زنان وجهاد سیاسی علیه ظلم واستبداد

مقدمه  از دید قرآن کریم وسنت نبوی ، زنان دارای شآن…

خیزش زنان هرات؛ آزمون مردانگی فراقومی  و تجلی همبستگی ملی

نویسنده: مهرالدین مشید هتک حرمت به زنان هرات؛ پرده از سیمای…

         چه باید کرد 

چه  با ید  کرد  ها  بسیا  ر گشته  از ینکه  راه …

باسط محمد غریب

آقای "باسط محمد غریب" (به کُردی: باست حەمە غەریب) شاعر…

طالبان نماد خشونت، تبعیض و سرکوب علیه زنان و دختران

شباهنگ راد یکی از مهم‌ترین روایت‌ها در تبیین پدیدهٔ طالبان این…

دیار حلبچه‌ای

شاعر کُرد زبان "دیار حلبچه‌ای" (به کُردی: دیار هه‌له‌بجه‌یی) با…

ایدئولوژی ستیزان؛ خود ایدئولوژی گرایند

ideologie . آرام بختیاری ایدئولوژی انسانی؛ ضروری، مفید و رهایی بخش است.  ایدئولوژی؛…

 پری قره‌داغی

بانو "پری قره‌داغی" (به کُردی: پەری قەرەداخی) شاعر معاصر کُرد،…

از صنف درس تا پشت فرمان؛ روایت یک نسل

نویسنده: مهرالدین مشید آینه غربت؛ روایت زندگی یک نسل در یک…

جبار صابر

استاد "جبار صابر" (به کُردی: جەبار سابیر) شاعر معاصر کُردزبان…

بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

طالبان و بازی‌های پنهان؛ از فرافکنی سیاسی تا مهندسی استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و نبرد روایت ها؛ بازی های سیاسی…

مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

بازخوانی تحولات افغانستان؛ از بن بست سیاسی تا تحول اجتماعی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در آستانهٔ دگرگونی؛ از متن استبداد تا…

چگونگی آبیاری  زمین های زراعتی

نوشته کریم پوپل مورخ ۲۲ می ۲۰۲۶ آبیاری عملیه رساندن مقادیر کنترل…

پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

«
»

فتوا صادره شوه، طالب رده کړه، خو اغېز به يې څه وي؟

لیکوال: زمریال

تېره ورځ شاوخوا ۲۵۰۰ دیني عالمانو په کابل کې فتوا ورکړه چې په افغانستان کې روان جنګ او د طالبانو ځانمرګي بریدونه ناروا ” او حرام” دي. د دیني علماوو پدغه فتوا کې راغلي، چې روانه جګړه هیڅ راز دیني او شرعي صبغه نه لري او همدې جګړې د بهرنیو مداخلې ته زمینه برابره کړې ده. ولسمشر محمد اشرف غني د دیني عالمانو فتوا ستایلې او د عملي کېدو له پاره یې ټولو چارواکو ته سپارښتنه کړې؛ خو طالبانو په یوې اعلامیې کې دا فتوا غندلې او ویلي دي چې دا ډول غونډې په اندونیزیا کې هم وشوې چې د هغوی په ادعا د امریکا په فرمایش ترسره کیږي. طالبانو وايي د کابل غونډې ته “عادي” خلک بلل شوي وو.

بله خوا په کابل کې د ديني عالمانو د فتوا پر مهال د لویې جرګې خیمې ته نژدې چيرته چې د دينې عالمانو غونډه روانه وه، یوه ترهګر د ځان په الوزولو ۷ تنه شهیدان او ګڼ نور ملکي علما ګرام افغانان ژوبل کړل. په دغې غونډه کې چې د روانې جګړې اصلي موخه يې خلکو ته روښانه کوله او له ښکېلو اړخونو يې غوښتل چې سوله وکړي؛ خو د سولې مخالفانو مخکې تر دې چې د دیني عالمانو له پرېکړې خبر شي د لویې جرګې په خیمه کې پر راغوڼډو شویو دیني عالمانو د حملې پرېکړه کړې وه.

