روان وضعیت او د ملي زعامت تشه
په هېواد کې ورځ تر بلې وحشت ډېرېږي ، انارشیزم حاکم دی، اقتصادي ناورین که څه هم تر یوه بریده کابو شوی؛ خو بیا هم تر سترګو کېږي، په خپلسري روانه ده، میلیونونه انسانان په مخدره توکو روږدي دي، په سلهاو زره ا نسانان وزګار دي، هره ورځ په لسګونو هېوادوال مو له هرې خوا وژل کیږي، بېوزلي حاکمه ده، د غریب او بې وسو افغانانو حق تر پښو لاندې دی، په غریبو او بې وسو انسانانو قانون پلي کېږي، دلته تي رودي ماشومان چې تر اوسه یې پنسل هم په لاس کې نه دی اخیستي؛ په مهمو او لویو پوسټونو په دندو ګمارل کیږي، بېسوادان او ټوپکسالاران خلک ګواښي، په ملي ارزښتونو ملنډې وهل کیږي، تش په نوم مشران هره ورځ په ملي ګټو ملنډې وهې او قانون تر پښو لاندې کوي؛ تش په نوم مشران، چې له ختیځ او لویدیځ هېوادونو څخه رالېږل شوې دي زما د نیکونو پر خاوره باندې له پردیو سره چنې وهې او ګوډاګیتوب کوي، دلته پوښتنه او ګرویږنه نشته.
د افسوس خبره دا ده، چې زه یو رښتونی، زړه سوانده، ملي، مؤمن مسلمان، رښتینی افغان او د ولس غمخور رهبر او زعیم نلرم. زما هېواد ژاړي او هره ورځ چیغې وهي، چې څښتن لرم که نه؟ کوم مدافع وکیل لرم که نه؟
د روان وضعیت کابو کولو او د ولس په ګټه یې لارې ته د سمولو لپاره افغانستان یوه پیاوړي، ملي، هېوادپال، رښتیني او د افغانانو غمخور رهبر ته اړتیا لري، چې اوسمهال افغانستان له دغې لویې تشې کړیږي. افغانستان د کار سړي ته اړتیا لري نه د شعار او غونډو سړي ته، افغانستان یوه جدي، ځواکمن او په خاورې مین رهبر ته اړتیا لري، چې دا ټول افغانان سره یو موټی کړي، په خپله غیږه کې یې ونیسي او د یوه چتر لاندې ټولو ته د ژوند کولو یو ډاډمن او سوله ییز چاپېریال رامنځته کړي، له ولس سره مشوره وکړي، ولس باندې سر ورکړي، د ولس غم وخوري او بالاخره د ولس درد دوا کړي؛ نه دا، چې د ولس په ټپونو مالګه ودوړوي.
زما په اند د یادو مواردو او ننګونو د خلاصون لپاره؛ افغانستان د ذکر شویو غوره ځانګړتیاوو لرونکي رهبر او مشر ته اړتیا لري.
خبره دا ده، چې که افغانستان دغسې یو رهبر و هم زېږوي؛ په دې هم کار نه کیږي ځکه په تېر کې زمونږ هیواد د همدغسې په لسګونو رهبرانو درلودونکی و او تاریخ یې شاهد دی. دې خاورې دغسې په سلګونو او زرګونو افغانان زیږولي دي، خو لکه څرنګه، چې له پخوا زمونږ د آبادۍ او پرمختګ دښمن یې د تاریخ په هر پړاو کې په مخ کې خنډ ګرځیدلی نو ډېر ژر یې ولس ورته راپارولی، له منځه تللی دی او د هېواد د آبادۍ او پرمختګ ارمان یې نیمګړی پاتې شوی دی. دا سمه ده، چې داسې یو رښتینی افغان به بیا هم د وخت په تېرېدو پیدا کیږي، خو د ستونزو اساسي حل به داسې وشي، چې له همدغسې یوه رښتیني افغان څخه په کلکه او په رښتیني معنا ملاتړ وکړو او د دښمن له دسیسې یې په خپله غیږ کې په خپله وساتو او که ښه رهبر غواړو نو باید ځان کې هم بدلون راولو،ځکه الله “ج” هم ویلې دي الله “ج” د هغه قوم په حال کې بدلون نه راولي، چې خپله هم په خپل حال او وضعیت کې بدلون را نه ولي.
نو موږ او تاسې هم باید خپل مسوولیت وپېژنو او پر خپل حال رحم وکړو؛ څو روان ناسم وضعیت بدل شي او د ملي رهبر تشه په ښه شان ډکه کړو.
لیکنه : خوشحال آصفي
