زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

محکومیت تجاوز نظامی پاکستان بر افغانستان

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

وزیر دفاع پاکستان؛ از ناگفته های ساختاری تا راهبرد های…

نویسنده: مهرالدین مشید سیاست ابهام استراتژیک پاکستان؛ ازاعتراف‌های تاکتیکی تا ناگفته‌های…

بمناسبت روز های جهانی عدالت اجتماعی و زبان مادری

بنام خداوند حق و عدالت هموطنان گرامی، ۲۰ و ۲۱ فبروری روز…

مارکوس تولیوس سیسرو

هغه د لرغوني روم فیلسوف، سیاستوال، وکیل، ویناوال، شاعر او…

مبانی نظری عدالت اجتماعی

نور محمد غفوری بررسی نظریه‌ها و رویکردهای معاصر چکیدهعدالت اجتماعی از بنیادی‌ترین…

اینشتین؛ جمهوری خواه، سوسیالیست احساسی

Albert Einstein (1879-1955) آرام بختیاری آلبرت اینشتین: دانشمند، فیلسوف، هومانیست، جهان وطن.  آلبرت…

آموریم خود کفایی !

امین الله مفکر امینی                    2026-16-02! هـــر که آمد در این خطه ی…

آگاهی، عدالت و دموکراسی؛ سه رکن تحول پایدار

نور محمد غفوری تحول سیاسی و اجتماعیِ پایدار، نه با شعار…

بحران روایت ملی در افغانستان؛ غلبه گفتمان‌های قومی و ایدئولوژیک

نویسنده: مهرالدین مشید  بحران داعیهٔ ملی و جست‌وجوی رهبری راستین در…

نمونه های اشعار کهن فارسی، بخش دوم با اضافهء اشعار…

******** در ادامه مطالب فبلا ارايه و نشر شده در سایتهای…

پارادوکس انرژی در افغانستان: زغال‌سنگ یا آب؟

​تحلیلی بر گذار از سوخت‌های فسیلی به توسعه پایدار ​ ​افغانستان در…

افتضاح اپستین و فروپاشی وجدان بشریت در سرمایه‌داری پسین

نویسنده: مهرالدین مشید در دهه‌های اخیر، مطالعات انتقادی قدرت و جرم…

«او با تلخی، بیهوده‌گویی و خودپسندی را تمسخر می‌کرد…»

 به مناسبت دویستمین سالگرد تولد م. ای. سالتیکوف- شچدرین برگردان: رحیم…

مرگ ارزش و اخلاق

رسول پویان مگـر جـزیـرۀ اپـسـتـیـن دام شـیطان بود که مرگ ارزش واخلاق…

از دوری ی میهن سوزم!

امین الله مفکر امینی     2026-01-02! چنان از دوری ی میهن سوزم بجان…

«
»

در فقس کردن کارگران افغان

کارگران، دانشجویان، مردم ایران، انسان های ازادیخواه و برابری طلب
Inline image
اخیرا  نیروهای انتظامی رژیم جمهوری اسلامی در شیراز تعدادی از کارگران شریف و زحمتکش افغانی را مانند حیواناتِ وحشیِ در قفس، یا قربانیان داعش، با چشم های بسته، در یک فقس آهنی در کنار مقادیری مشروبات الکلی، مواد مخدر و فیلم های مستحجن ضبط شده قرار داده و آنها را بعنوان مکشوفات کلانتری های شیراز و دست آوردهای  نیروهای انتظامی در ملاء عام به نمایش گذارده اند. بدرستی که اینها چیزی از اینکه همچون دست آوردهای جمهوری اسلامی معرفی شوند کم ندارند.
این صحنه ها شنیع ترین چیزی است که در عصر حاضر از برابر چشمان حیرت زده ما می گذرد. وحشی گری و برخورد غیرانسانی سرمایه داری در عصر ما به درجه ای رسیده است که به خود اجازه می دهد با انسان زحمتکش این چنین رفتار نماید. حقیقت اینست که تناقضات سرمایه داری در عصر حاضر به حدی رسیده است که سرنوشت شریف ترین بخش جامعه را در دستان   جانی ترین و رزل ترین طبقات و عوامل آنها قرار داده است.
جمهوری اسلامی مظهر این رزالت است. جمهوری سرکوبگری که بدترین رفتار با طبقه زحمتکش به عادت روزانه اش تبدیل شده است. در خیابان ها، هرجا که دستش برسد، کارگر افغان را دستگیر می کند، تا سرحد مرگ کتک می زند، وسائل شخصی اش را مصادره و چپاول می نماید، دست سرمایه داران را برای بالا کشیدن مزدهای ماهیانه و سالانه او باز می گذارد، ورود و سکونت او   به شهرها و مناطق گوناگون را ممنوع می نماید، پیوند عضو بدن یک ایرانی به بدن او را دور از “حرمت ایرانی” اعلام می کند و حالا آخرین شگردش اینکه آنها را مانند مشتی جنایتکار در فقس به نمایش می گذارد.
بی شک مشاهده چنین چیزی خارج از تحمل هر انسان آزادی خواه می باشد. اگر در برابر این اعمال شنیع سکوت نماییم، چندان دور نخواهد بود که در پی شلاق زدن کارگران ایرانی، مانند کارگران افغانی، شاهد در قفس کردن انها هم باشیم.
از اینرو، من از همه تشکل های کارگری، جمعیت های زنان، دانشجویان، و همه شخصیت های سیاسی، اجتماعی و هنری و انسان های شریفی که کوچک ترین موافقتی با این اعمال رزیلانه جمهوری جنایتکار اسلامی نداشته، به کارگران شریف و زحمتکش افغانی که برای کار به ایران می ایند احترام گذاشته و نمی خواهند در برابر ملت افغانستان و انظار جهانی، بنام ایرانی، شریک جرم جمهوری اسلامی در این اعمال رزیلانه اش محسوب شوند، مصرانه می خواهم که با تمام قدرت با این اعمال ضد انسانی ابراز مخالفت نموده و صدای خود را به گوش جهانیان برسانند.                                 سیامک ستوده    شنبه 9 سپتامبر 2016