جالبه دا ده چې د افغانستان هغو پټو دښمنانو چې دلته د روانې جګړې تر شاه يې لاسونه دي، پر دغې خپګان ښودلی او د تمساح اوښکې يې تويې کړي دي. پاکستان، چې ويل کېږي، د طالبانو د غیرسیاسي هدفونو د لاس ته راوړلو لپاره یې داعش جوړ کړی دی، پر دیني عالمانو دغه برید يې په کلکه غندلی دی. ایران هم، چې ویل کېږي اوس د طالبانو ملاتړ کوي، دغه بريدغندلی دی. امریکا او ملګرو ملتو هم دا برید غندلی دی.

د څه کم درې زره عالمانو دغه فتوا له ځانه سره د طالبانو په شمول د حکومت او ځينو سياسيونو غبرګون هم له ځانه سره لري. اشرف غني دا فتوا ستايلې خو طالبانو غندلې ده، اوس نو پوښتنه دا پيدا کيږي چې فتوا ته د طالب غبرګون څومره منطقي دی او ځينې سياسيون څومره منطقي نظر لري؟

۱ــ لومړی د طالبانو نظر ته راځو، وسله والو طالبانو د يوې اعلاميې په خپرولو سره د عالمانو فتوا غندلې او ويلي يې دي چې دوی عالمان نه و بلکې عادي وګړي راجمع شوي و. دوی همداراز زياتوي چې دا غونډه هم د دوی په اصطلاح لکه د اندونيزيا د عالمانو د غونډې په شان د امريکا په خوښه او فرمايش جوړه شوې وه.

اوس خلک له طالب نه پوښتنه کوي چې وا طالب جانه! که اول خو دوی عادي خلک نه بلکې د افغانستان د بېلابېلو ولايتونو ديني عالمان و چې د الهي احکامو په رڼا کې يې ستا د مردارې جګړې اصليت خلکو ته روښانه کړ. خو بيا هم که تاسې دوه پښې په يوه موزه کې ننباسئ او خپله خبره منئ چې ګويا دوی عالمان نه بلکې عادي وګړي و؛ نو تاسې کوم ډول عالم غواړئ؟

مولانا فضلو غواړئ؟ مولانا سميع الحق غواړئ او يا که جنرال حميدګل ستاسې مړ شوی بادار درته له قبر څخه راپورته شي او فتوا صادره کړي؟

بيا هم که طالبان وايې چې په غونډه کې عالمان نه بلکې عادي وګړي راجمع شوي و نو مهرباني دې وکړي او ځواب دې ورکړي چې تاسې په افرادو باور لرئ او که په هغه څه چې تيره ورځ په دغه غونډه کې د خدای د پاک کلام قرانکريم او د پيغمبر ص د نبوي ارشاداتو پر بنياد عالمانو وويل؟ دوی (دينې عالمانو) خو د قرآ‌ن د آیتونو او د نبي کريم صل الله علیه وسلم د ارشاداتو په رڼا کې ستاسې د جګړې پر ضد فتوا ورکړه، آيا تاسې په قرآن او احاديثو هم باور نه لرئ؟

اصلاً خبره دا ده چې دغو عالمانو ستاسې اصلي څېره او ستاسې  د نورو ګټو لپاره جنګ نور هم خلکو ته روښانه کړ، دوی په حقيقت کې د افغان وژنې لپاره ستاسې توجيه تر پوښتنې لاندې راوسته. دوی په حقيقت کې تاسې په ولس کې منزوي کړئ، دوی په حقيقت کې د روانې جګړې مذهبي اړخ نفي کړ. دوی په حقيقت کې ستاسې هغه حربه له منځه يوړه چې تاسې به په ډيرې اسانۍ سره ناپوه او کم سواده خلک غلطول او د مذهب په نوم به مو د جګړو ليکو ته جذبول.

۲ــ دويم، راځم د يو شمېر سياسيونو هغه نظر ته چې وايې دلته جګړه استخباراتي ده او فتوا پرې کوم تاثير نه لري، که څه هم دلته باور دا دی چې روانه جګړه پردۍ او استخباراتي ده او ګويا فتوا به پرې اغيز ونه کړي؛ خو بيا هم هيله مندي ځکه شته چې وسله والو دلته په عامو خلکو کې د مذهب په نوم خلک د جګړې لپاره جذبول. وروسته له دې به خلکو ته د دې جګړې اصليت لا هم روښانه او په خلکو کې د ترهګرو ليکو ته د مذهبي ايډيالوژۍ له مخې جلب او جذب کم شي چې دا به بیا د سولې د راتلو هیلې نوې هم غښتلې کړي.

په همدې هیله