جوان افغانستان؛ از فروپاشی امید تا ضرورت رستاخیز فکری و…

 نویسنده: مهرالدین مشید در تاریخ ملت‌ها، گاهی فاجعه تنها در ویرانی…

ولادیمیر مایاکوفسکی

برگردان. رحیم کاکایی نگاه لنین به فوتوریسم و مایاکوفسکی  چهره‌ کلیدی فرهنگ…

زنان و تولید علم در تاریخ تمدن اسلامی !

مقدمه زنان مسلمان ، از خانه تا دانشگاه ، از مسجد…

کودتای داوود؛ آغاز فصل پرآشوب تاریخ معاصر افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید کودتای  ۲۶ سنبله ۱۳۵۵ سرآغاز تراژدی نیم‌قرن افغانستان کودتای…

         وحدت خواست مبرم زمان است

هرکه دورافتاده شد ازاصل خویش  باز جوید روز گاری وصل خویش اصالت…

فن تفکر و تمرین فلسفه

درسنامه برای مدارس آموزش سیاسی پدیدآورنده و ویراستار: یوری نیکولاویچ آنتونوف…

بدخشان در محراق کارزار تبلیغات

سیاسی -- نظامی پاکستان ! ولایت بدخشان در شمالشرق ترین قسمت…

سفرنامۀ زندگی

رسول پویان نــوای نـی و نـغـــمـۀ آبـشار هـوای خوش و دامـن کهسار سـرود…

هه‌لو شهید جعفر

آقای "هه‌لو شهید جعفر" (به کُردی: هەڵۆ شەهید جەعفەر) شاعر…

پیاوړی او نومیالی لیکوال

له (ډاکټر طارق رشاد) سره چې پیاوړی او نومیالی لیکوال،…

دموکراسی در بستر سرمایه‌داری؛ فرصت‌ها، محدودیت‌ها و تناقض‌ها

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه دموکراسی و سرمایه داری؛ از همگرایی تا…

افغانستان زخمی؛ نیازمند همدلی و همگرایی

نویسنده: مهرالدین مشید تنوع قومی و مدیریت آن در چارچوب هویت…

شکسپیر 

« آن ‌جا که انسان برای نخستین ‌بار خود را…

وحدت نیروهای مترقی در روشنی  اصول و بدون آن

وحدت، یکی از نیازهای اساسی و اجتناب‌ناپذیر نیروهای مترقی، ملی…

دین و دموکراسی؛ از سازگاری ها تا چالش ها

نویسنده: مهرالدین مشید پرسش سازگاری دین و دموکراسی یکی از مهم‌ترین…

سه‌ شعر کوتاه از لیلا طیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

شب

شب همین نزدیک‌هاست و  ستارگان  گیسویشان را بر صورت ماه افشانده‌اند، در سکوتی…

پیامد های منفی ،تثبیت رتبه نظامی در ساختار های کشفی…

مقدمه . خداوند ( ج) در قرآن کریم چنین می فرماید…

چند شعر کوتاه از لیلاطیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌های از دست‌رفته

نویسنده: مهرالدین مشید از اصلاحات امان‌الله خان تا چالش‌های پس از…

«
»

سیاست آگاهانه

گالینا رازوای‌اوا (Galina RAZBOEVA)

ا. م. شیری

روس‌هراسی بیداد می‌کند. برای تشدید روس‌هراسی، عده‌ای ملل دیگر را عمداً علیه مردم روسیه تحریک می‌کنند.

این مشکل در وهلۀ اول، نه تنها با ابزار نظامی باید حل شود، بلکه لازم است هر آنچه در کشور ما – در اتحاد جماهیر شوروی و فدراسیون روسیه – اتفاق افتاده است، مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد.

من مطمئنم که استالین‌ستیزی، ضدیت با بلشویسم، مخالفت با شوروی، که توسط خروشچوف و نظریه‌پردازانش شروع شد، مستقیماً با روس‌هراسی مرتبط است.

