آلبر کامو،‌ محصول یا قربانی استعمار فرانسه؟

درودها دوستان گرامی ما! محمدعثمان نجیب  نماینده‌ی مکتب  دینی فلسفی  من بیش از…

کتاب "زندگی عیسی" نقد مسیحیت بود 

Strauß, David (1808-1874) آرام بختیاری داوید اشتراوس؛- مبارز ضد مسیحی، مبلغ علم…

عدل الهی و عدالت اجتماعی و سرنوشت عدالت در جهان

نویسنده: مهرالدین مشید  خوانشی فلسفی–دینی از نسبت خدا، انسان و مسئولیت…

لذت چیست؟

لذت به معنای حقیقی٬ بدون وابستگی به خوردن و مراقبت جنسی٬ بصورت…

اختلاف دښمني نه ده؛ د اختلاف نه زغمل دښمني زېږوي

نور محمد غفوری په انساني ټولنو کې د بڼو او فکرونو اختلاف یو…

شاعر کرد زبان معاصر

آقای هوزان اسماعیل (به کردی: هۆزان ئیسماعیل) شاعر کرد زبان…

چند شعر کوتاه از لیلا طیبی

(۱) انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

جغرافیای سیاسی افغانستان و رقابت های نیاتی قدرت ها

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان ژیوپلیتیک نیابتی؛ در هم زیستی با گروههای…

اعلامیه در مورد یورش سبعانه امپریالیسم آمریکا به ونزوئلا

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان سرانجام شنبه ۳ جنوری، پس از آنکه…

زخم کهنۀ سال نوین

رسول پویان سال نو آمد ولی جنگ و جـدل افزون شدست کودک…

تحول ششم جدی، روزی که برایم زنگ زنده‌گی دوباره را به…

نوشته از بصیر دهزاد   قصه واقعی از صفحات زنده‌گی ام  این نوشته…

دوستدارم

نوشته نذیر ظفر ترا   از  هر کی بیشتر دوستدارم ترا  چون قیمت  سر دوستدارم سرم  را گر    برند…

مولود ابراهیم

آقای "مولود ابراهیم حسن" (به کُردی: مەولود ئیبراهیم حەسەن) شاعر…

پدیدار شناسی هوسرل؛ ایده آلیستی و بورژوایی؟

Edmund Hussrel(1859-1938)    آرام بختیاری جهان شناسی؛ فنومنولوگی و شناخت ظاهر پدیده ها…

ميسر نميشود

28/12/25 نوشته نذير ظفر پير م    وصال  يار   ميسر   نميشود وقت  خزان   بهار    ميسر  نميشود بيكار م اينكه شعر و…

مهاجران در تیررس تروریستان و بازتولید سلطه طالبان در تبعید

نویسنده: مهرالدین مشید ترور جنرال سریع ، سرآغاز یک توطئه مضاعف،…

شماره ۳/۴ محبت 

شماره ۳/۴ م سال ۲۸م محبت از چاپ برآمدږ پیشکش…

مارکس و اتحادیه‌های کارگری(۸)

نوشته: ا. لازوفسکی برگردان: آمادور نویدی مارکس و جنبش اعتصاب مارکس و انگلس حداکثر توجه خود…

مائوئیسم در افغانستان: از نظریه‌پردازی تا عمل‌گرایی بدون استراتژی

این مقاله به بررسی تاریخی و تحلیلی جنبش مائوئیستی در…

                        به بهانه ی آمستردام              

   نوشته ی : اسماعیل فروغی          من نمیخواهم درباره ی چند وچون…

«
»

هدفي وژنې د چا له خوا کېږي؟

ازهر

د انعکاس د تلويزیون تکړه چلوونکې، د ښځو د خوځښت وتلې مبارزې او په پښتونخوا کې د پښتنون ژغورنې د خوځښت ملاتړې ملالې مومند غلچکۍ وژنه په کلکه غندم . د الله پاک له درباره ورته د شهادت مقام او جنتونه غواړم. غمجنې کورنۍ، دوستانو او فرهنګي ټولنې ته خپله ژوره خواشيني څرګندوم.

د ديني عالمانو د وژلو  په څپې پسې په وروستۍ مياشت کې د خبريالانو د وژنو څپې زور اخيستی دی.  د يما سياوش، الياس داعي، ملالې مومند شهادت او د فردين اميني مرموزې مړينې، دا پوښتنه په جديت سره مطرح کړې ده چې ولې د دې «نام ګيرک» پته نه لګېږي. 

زيات کسان او رسنۍ دا بې خونده پوښتنه منځ ته اچوي چې ولې د دې وژنو مسووليت څوک په غاړه نه اخلي او بيا د تومت ګوته حکومت خواته اړوي. تر يوه پېره دوی هم حق لري چې ګوته حکومت ته ونيسي، ځکه دا د حکومت دنده ده چې څار وکړي، د پېښو مخنيوی او د مجرمانو موندل او نيول تر سره کړي. اما نه په دې دليل چې بل چا مسووليت په غاړه نه دی اخيستی. تروريستان خو هېڅکله د ملکي خلکو وژنه په غاړه نه اخلي. يواځې هغه وخت چې پېښه ستره وي نو بيا د داعش نوم رامخ ته کوي.

دا چې په صحنه کې په حضوري ډول چا په جنايت لاس پورې کړی، يوه خبر ده او دا چې د دندې سپارلو اصلي مقصر څوک دی بله او عمده خبره ده. زمونږ حکومت جرأت نه دی کړی په زغرده د اصلي جاني نوم واخلي. دا جرأت منظور پشتين درلود چې د پنجاب نظاميان يې په لر او برکې د افغانانو په هدفي وژنو تورن کړل.

د آی اس آی دا جنايتونه څه نوي نه دي. ان د «جهاد» له وخته يې نافرمانان وژل. په کوزه پښتونخوا او بلوچستان کې يې په لکونو تښتونې او وژنې تر سره کړي دي او په افغانستان کې يې د تودې جګړې له څنګه د رقيبانو په هدفي نښه کولو کې هم بر لاس لرلی دی. دا چې دا نادودې په کوم لاس کوي -طالب، داعش، نورې بلاوې يا په حکومت کې د ننه يا باندې په اپوزيسيون کې، لکه دمخه چې مې وليکل دا ټولې وسيلې دي.

انګرېزان وايي: enough is enough! اوس نو اوبه له ستوني اوښتي دي. تر څو به د بګېل مړزانو په څېر مړې مړې ګورو او سر به د جهاني ژاندارم له وېرې نه جګوو. د افغانستان حکومت بايد په رسمي توګه  د پاکستان حکومت د بشري جناياتو او د هرې وژنې په ارتکاب تومتي او اقامه د دعوا وکړي.

و ما علينا الا البلاغ!

د ۲۰۲۰ کال د دسمبر ۱۱