تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

سنت‌های کهنۀ فاشیسم اروپایی

دمیتری سدوف (DMITRY SEDOV)

ا. م. شیری

پارلمان اروپا قصد دارد صفحات روسیه را از تاریخ جهان حذف کند

پارلمان اروپا ‌در تاریخ ۲۳ نوامبر، قطعنامه‌ای را تصویب کرد، که بر اساس آن روسیه را به عنوان «دولت حامی تروریسم» به رسمیت می‌شناسد، اما هیچ کس را به هیچ چیز ملزم نمی‌کند. در سال ۲۰۱۴، همسایگان روسیه – اوکراین، لیتوانی، لتونی، استونی، لهستان، جمهوری چک، و همچنین مجمع پارلمانی شورای اروپا و مجمع پارلمانی ناتو با شعار «روسیه یک دولت تروریستی است»، به فدراسیون روسیه حمله کردند. همه چیز طبق قوانین یک جنگ شناختی انجام گرفت، که وظیفۀ آن تغییر یک روش زایندۀ آگاهی توده‌ها به شکل دیگر بود.

مهم نیست وضعیت واقعی اوکراین چگونه بوده است. خوب، اگر نیروهای مسلح اوکراین دونباس را گلوله باران کنند چه؟ آخر این نمایندگان دموکرات «اروپای آزاد» مدت‌هاست که خود را از ایده‌های نازیسم رها کرده‌اند. پس چرا گردان‌های نازی در شهرهای اوکراین با فریاد «مرگ بر روس‌ها» رژه می‌روند؟ بالاخره این که ظاهراً جنبش آزادی‌بخش ملی یک ملت جوان است. همچنین، اگر شعار آدم‌خواری «مسکویی بر سر چوبۀ دار» به سرگرمی دسته‌جمعی تبدیل شده باشد، چه؟ آری، مانند قتل کفار بدست «دولت اسلامی» به نظر می‌رسد.

بالاخره، عملیات ویژۀ نظامی نیروهای مسلح روسیه در اوکراین آغاز شد. اما در انجام عملیات گسترده در خط مقدم وقفه ایجاد شد و به محض وقفه، بلافاصله قطعنامۀ اتحادیۀ اروپا دایر بر اعلام روسیه به عنوان یک کشور تروریستی هیاهو به پا کرد. به نظر می‌رسد افکار عمومی جهان با ابداعات جدید طراحان جنگ اطلاعاتی تقویت شده است.

پارلمان اروپا از اتحادیۀ اروپا خواست برای تشکیل یک «دادگاه بین‌المللی ویژه برای رسیدگی به جنایات روسیه در اوکراین» و ایجاد «یک ساز و کار جامع برای جبران خسارت به اوکراین» اقدام کند. این قطعنامه «پاکسازی سازمان‌های بین‌المللی از وجود عوامل روسیه» و ابراز تردید در مورد سودمندی مشارکت روسیه در سازمان ملل متحد را خواستار شد.

این اقدام به عنوان تلاش برای «حذف» روسیه و دور کردن آن از روابط بین‌المللی به نظر می‌رسد و حتی تلاش برای نامگذاری فدراسیون روسیه به عنوان یک کشور منفور هم نیست، بلکه قصدی است برای پاره کردن صفحات روسیه از تاریخ جهان، از جمله صفحۀ مربوط به سابقۀ روسیه در خونین‌ترین و وحشیانه‌ترین جنگ جهانی که بشریت را از طاعون فاشیسم نجات داد!

آیا این هشداری مبنی بر این نیست که نیروهای شکست‌خوردۀ اروپا در سال ۱۹۴۵، دوباره زنده می‌شوند؟ و آیا تهاجم جدید این نیروها تلاش برای انتقام‌گیری تاریخی از مردم روسیه نیست؟ آیا تبلیغات دروغین دربارۀ «قتل عام کاتین» و «فاجعه در بوچا» از همان «مادر» زاده نشده است؟

بذر نفرت از انسان هر جا که فرصت یابد، جوانه می‌زند. این گونه بود که بذر در شورش کوزوو علیه صربستان با حمایت اروپا جوانه زد و رژیم جنایتکار کوزوو را به یک دولت مواد مخدر و قاچاق اعضای بدن تبدیل کرد. این هم جزء دیگری از «اروپا متمدن» روزگار ماست!

اکنون نمایندگان پارلمان اروپا دست رژیم نازی کی‌یف را گرفته‌اند تا نجات دهند. اکنون بریتانیا جنگجویان اوکراینی را آموزش می‌دهد و آن‌ها را برای اعزام به جبهۀ جنگ با روسیه آماده می‌کند. انگلیسی‌ها دقیقاً همین کار را با فاشیست‌های آلمانی انجام دادند و با ارائۀ کمک‌های همه‌جانبۀ خود به رژیم نازی، آن را برای حمله به اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی آماده کردند.

در بارۀ قطعنامۀ ۲۳ نوامبرِ پارلمان اروپا، این تکه کاغذی که از منظر موازین بین‌المللی هیچ گونه اعتبار حقوقی ندارد، در متن سکوت ملت‌های بزرگ غیراروپایی جهان مانند سیاه‌مشق افراد کم‌سواد به نظر می‌رسد. اگر چنانچه پارلمان اروپا پیشتر در مقابل بمباران و بالکانیزه کردن یوگسلاوی، حمله و اشغال نظامی افغانستان، عراق، لیبی، سوریه و دیگر کشورها قربانی جنگ‌های استعماری غرب به فرماندهی ایالات متحدۀ آمریکا و به هرج و مرج کشیدن و ویران کردن آن‌ها قطعنامه‌های مشابه تصویب کرده بود، قطعنامۀ آن علیه روسیه قابل درک می‌شد. اما نمایندگان پارلمان اروپا با تصویب قطعنامه‌ای که روسیه را «دولت حامی تروریسم» اعلام می‌کند، در قامت کوتوله‌های ناتوان و خشمگین فاشیست ظاهر شدند و نشان دادند به سنت‌های کهنۀ فاشییسم اروپایی وفادارند.

برگرفته از وب سایت بنیاد فرهنگ راهبردی

https://eb1384.wordpress.com/2022/11/28/

۷ آذر- قوس ۱۴۰۱