فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

«
»

زنگ خطر؛ جوانان سرزمینم هوشیار باشید !

 

در این اواخر اداره های استخباراتی پاکستان ، ایران  و روسیه به شدت در تکاپوی تفرقه افگنی و نفاق میان اقوام ساکن در کشور است و با استفاده از وضعیت حاکم در کشور آب را گل آلود می کند و ماهی میگیرد و این کار را از طریق رسانه های اجتماعی می کنند. صد ها اکونت و صفحات فیسبوکِ تعدادی از به اصطلاح فعالین مدنی ، ژورنالیستان و کارشناسان سیاسی را تمویل مالی کرده و این تعداد را تحریک و تشویق به توهین و تحقیر اقوام مختلف، سران اقوام مختلف و متهم کردن بزرگان اقوام مختلف به جاسوسی و نوکر خواندن دیگران در کشور می کنند؛ تا باشد برای رقیبان اصلی شان که همانا امریکا ، عربستان و هند است در افغانستان چالش بیافرینند و بازی های استخباراتی و نظامی شان را در قلب افغانستان (کابل) پیاده کنند و مردم عام و جوانان تحصیل کرده و گل های به ثمر رسیدۀ ما چوب سوخت آنها باشد.

تحت عنوان تامین حقوق بشر ، تامین عدالت ، تامین آزادی ، تامین امنیت و اعتراضات مدنی در حقیقت پشت پرده اهداف دیگری وجود دارد؛ فراموش نکنید که هیچ کشوری به نفع من و شما در اینجا نیامیده؛ به شمول کشور های اسلامی هر کشور دنبال منافع ملی و اهداف ملی خود در منطقه و افغانستان است. پس لطفآ فریب اینها را نخورید از نظام تان در کل حمایت کنید ، از نیروهای قهرمان ، شجاع و تاریخ ساز حمایت کنید و یک دیگر خود را خود به اشارۀ اغیار و دشمنان قسم خوردۀ ما از بین نبرید.

هشدار های ارگان های کشفی و امنیتی کشور را لطفاً جدی بگیری؛افغانستان به شدت زیر حملۀ کشور های منطقه و فرا منظقه قرار دارد، این جنگ جنگ ما نیست؛ این جنگ جنگ خارجی ها بین خودشان است و با تأسف که ما موقعیت یک پل را در آسیا و در کل جهان داریم و این موقعیت جیواستراتیژیک دو قرن است که از ملت ما قربانی می گیرد.

چاره جز وحدت ، همدلی ، تساهل وتسامح و ساختن خود و کشور خود نداریم، بیاید دیگر از متهم کردن یکدیگر تحت عناوین مختلف پرهیز کنید، ادامۀ این وضعیت منجر به نابودی همه خواهد شد.

تو بدون من در این جغرافیا و من بدون تو در این جغرافیا زندگی کرده نمی توانیم؛  پس بیایید کنار هم قرار گیریم و اختلافات خود را خود حل کنیم و نگذاریم که دشمانان قسم خوردۀ ما چون پاکستان ، ایران و غلامان حلقه به گوش شان که دین ، مذهب و قوم را وسیلۀ تجارت خود قرار دادند دیگر به اهداف شوم شان که همانا یک افغانستان ویران ، ناامن و ملت پاشیده است؛ نرسند و به جای مرگ گفتن به یک دیگر خود؛ خوب است مرگ بر دشمانان قسم خوردۀ خود بگوییم.

فریب چند رهبر پوشالی ، فرصت طلب و تشنۀ قدرت را نخورید. باور به خدا کنید با دادن یک مشت پول و یک چند کرسی این رهبران بین هم جور خواهند آمد؛تجربه ثابت کرده و تاریخ شاهد است،ولی فردا روی سیاهی به من و تو می ماند؛این همه فغان و غوغا باور به خدا کنید که بخاطر من وتو نیست و نه نتیجه می دهد.در شرایط فعلی  صرف از گلو پاره کردن من و تو چهار تیکه دار مذهبی و قومی سود برده و خواهد برد، پس لطفاً تیشه به ریشۀ خود نزنید .

با مهر

خوشحال آصفی