پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

بــاده فـــــروش

مــا بـــاده فـــــروشـیـــم  ونـشــــد بـــاده خـــــری

ازبـــاده خـــران هــیـــــــچ نـبــاشـــــــد خــبـــری

 

دیـــدم کــــه بـســی خُـمـار افـتــــاده بـــه شـهــــر

یــا گــیــچ بـــودنــــد یــا کـــه نـــدارنـــد خــبـری

 

یـک جـمـعـی سـرا سـیـمـه بـه هــرســو مـیـرفــت

وان جـمـعـی دیـگــرنـشـسـتـه کـاکـُـل بــه ســـری

 

دی رفـــت وصــبــا چــنــا ن دیـــــدم درشـــهــــر

یـک خــیــل کــســا ن روان بـــا نــعـــره گـــــری

 

فـــــریــــاد بــــــه آســــمــان بــــالا مـــی شـــــــد

مـیـگــفـت کــه دیــوانـــه شـــدنــــد کــور وکــری

 

یــــارب زکـــَــــرم تـــــرحـــمـــی بـــا مــــا کـــن

مـگـــذار کـــــه ســــــوزد چــمــنـــم ازشـــــرری

 

یـک دســتــه تـــن درخـــت بــــا اره بـــُــرنـــــــد

یـک قـــوم دیـگـــرریـــشـــه کــَـنــَـد بـــا تــبــری

 

مـیـخـانـــه ومـسـجــد وکـلـیـسـا هــمــه ســـوخــت

بــرکــوره شــدنـــد یـکـسـره ازخـُـشـک  و تــری

وآن دخـــتــــــرکــــانِ مــــاهِ نــــوخـــاســـتـــه را

بــا زور زدسـتــش بـگــرفـــــت یـــا بـــــه  زری

 

دیـــدم دیــــدم عــــقـــل مــــرا رُخـــصــت کـــرد

بـــرخـــاســتــم و روان شــــــدم گــیــچــه ســری

 

حــیــران شــــدم بـــه حــال ایـــن مـــردم شـهـــر

هــــرگـــز نـــزنــــم نــاخــُـن بــا شـــوره ســــری

 

گـفــتــم” فـضـلـی” بــاده چــنــان نـــوش بــکــــن

ایــن گــــوش از آن گــــوش نـبــاشـــــد خــبـــری

عبدالودود فضلی