لذت چیست؟

لذت به معنای حقیقی٬ بدون وابستگی به خوردن و مراقبت جنسی٬ بصورت…

اختلاف دښمني نه ده؛ د اختلاف نه زغمل دښمني زېږوي

نور محمد غفوری په انساني ټولنو کې د بڼو او فکرونو اختلاف یو…

شاعر کرد زبان معاصر

آقای هوزان اسماعیل (به کردی: هۆزان ئیسماعیل) شاعر کرد زبان…

چند شعر کوتاه از لیلا طیبی

(۱) انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

جغرافیای سیاسی افغانستان و رقابت های نیاتی قدرت ها

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان ژیوپلیتیک نیابتی؛ در هم زیستی با گروههای…

اعلامیه در مورد یورش سبعانه امپریالیسم آمریکا به ونزوئلا

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان سرانجام شنبه ۳ جنوری، پس از آنکه…

زخم کهنۀ سال نوین

رسول پویان سال نو آمد ولی جنگ و جـدل افزون شدست کودک…

تحول ششم جدی، روزی که برایم زنگ زنده‌گی دوباره را به…

نوشته از بصیر دهزاد   قصه واقعی از صفحات زنده‌گی ام  این نوشته…

دوستدارم

نوشته نذیر ظفر ترا   از  هر کی بیشتر دوستدارم ترا  چون قیمت  سر دوستدارم سرم  را گر    برند…

مولود ابراهیم

آقای "مولود ابراهیم حسن" (به کُردی: مەولود ئیبراهیم حەسەن) شاعر…

پدیدار شناسی هوسرل؛ ایده آلیستی و بورژوایی؟

Edmund Hussrel(1859-1938)    آرام بختیاری جهان شناسی؛ فنومنولوگی و شناخت ظاهر پدیده ها…

ميسر نميشود

28/12/25 نوشته نذير ظفر پير م    وصال  يار   ميسر   نميشود وقت  خزان   بهار    ميسر  نميشود بيكار م اينكه شعر و…

مهاجران در تیررس تروریستان و بازتولید سلطه طالبان در تبعید

نویسنده: مهرالدین مشید ترور جنرال سریع ، سرآغاز یک توطئه مضاعف،…

شماره ۳/۴ محبت 

شماره ۳/۴ م سال ۲۸م محبت از چاپ برآمدږ پیشکش…

مارکس و اتحادیه‌های کارگری(۸)

نوشته: ا. لازوفسکی برگردان: آمادور نویدی مارکس و جنبش اعتصاب مارکس و انگلس حداکثر توجه خود…

مائوئیسم در افغانستان: از نظریه‌پردازی تا عمل‌گرایی بدون استراتژی

این مقاله به بررسی تاریخی و تحلیلی جنبش مائوئیستی در…

                        به بهانه ی آمستردام              

   نوشته ی : اسماعیل فروغی          من نمیخواهم درباره ی چند وچون…

فدرال خواهی و هویت خواهی

در کنار فدرال خواهی درین تازگی ها پسوند دیگری بنام…

 ضرورت و اهمیت ادغام سیاسی در افغانستان

رویکردی تحلیلی به مشارکت سیاسی و تعامل مدنی نور محمد غفوری عصاره دقیق…

افغانستان معاصر و بازتعریف هویت ملی پس از فروپاشی دولت

 نویسنده: مهرالدین مشید     افغانستان معاصر یگانه کشوری در جهان است که…

«
»

بازگشایی مکاتب دخترانه

عبدالصمد ازهر                                                                        ۲۳ / ۰۳ / ۲۰۲۲

بازگشایی مکاتب معارف، تا سطح لیسه برای نوجوانان به شمول دختران، بعد از ضایع شدن یک سال از عمر با ارزش و گسیختن سلسله آموزش شان، طبق وعده طالبان امروز سوم حمل ۱۴۰۱ در سراسر کشور، با مراسمی صورت گرفت، که با استقبال هموطنان رو به رو گردید. اما به دلایل نامعلوم، به فوریت بر رخ دختران دوباره بسته شد. مطابق اظهارات مسوولان وزارت معارف این تصمیم از جانب رهبری صادر شده است.

طالبان که این هفت ماه را به دلایل واهی آماده کردن شرایط آموزش با معیارهای اسلامی، اما در حقیقت به دلایل ناباوری و ضدیت شان با حق تحصیل در علوم مدنی، برای همه  و به صورت اخص برای زنان و ، گذراندند و بالآخر در حالی که یونیسف پرداخت ماهانه یک صد دالر برای هر یک از ۱۹۴۰۰۰ آموزگار را نیز متقبل شده بود، در زیر فشار افکار عامه و جامعه جهانی مجبور شدند به این بازگشایی تن دهند. 

