عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

«
»

ديده درايي هم يک اندازه دارد ؟؟؟؟

همو طنان افغان در داخل کشور وبيرون از کشور همه روزه روي موضوعات بسيار پشت پا افتاده مصروف جر وبحث هاي بي مورد وبي فايده هستند ، انچي براي افغانستان حايز اهميت است اين است که چرا نويسنده ها ، پژوهش ګران و ژورنالستان ، تاريخ دانان و سياسيون کشور درين کشور بيدون در ودروازه ، بسيار نا امن و از لحاظ وضعيت خراب اقتصادي و فقر که دامن ګير افغان ها در چهار کنج دنيا مخصوصا داخل افغانستان توجه خودرا  بايد به نقاط مهم وکليدي توجه حکومت داران خاصتا وزراي ( آب وبرق – انکشاف دهات – ماليه – – معادن – تجارت – صحت عامه و وزارت شهر سازي و وزارت عودت محاجرين و زراعت )، را به خود جلب نمايند ، نه تنها توجه شان را جلب نمايند بلکه وزارت هاي متذکره را وادار بسازند که عملا وارد ساختمان پروژه هاي زير بنايي در کشور شوند (( سه بند برق بالاي در ياي کوکچه – کنر ودر پنجشير بالاي درياي پنجشير ))، تا از يکطرف موج بيکاري را کاهش دهند واز طرف ديګر کشور را در مدت کمي از واردات اجناس که در کشور خود ما توليد شده مي تواند دست به کار شوند ؟؟؟
امروز با بسيار طمطراق وديده درايي ريس اجرايه  ډبل عبدالله ګفت که ما ۶،۵ مليون محاجر در پاکستان و ايران داريم و کشور هاي ديګر جهان را ياد نه کرد  وبايد به حل مشکل شان رسيدګي شود ؟؟؟
جناب ډبل عبدالله لطفا بګوييد درين ۵ سال که شما دو تا ” بي مسلک ها و بي اراده ها ” هر سال چقدر بودجه به احياي اسکان دوباره محاجرين به والي ها و وزارت شهر سازي  وکمپني هاي ديګر ساختماني که در ذيل از آن نام مي برم تخصيص دادين ؟؟؟
چند فاميل در کابل و ولايات صاحبان مسکن شدند و شهرک هاي محاجرين را به من نشان بدهيد , شما هردو ( ع و غ )، چند کمپني ويا شرکت هاي بزرګ ساختماني دولتي و شخصي به پاه ايستاده کردين مثلا ( ما به نام هاي “”  شرکت ساختماني وادي هلمند – دستګاه ساختماني افغاني – دستګاه ساختماني  بنايي – خانه سازي – ريا ست هاي ساختماني وزارت دفاع – داخله – امنيت ملي – شاروالي کابل )،داشتيم  ازين ها کدام شان به ماشين آلات مود روز ومدرن مجهز مي باشند ودر کجا کدام پروژه هاي رهايشي را زير کار دارند ؟؟؟؟؟؟
وزارت زراعت چرا در ” کندز – هرات – لغمان – بغلان – وردک – ننګر هار ” ګدام هاي زخيروي برنج و ګندم ايجاد نه کرد ودر ولايات که امکان کشت وزرع دشت هاي کلان براي للمي بود چند هکتار کشت نموده و هر ولات چرا خود کفا نيست ، ” دليل کلان نه بود خود کفايي تعين وتقرر هيات رهبري رشوت ستان ، معامله ګر وبي مسلک وبي سيواد بود ” که يکي شان نه توانستند ابتکارات را به وجود اورد مثلا در ولايات که ( پنبه يا پخته کشت مي شوند )، چرا آن شرکت ها را براي توليد انواع پنبه ، کاغذ تشناب – صابون – روغن – تار – تکه – چګت – يخ ، هيچ استفاده نه شده اګر فعال مي شد امروز روغن نباتي وارد نمي کرديم ، تخم مرغ ، ګوشت مرغ ، ګوشت مرغابي ، فلمرغ ، کبک وبودنه ، شير ، پنير ، ماست ، مسکه ، روغن زرد ، ګوشت کوسفند وګاو ، و ترکاري باب کشور ما بايد به کشور صادراتي ميوه هاي تر و خشک و ترکاري باب تبديل مي شديم باور کنيد که اګر صرف (( باميه – مرچ دلمه – مرچ سرخ – نوش پياز – کاهو ، بانجانسياه به لندن برسد مثلا کيلوي باميه به ۲،۵ پونډ اتوما ت مي خرد و بانجان سياه  يک دانه ميانه به ۴۰ پنس مي خرد  ، يک انار به ۱ پونډ مي خرد ، يک کيلو انګور به ۳ پونډ – يک خربوزه به ۶ پوند – يک هندوانه به ۴ پونډ مي خرند وبايد تجار يک مرتبه يک سرد خانه در لندن بسازد ويا اجاره کند واز طيارات نظامي انګليس که از وطن ما خالي مي ايد ۱۰۰ تن ازين چيز ها بياوريد وبعد ببينيد که چقدر مفاد مي مي کنيد ))، اصلابه اين کار ها  توجه نه شده بګوييد درين ۱۷ سال مصروف چي هستين ، بياييد ( ع وغ )، را جدي بګوييد چرا در هر ولايت به محاحرين خانه نمي سازيد ، به افسران و مامورين ملکي سالانه چند بلاک به اقساط توزيع شده ، از کمونست ها بشرمين که چقدر بلاک وخانه به افسران قواي مسلح به اقساط ۴۰ ساله توزيع کرد وشما در ۱۷ سال نشان بد هيد ، يک زره شرم لازم است واصلا حکومت داري کار مجاهدين وطالب ها نيست ؟؟؟؟؟؟