برای تحقیر روس‌ها و سایر خلق‌های کشورمان، رهبران کشور عمداً به عنوان شرور معرفی شدند. تمام رهبرانی که امپراتوری روسیه را در قالب یک دولت متحد بازآفریدند؛ اتحاد جماهیر شوروی- سازمانگر صنعتی شدن، پیروزی در جنگ کبیر میهنی را حداکثر مورد تحقیر قرار دادند، در سراسر جهان تهمت زدند.

و این کار را کردند، تهمت زدند، افترا گفتند به افرادی که خودشان می‌توانند به شایستگی‌های خاص آن‌ها مباهات کنند.

این کشور به قیمت قابلیت‌ها و کارهای بلشویک‌ها پابرجا ماند، وجود داشت و شکوفا شد.

بی‌شک، افرادی که از کشور ما متنفر بودند، از جمله هموطنان ما، هر کجا که توانستند به اتحاد جماهیر شوروی آسیب رساندند. آن‌ها کمبود ایجاد کردند؛ برای تولید کالاهای بی‌کیفیت شرایط فراهم کردند، که سخت نبود. کالاهای در خط تولید سریع که سرعت آن سالانه افزایش بیابد، طبیعتاً کیفیت خوبی نخواهد داشت.

اما  محو انحاد شوروی بر خلاف خواست و ارادۀ توده‌ها، متأسفانه موفق‌ترین اقدام آن‌ها بود.

البته، تمام آن رخدادها به نفوذ و اعتبار جهانی اتحاد شوروی و فدراسیون روسیه ضربه زد. اما روس‌هراسی فقط به دلیل آسیب دیدن اقتدار تشدید نشد. این، بود، هست! و این سیاست آگاهانه، تا زمانی که بهترین‌ها کتمان، اما منفی‌ها توسط تبلیغات بسیار قدرتمند ضد شوروی و ضد روسیه مورد تأکید قرار می‌گیرند و تقویت می‌شوند، ادامه خواهد داشت.

گمان نمی‌کنم که مردم روسیه سرنوشت یهودیان را تکرار کنند. آن‌ها بلافاصله پس از شکست آلمان نازی توانستند از خود در مقابل یهودی‌ستیزی محافظت کنند.

مردم روسیه نمی‌توانند در مقابل دهه‌ها روس‌هراسی در داخل و در مقیاس بین‌المللی از خودشان دفاع کنند. دلیلش هم این است که خود رهبران به دلایلی درک نمی‌کنند که با تحقیر کشورشان، به نفع کشورهای روس‌هراس، کشورهایی که کاملاً علاقه‌مندند اتحاد جماهیر شوروی، فدراسیون روسیه را به عنوان کشورهای شرور، فاقد حق همزیستی معرفی کنند و روس‌ها را فاقد حق زندگی، کار می‌کنند.

فقط یک راه وجود دارد: بازگشت بلشویک‌ها با ایدئولوژی خود به قدرت! سیاست‌های آن‌ها خلاقانه بود. اما افراد ضد شوروی از سیاست مخرب که برای کشور و شهروندان خطرناک بود، پیروی می‌کردند.

معتقدم که ضدیت با شوروی، با بلشویسم و استالین‌ستیزی، جزء جدایی‌ناپذیر روس‌هراسی است.

البته، فقط بلشویک‌ها، حزب کمونیست‌ (بدون خائنان) می‌توانند چنان سیاست اقتصادی سازماندهی کنند، که به شکوفایی تمامی کشور منجر شود و نه به سود اربابان خارجی در کشورهای روس‌هراس. 

یعنی سوسیالیسم با اموال دولتی برای بازگرداندن رفاه به کشور و شهروندان لازم است. تنها در این صورت است که کشور ما برای اتحاد مجدد، برای احیای کشوری مشابه اتحاد جماهیر شوروی جذاب خواهد شد. احیای اتحاد جماهیر شوروی با اموال دولتی، گزینۀ ایده‌آل است.

نقل از: وبگاه ساوتسکایاراسیا- روسیۀ شوروی

https://eb1384.wordpress.com/2023/05/20/

۳۰ اردیبهشت-ثور ۱۴۰۲