سعی میکنند غذا، عمدتاً کیسههای آرد، را بردارند. آنها میدانند که اسرائیلیها نمیخواهند اجازه این کار را بدهند و به سمت جمعیت آتش میگشایند. اما گرسنگی فلسطینیها را علیرغم ترس از مرگ، مجبور میکند. بالاخره برخی کشته میشوند و برخی نیز به نحوی میتوانند برای خانوادههایشان غذا بیاورند. سربازان ارتش اسرائیل در واقع از مواضع از پیش تعیینشده به سمت گرسنگان تیراندازی میکنند. کشتهشدگان بیشمارند و اجسادشان در حال تجزیه شدن است. بوی تعفن منطقه فراگرفته است. این نقطۀ غمانگیز در غزه بنام «تقاطع زیکیم» نام گرفته است. وقتی خبرنگاران با ارتش تماس گرفتند، نظامیان استفاده از بولدوزر برای کندن گورهای دسته جمعی را تکذیب کردند. آنها ادعا کردند که جادهها را صرفاً برای اهداف مهندسی پاکسازی میکنند. این یک روال عادی است. این ایده که چنین رفتاری با مردگان فراتر از درک عادی انسان است و قوانین بینالمللی را نقض میکند، به ذهنشان خطور نمیکند. گذشته از همۀ اینها، این فلسطینیها چه کسانی هستند؟
اگرچه قوانین بینالمللی طرفین درگیر را به همکاری در شناسایی و دفن اجساد ملزم میکند، اما وقتی مقتولان بدون کنترل در گورهای دستهجمعی دفن میشوند، اجساد به مفقودین تبدیل میشوند و تعداد واقعی تلفات غیرنظامیان پنهان میماند. افزون بر این، در چنین وضعی اجساد در معرض مثلهکردن و اقداماتی قرار میگیرند که کرامت انسانی را نقض میکند و این موضوع کاملاً زیر شمول کنوانسیون ژنو دربارهٔ اهانت به مردگان قرار میگیرد. علاوه بر این، ارتش اسرائیل در نقاط تدفین جمعی با بولدوزر هیچ نشانهای برجای نمیگذارد و این مکانها بهتدریج از حافظهٔ مردم محلی محو خواهند شد
در این زمینه، سخنان هانا آرنت، فیلسوف آلمانی-آمریکایی، بنیانگذار نظریۀ تمامیتخواهی، به ذهن متبادر میشود: «هدف از دروغ گفتن مداوم، وادار کردن مردم به باور دروغها نیست، بلکه وادار کردن آنها به باور نکردن به هیچ چیز است. مردمی که دیگر نمیتوانند حقیقت را از دروغ تشخیص دهند، نمیتوانند خوب را از بد تشخیص دهند. و چنین مردمی، که از توانایی تفکر و قضاوت محروم شدند، خواه ناخواه کاملاً تسلیم حکومت دروغ میشوند. با چنین مردمی، هر کاری میتوان کرد».
هانا آرنت اصطلاح «ابتذال شرّ» را ابداع کرد که به اطاعت بیفکرانه از قوانینی اشاره دارد که با مبانی زندگی در تضاد هستند. او نتیجه میگیرد که شرّ از «عادی بودن بیفکر، ناتوانی در احساس درد دیگران، روزمره بودن خشونت و بیعدالتی و بیتفاوتی زاده میشود. شرّ توسط افراد عادی که نظم مستقر را به عنوان امری عادی میپذیرند و وظایف خود را بیفکرانه در محدودۀ «صلاحیت» خود، با وجدان (اگر استفاده این کلمه درست باشد) انجام میدهند، مرتکب میشود».
برای سربازان ارتش اسرائیل اهمیتی ندارد که در تقاطع زیکیم جهنمی به پا کردهاند. زیرا، آنها با وفاداری از دستورات پیروی میکنند. همانطور که از دستورات پیروی کردند، مناطق مسکونی غزه را به همراه غیرنظامیان نابود کردند. یعنی، تصاویر تخریب بابی یار با بولدوزر نازیهای آلمانی، که با اجداد اخیرشان همین کار را کردند، در ذهن آنها باقی نمانده است؟ به ذهنشان خطور نمیکند که آنها در نابودی وحشیانۀ ملتهای دیگر، جانشین نازیهای آلمانی شدهاند.
هانا آرنت در سال ۱۹۷۵ قبل از اینکه نسخۀ جدید هولوکاست در غزه را ببیند، درگذشت. اما مشهورترین عبارت او، «ابتذال شرّ»، همانقدر که در مورد نازیها صدق میکرد، در مورد ارتش اسرائیل نیز صدق میکند.
در همین حال، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، که به اتهام فساد مالی با حکم سنگین زندان روبرو است، از رئیس جمهور هرتزوگ درخواست عفو کرده است. این درخواست به وضوح خدمات او به اسرائیل را برجسته میکند، خدماتی که بدون ماجراجویی غزه نمیتوان نادیده گرفت. به باور جامعۀ بینالمللی مدافع حقوق بشر، وقایع غزه نقض آشکار حقوق بشر و مصداق نسلکشی بوده است. دیر یا زود، مرتکبان این جنایات دادگاه ذیربط محاکمه خواهند شد.
تا آن زمان، باید اندیشهای را که هانا آرنت در دادگاه آدولف آیشمن، جنایتکار نازی، بیان کرد، به خاطر داشته باشیم: «انسان ایدهآل برای یک رژیم تمامیتخواه، نه نازی معتقد است و نه یک کمونیست باورمند، بلکه افرادی هستند که در نظرشان دیگر هیچ تفاوتی میان واقعیت و خیال وجود ندارد».
١٩ آذر- قوس ١۴٠۴
