عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

«
»

اولین سخنرانی ترامپ به عنوان رییس‌جمهوری آمریکا

«دونالد ترامپ» برای اولین بار به عنوان رییس‌جمهوری جدید آمریکا برای مردم این کشور سخنرانی کرد.

ترامپ گفت: قاضی محترم رابرترز و روسای جمهوری سابق ، هموطنان و مردم جهان از همه شما متشکرم. ما شهروندان آمریکا دست به دست هم می‌دهیم تا کشور خود را بازسازی کرده و مسیر تاریخ آمریکا و جهان را تغییر دهیم.

وی افزود: چالش‌های بیشماری پیشرو داریم و دشمنان زیادی در مقابل ما قرار خواهند گرفت اما وظایف خود را به خوبی انجام می‌دهیم. از اوباما و میشل برای کمک به ما در فراهم کردن زمینه انتقال قدرت متشکریم.

ترامپ تاکید کرد: مراسم امروز در عین حال معنی خاصی دارد چراکه تنها انتقال قدرت از حزب به حزب و از فردی به فرد دیگر نیست، بلکه ما قدرت را از کاخ سفید و واشنگتن به مردم منتقل می کنیم. عده‌ای در پایتخت از خدمات دولت استفاده می کنند اما مر دم سهمی از ثروت کشور ندارند. سیاست‌مدارا ن پولدار اما مردم بیکار شدند. پیروزی آنها پیروزی شما نبود. درحالی که آنها در واشنگتن جشن می گرفتند جایی برای جشن گرفتن شما نبود.

ترامپ خطاب به مردم تاکید کرد: این لحظه، لحظه شما و متعلق به شماست.  متعلق به همه آنهایی است که اینجا جمع شده‌اند یا تماشاگر این مراسم هستند.

وی افزود:  ایالات متحده و این کشور، کشور شماست. مهم نیست کدام حزب دولت را در دست دارد مهم این است که دولت دست مردم است یا نه. امروز در یاد مردم می‌ماند چون مردم حاکم این کشور شدند.

رییس‌جمهور جدید آمریکا تاکید کرد:  مردان و زنان فراموش شده کشور دیگر فراموش نمی‌شوند. همه به شما گوش می‌دهند. دست به دست هم جزو جنبشی می‌شوید که جهان تا به حال به خود ندیده است. در کانون این جنبش دولتی برای خدمت به مردم وجود دارد.

وی با بیان اینکه همه مطالبات مردم به حق است که مردمی به حق دارند، گفت: مادران و کودکانی در کشور ما دچار فقر شدند، نظام آموزشی مملو از پول نقد است، ولی دانش آموزان ما را گرفتار مواد مخدر کرده و ظرفیت‌های آنها را ربوده است.

ترامپ خاطرنشان کرد:  خرابی‌های آمریکا همین الان به نقطه پایان خود می‌رسد. ما یک ملت هستیم. درد این ملت درد ما، رویای آنها رویای ما و کامیابی آنها، کامیابی ماست. این سوگند امروز سوگند تعهد به همه آمریکاست.

وی با انتقاد از سیاست‌های گذشته آمریکا تاکید کرد:  ارتش‌های دیگر را تقویت کردیم اما قوای مسلح خود را تضعیف کردیم. از مرزهای خود حفاظت نکردیم اما در مرزهای دیگر حضور داشتیم. میلیاردها دلار خرج کردیم در حالیکه مرزهای خودمان تضعیف شد و اعتماد به نفس خودمان از بین رفت. کارخانه های ما یکی پس از دیگری از بین رفت. ثروت طبقه متوسط ما ربوده شد و در سراسر جهان توزیع شد.