نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

«
»

    د ملي یووالي حکومت د پاملرنې وړ!

            

بلاخره ویل کیږي دې ورځو کې د ملي یووالی د حکومت کابینه اعلانیږي. د کار اهل ته د کار سپارل او غوره کسانو د ګمارنې په موخه، طبیعي ده چې یو څه زیات وخت ته اړتیا لېدل کېده، خو اوس چې د وخت ستونزه هم حل ښکاري، هیله ده افغانان یو داسې منلې او ښاغلې کابینه ولري!

د کاري او فعالي کابینې د نورو ارونو او ځانګړنو ترڅنګ باید په کابینه کې د ولایتونو برخې او ونډې ته هم اړینه پاملرنه وشي.
په دولتي لوړو مقاماتو او په تېره بیا کابینه کې، له یوه ولایت او بیا په هغه ولایت کې له یوه تنظیمه د زیاتو کسانو مقررول، د نورو ولایتونو د وګړو، نورو سیاسي ډلو او ازادو خلکو له استحقاق او مدني حقوقو سره زیاتی او جفا ګڼل کیږي چې د ملي یووالي حکومت يي باید په کلکه مخه ونیسي!
د ملي یووالي حکومت یو ساده مفهوم هم دا دی چې په حکومت او دولتي واک کې بې له توپیره، د ولایتونو او سیمو د ټولو افغانانو ونډه او برخه بې غشه او په وړه توګه انځور شي. که په واک کې یوازې یوه ولایت ته د پاتې نیم افغانستان او یا د څو ولایتونو په اندازه ونډه ورکړل شي او نور ولایتونه بې برخې او یا يي ونډه لږه شي او دا ونډه يي بل ولایت ته سوغات او نذرانه شي، دغسې حکومت ته نه یوازې موږ د ملي یووالی حکومت نوم نه شو ورکولای، بلکې د ملي یووالي تر نوم لاندې به مو یو ولایت او یا که منطقي وویل شي د یوه ولایت یو څو تنه سیاسي سوداګر او لنډه غر، پر ټول افغانستان واکمن کړي وي!
موږ په موجوده دولت کې د پنجشیر په نوم له یوه وړوکي ولایت څخه چې هېواد کې د نفوسو، ساحې او بیت المال ته د عایداتو له مخې تر ټولو کوچني، کم نفوسه او بې ګټې ولایت دی، دوه تنه هر یو عبدالله عبدالله او ضیا مسعود په کابینه او لوړو څوکیو باندې تیار مقرر لرو .
له دې ولایت څخه نورو کسانو ته کابینه او یا په لوړو دولتي څوکیو کې ځای ورکول به، خامخا د نورو ولایتونو او نورو افغانانو له حق او اسحقاقه څخه ترسره کیږي چې دا به لکه د کرزي د تېر دولت پشان بیا د نورو ولایتونو د وګړو د حق خوړلو په معنی وي!
هیله ده، څنګه چې د حکومت نوم د ملي یووالی حکومت دی، دغسې په دې حکومت کې د ټولو ولایتونو استازیتوب وشي او بلخوا له دغو ولایتونو څخه هیواد ته ژمن، د کار وړ او اهل کسان پر لوړو دولتي او نورو څوکیو وګمارل شي.
پورته ټکو ته په پام او د داسې اشخاصو په استخدام سره، د حکومت د ملي یووالي نوم بیا د هغه له نوم او ملي منځپانګې سره اړخ لګولي شي.
افغانان په هیڅ صورت حکومت ته اجازه نه ورکوي چې د عبدالله عبدالله او ضیا مسعوده، اخوا نور اضافه پجشیریان په کابینه او یا نورو لوړو دولتي څوکیو مقرر وویني!
دا دوه کسان هم د پنجشیر د کوچني ولایت په استازیتوب اضافي او ددې ولایت له استحقاقه زیات دي او د دوی په ټاکنه هم د نورو ولایتونو حق خوړل شویدی، خو که د پنجشیر ولایت څخه کوم بل پنجشیری بیا هم په کابینه کې وټاکل شي او شمېر يي له دې زیات شي، افغانان به يي په هیڅ صورت ونه مني او خپل کلک غبرګون به وښۍ!

د ۲۰۱۴ کال د ډيسمبر ۲۰ مه

سرلوڅ مرادزی