تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

دامن زدن به تنش های گروهی و قومی جاری کردن آب در آسیاب دشمن است

نویسنده : مهرالدین مشید

هموطن نفاق افگنی از هر نشانی که باشد، به آن نه بگویید

با توجه به شرایط حساس و شکنندۀ کنونی که کشور در برابر جنگ بیرحمانۀ تروریزم و حامیان منطقه یی و بین المللی آن قرار دارد، دامن زدن به تنش های گروهی و قومی از سوی هر شخص زیر نان گروه و قوم انجام می شود، این دشمنی آشکار با مردم افغانستان و همدستی با تروریستان است که جز معنای آب جاری کردن در آسیاب دشمن مفهوم دیگری ندارد. آنانی که از بیگانه ها دستور گرفته اند تا به بهانۀ گروه و قوم جنگ گروهی و قومی را در کشور دامن بزنند، بدون تردید تنش آفرینی ها در کشور از سوی یک وظیفۀ استخباراتی است و اما آنانی که ادعا می کنند که وفادار به وحدت ملی و تمامیت ارضی و اقتدار ملی اند و نمی خواهند منافع ملی را قربانی منافع شخصی و گروهی کنند، باید با این قضایا مسؤولانه برخورد کرده و بدون پرداختن به دشنام و اتهام به رقبای خود،  با ارج گذاری به مصالح علیای کشور و پیشگیری از استفاده های شیطانی دشمنان قسم خوردۀ مردم افغانستان از این گونه ماجراجویی ها به گونۀ جدی اجتناب کنند.

مردم افغانستان باید هوشیار باشند و  هیچ گاهی قربانی فریب آنانی را نخورند که از چندین دهه بدین سو با بازی بیرحمانه با آرمان های آنان میلیون ها افغانی را غارت کرده اند و به بهای خیانت با خون های هزاران شهید راۀ آزادی کشور  در  داخل و خارج از کشور صاحب کاخ های ذلت بار شده اند. این دزدان با پررویی تمام بدون ترس از خدا و حیا از مردم باز هم می خواهند که با هرچه تنش آلود کردن فضای سیاسی و اجتماعی کشور بر مصداق این سخن ” آب را گل آلود کنند ” و به نفع خود سود ببرند. با تاسف فراوان که فضای کشور بیش از هر زمانی شکننده و تنش آلود شده است و شماری تیکه داران گروهی با قوم گرا ها و سکتاریست ها همصدا شده و سخت در صدد متشنج کردن فصای سیاسی و اجتماعی در کشوراند. مردم افغانستان هوشیار باشید و فریب تبلیغات آنانی را نخورید که از چندین دهه بدین سو زنده گی شما را به بازی گرفته اند. آنان جز هدفی ر سیدن به آرزو های پلید شخصی خود بصورت قطع آرمان انسانی و اسلامی ندارند.

هموطن این مهم نیست که کدام شخص از نشانی خود، گروه و یا قوم خویش تو را به نفاق دعوت می کند؛ ولو که این نفاق افگنی در لباس های پرزرق و برق با سیمای خیلی مقدس جلوه داده شود. با این نقاق افگنان دست ندهید؛ زیرا نفاق در هر حالی چهرۀ   پلید دارد و هدف شوم اش جز به تاراج بردن آسایش نسبی و اندک تو، هدف دیگری نیست. این نفاق افگنان می خواهند به بهانه های گوناگون تنش ها را در کشور دامن بزنندد تا به اهداق خاص شخصی و گروهی خود نایل آیند. حالاکه مشاور رئیس جمهور امریکا از رئیس جمهور افغانستان خواسته است تا با تمامی آنانی که زیر نام جهاد میلیون ها دالر را دزدیده اند، برخورد قانونی شود. این درخواست هرچه بیشتر خواب راحت غارتگران جهاد را به یاس بدل کرده است و این سبب شده که بار دیگر جهاد را مردم افغانستان را پوششی برای رسیدن به حفظ غارت های خود قرار بدهند.

اوضاع آشفته درکشور چنان می نماید که گویا دستان مریی و نامریی دست به دست هم داده اند و یک صدا برای فصل کردن و قطعه قطعه بریدن این ملت با یکدیگر متحد شده اند. این در حالی است که مردم افغانستان بیتشر از هر رمانی برای وصل کردن نیاز دارند و تنها داروی وصل است که می تواند، مرهم بر درد های این مردم شود که به زخم ناسور بدل شده اند. ملت مظلوم افغانستان به طبیبان حاذقی نیاز دارد که نسخه های درست و واقعی را برای رهایی افغانستان از مصیبت کنونی نیاز  دارند.  آشکار است که این نسخه را تنها داکتران اجتماعی با توجه به شناخت دقیق تاریخی، به گونۀ خیلی جامعه شناسانه و مردم شناسانه می توانند، آماده کنند؛ اما هزاران دریغ و درد که بیشترین نیرو های فکری پیران  و جوانان کشور قربانی تنش های قومی و گروهی می شود و نه تنها دارویی برای التیام درد های مردم ما نمی شود که برعکس چون دستۀ تبر  بدست دشمنان افتاده اند تا از بنیاد ساختار های فرهنگی و اقتصادی و اجتماعی کشور را ویران کنند و کشور را به تباهی بکشانند. این در حالی است که نفاق افگنان مردود اند و مردم افغانستان از آنان نفرت دارند. مردم افغانستان بیشتر از رهبران سیاسی و دینی خود انتظار دارند تا  بحیث فرزندان صدیق این میهن تمامی انرژی شان را  برای وصل کردن و اتحاد این کشور به کار ببندند. مردم افغانستان دیگر برای هیچ کس موقع نمی دهد که زنده گی شان را زیر نام گروه و قوم به گروگان بگیرد و عزت و شرف آنان را در تختۀ شطرنج سیاسی شان بگذارند. از این رو مردم ما در خطاب به فرد فرد آنانی که ادعای رهبری این ملت را دارند، می گویند :”تو برای وصل کردن آمدی ** **نی برای فصل کردن آمدی” آنانی که از میثاق وصل کردن احتراز می  ورزند، دشمنان درجه یک آنان اند با آنان هرگز پیمان نمی بندند؛ زیرا مردم دریافته اند که ” آزموده را آزمودن خطاست” . یاهو