اما این عقبگرد فوری، نشان از عمق خطیر اختلاف در هرارشی طالبان دارد. در این روزها آوازه های شدت گرفتن اختلافات میان فرکسیون های میانه رو و افراطی آنان سر زبان ها بود. یک بار شایع شد که رییس آی اس آی پاکستان به گونه مخفی به منظور حل این اختلاف، به کابل سفر کرده است. بعد در دوم حمل از تویتر رحمت الله نبیل نقل قول شد که:  «ملا عبدالغنی برادر، سراج‌الدین حقانی و ملا یعقوب مجاهد، سه عضو ارشد طالبان هستند که برای حل اختلاف‌های داخلی شان به دیدار ملا هیبت‌الله رفته‌اند.» و سپس گفته شد که کابینه طالبان در مورد تصمیم گیری بر سر شرایط شناسایی رسمی حکومت شان، برای تشکیل جلسه زیر ریاست رهبر شان هیبت الله به قندهار رفته اند. اما آنگاه سر و کله ملا یعقوب سرپرست وزارت دفاع در مرزهای غربی کشور نمایان شد که در سخنرانی هایش بر ضد اختلافات و ضرورت متابعت از رهبر واحد سخن می گفت و خلاف کاران را تهدید می کرد. این تهدید شکل عام داشت، می توان آن را متوجه اختلافات داخلی شان و همچنان طیف های دیگر از مخالفان سیاسی دانست. امروز چهارشنبه رسانه های کشور از تدویر نشست رهبری طالبان در قندهار به ریاست هیبت الله برای بحث روی مسایل مربوط به رسمیت شناسی از سوی جهان، حکومت فراگیر و برنامه های آینده، خبر داد.

به هر حال دشمنیی که در حق نسل بالنده سرشار از هزاران امید، بالخصوص دختران، نسلی که انتظار می رود در رقم زدن تاریخ آینده کشور نقش اول و بلند داشته باشد، صورت می گیرد، زنگ های خطری را به صدا در می آورد که پرده از نیات شوم دشمنان افغانستان و پلان های آی اس آی و ملا فضلو، برای به تاریکی بردن و در سیاه اندیشی نگاه داشتن مردم ما به صورت عموم و زنان کشور ما به صورت اخص، بر می دارد.

عمران خان صدر اعظم پاکستان در اجلاس سازمان همکاری کشورهای اسلامی که چندی پیش در باره افغانستان دراسلام آباد دایر گردیده بود، از جهان خواست در مورد حقوق زنان بر طالبان فشار نیاورند و عنعنات آنها را رعایت کنند. وی در اجلاس نو این سازمان که دیروز در اسلام آباد، با آجندای٬٬ اسلام هراسی،، گشایش یافت، افاده مشابهی را به گوش اشتراک کننده گان و جهان رساند. این اظهارات، از نیات نیک نسبت به کشور و مردم ما نماینده گی کرده نمی توانند. (خیلی عجیب است کشوری که مهد زایش، پرورش، تمویل، برنامه ریزی و سکان داری عملیاتی تروریزم در سراسر گیتی بوده مسبب بنیادی تولید هراس و بیم از هر مسلمان است، اکت مظلومیت می کند و با کشاندن تدویر این کنفرانس در پایتختش در پی سپید کردن چهره ی سیاهش در انظار جهان می باشد.)

مردم افغانستان، اعم از پیر و جوان، زن و مرد، شهری و دهاتی، باسواد و بی سواد، مادران و پدران همه در برابر بسته شدن دوباره درهای مکاتب به روی صنوف بالای دختران، اعتراض و اظهار نارضایتی کردند. طالبان با تنگ تر کردن فضای تنفس و با بازگشت گام به گام به مواضع اصلی سال های نود، در موارد متعدد مانند خصومت با هر پدیده مدنی، حقوق بشر و دموکراسی، ممنوع قرار دادن خروج و سفر بدون محرم زنان، محرومیت زنان از کار و آموزش، اجبار در گذاشتن ریش و پوشیدن پیرهن و تنبان، منع موسیقی و سیریال ها، تحقیر دانشمندان، اهل خرد و خبرنگاراان،  دشمنی با نوروز و هر خوشی تاریخی و عنعنوی، به جای محبوبیت برای خود تنفر کمایی می کنند. بنیاد وجود اداره یی به نام  امر بالمعروف و نهی عن المنکر از آن قدیم ها تقلید نامیمونی بوده از انکیزیسیون  و استبداد وحشیانه کلیسای قرون وسطی.  در زمان حاضر، در حالت موجودیت قانون، پولیس و محاکم، هیچ دلیل منطقی، جز مردم آزاری و ایجاد وحشت، برای هستی آن دیده نمی شود. دوام این نوع اجبارها، تحقیرها، تعجیزها و تحمیل سلیقه ها با جبر و اکراه، باعث می شود مردم به زودی آن خوش بینی هایی را که به دلیل پایان اشغال،  ختم جنگ و آزادی از یوغ فساد سالاران برای شان ایجاد شده بود، فراموش کرده، در برابر شان به پا خیزند و یا مانند سال های پایان حاکمیت نخست شان، برای رهایی از چنگال ظلم و فرهنگ دشمنی، حتا اشغال را با پیشانی باز استقبال کنند.

آرزو می کنم در میان طالبان، خرد بر جهل پیروز گردد و کشور از سقوط کامل نجات یابد.  

۰۳ / ۰۱ / ۱۴۰۱

۲۳ / ۰۳ / ۲۰۲۲