زارات افزود: ارتش واحدهای رزمی اش را از اروپا خارج کرد و انتظار نمی رود تقاضایی برای افزایش نیرو در این منطقه صورت گیرد. اگر شما یک سال پیش به طراحان نظامی می گفتید که باید خود را برای تهاجم روسیه به اوکراین آماده کنند، برایشان خنده دار بود. در صورتی که نیاز به توجه بیشتری به اروپا باشد و در مضیقه هم باشید، آیا جایی برای برقراری توازن در اقیانوس آرام می ماند؟

هیل با یادآوری این که منتقدان ˈباراک اوباماˈ می گویند، دردسرهای اخیر حاکی از آن است که سخن گفتن از محور قرار دادن آسیا، در حد لفاظی صرف است، به نقل از سناتور ˈجان مک کینˈ نوشت: ˈاز آنجا که این سیاست توام با هیچ گونه واقع گرایی نبود، اهمیتی هم نداشت. بودجه دفاعی آنقدر کاهش یافته که عملا راهی برای افزایش حضور نیروی دریایی ما در آسیا باقی نمانده است.ˈ

به نوشته هیل، با این حال، مقام های کاخ سفید و پنتاگون می گویند که دولت از طرح هایش در رابطه با اقیانوس آرام صرفنظر نمی کند.

ˈچاگ هیگلˈ وزیر دفاع آمریکا هفته آینده عازم آسیا می شود و در چین نیز توقفی می کند. اوباما در آوریل به آسیا سفر خواهد کرد.

ˈبن رودزˈ معاون مشاور امنیت ملی کاخ سفید هفته گذشته گفت: ˈدستور کاری مهم برای آسیا داریم که به پیگیری آن ادامه خواهیم داد و تحولات اروپا بر آن تاثیری ندارد.ˈ

هیل به نگرانی و شگفتی قانونگذاران دمکرات و جمهوریخواه آمریکا درباره نقطه سقوط سیاست برقراری توازن در اقیانوس آرام اشاره کرد و نوشت: سناتور ˈجو دانلیˈ در نشست هفته گذشته از ˈجاناتان گرینرتˈ فرمانده عملیات دریایی آمریکا پرسید، آیا انضمام کریمه به روسیه، نفطه سقوط این راهبرد نبود؟ با توجه به سایر چالش های ما و آنچه در کریمه اتفاق افتاد، آیا برقراری توازن در اقیانوس اطلس دشوار تر نخواهد شد؟

ˈدانیل پلتکاˈ معاون مطالعات خارجی و دفاعی اندیشکده امریکن اینترپرایز و از منتقدان سیاست دولت اوباما برای تمرکز بر آسیا معتقد است که حتی اگر بحران اوکراین طرح های مربوط به برقراری توازان در اقیانوس اطلس را متوقف نکند، دولت قادر به پیش بینی تهدیدهای آتی نیست.

بر اساس این گزارش، اوباما در ژانویه 2012 پس از خروج نیروهای آمریکایی از عراق، راهبرد برقراری توازن در آسیا و اقیانوس آرام را مطرح و از آن به عنوان سیاست خارجی بزرگ آینده یاد کرد. هدف عمده این راهبرد که همزمان با تقویت قوای نظامی و اقدامات تهاجمی پکن اعلام شد، بازداشتن چین از حمله به همسایگانش است.

بدبینان به سیاست برقراری توازن در اقیانوس آرام، از افزایش بودجه دفاعی چین هم نگرانند.