فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

«
»

اعلامیه در مورد زلزله‌ی مرگبار در ولایت کنر 

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان 

با اندوه فراوان و خشم عمیق از زلزله‌ در ولایت کنر که طبق اطلاعات به دست آمده تا همین اکنون 800 نفر در اثر آن جان‌باخته و 2500 تن دیگر زخمی شده و یا زیر آوار گیر مانده‌اند را از طریق رسانه‌ها دریافتیم؛ فاجعه‌ای که جان صدها تن را گرفت، بیشترین قربانیان آن زنان و کودکان بی‌دفاع هستند. این رویداد غم‌انگیز تنها یک «بلای طبیعی» نبود و نیست؛ بلکه عمق و پهنای بربریت سازمان‌یافته‌ای را به نمایش می‌گذارد که بیشتر از چهار سال است که بر افغانستان مستولی شده است. این واقعیت تلخ و دردناک، بار دیگر چهره‌ی عریان ستم و بربریتی را نشان می‌دهد که سرمای‌داری جهانی و ایادی محلی آن در قامت امارت اسلامی سرمایه بر کارگران و مردم محروم و در أعماق افغانستان مسلط ساخته اند.

قوانین ضدانسانی و زن‌ستیزانه‌ی طالبان نه‌تنها زنده‌گی روزمره‌ی زنان و دختران را به نابودی کشیده است و محیط خانه و جامعه را برای زنان به زندان بدل کرده، بلکه در حوادث طبیعی نیز باعث می‌شود تا زنان بیشترین قربانیان آن باشند. محدودیت‌های شدید امارت اسلامی سرمایه بر رفت‌وآمد و دسترسی زنان به خدمات صحی و اجتماعی، سلطه‌ی افکار و آراء بدوی مردسالارانه روند نجات و درمان آنان را مختل ساخته و عملاً هزاران زن و کودک را به مرگ و رنج محتوم می‌سپارد.

طالبان هیچ‌گونه مسؤولیتی در قبال ارائه‌ی خدمات درمانی و اجتماعی به مردم محروم و طبقه‌ی کارگر (به شمول قربانیان حوادث طبیعی) به عهده نمی‌گیرند. در سایه‌ی فقر گسترده و نابرابری‌های اقتصادی–اجتماعی، اکثریت مردم افغانستان از ابتدایی‌ترین امکانات برای بقا محروم‌اند. این فاجعه تنها محصول یک حادثه‌ی طبیعی نیست، بلکه نتیجه‌ی مستقیم ساختارهای نابرابر و ظالمانه‌ی حاکمیت امارت اسلامی طالبان و نظم سرمایه‌داری جهانی است که حیات مردم افغانستان را بی‌ارزش و بی‌اهمیت می‌شمارد.

قدرت‌های سرمایه‌داری و دولت‌های بورژوایی و ارتجاعی، افغانستان را به صحنه‌ای از رقابت‌های سیاسی–اقتصادی خود بدل کرده‌اند و با حمایت آشکار و پنهان از جانیان طالب، زمینه‌ی تداوم این بربریت را فراهم می‌سازند. برای آنان، جان مردم به ویژه زنان و کودکان افغانستان چیزی جز ارقام بی‌روح در گزارش‌های رسانه‌یی نیست.

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان با تمام قاطعیت اعلام می‌کند که این فجایع حاصل هم‌دستی طالبان، سرمایه‌داری جهانی و ساختارهای ستمگر اجتماعی–سیاسی است. تنها با مبارزه‌ی متحد و آگاهانه‌ی مردم، به‌ویژه زنان و کارگران، می‌توان در برابر این نظام بربریت ایستاد و برای زنده‌گی‌ انسانی، برابر و آزاد مبارزه کرد. جان و زنده‌گی مردم افغانستان ارزشمند است و نباید قربانی قوانین زن‌ستیز، بی‌مسؤولیتی طالبان و بی‌رحمی نظام سرمایه‌داری جهانی شود.

مردم محروم و برابری‌طلب به‌ویژه زنان و کارگران، باید متحدانه علیه نظام بربریت کارمزدی که امروزه در أفغانستان در وجود امارت اسلامی طالبان نماینده‌گی می‌شود، برخیزند و دست در دست هم برای زنده‌گی انسانی، برابر و آزاد مبارزه کنند.

ما همچنین از نیروهای پیش‌رو و آزادی‌خواه در سراسر جهان می‌خواهیم که با مردم افغانستان همبسته‌گی نشان دهند و صدای اعتراض‌ برحق شان را علیه طالبان و حامیان جهانی‌شان رساتر سازند.

نابود باد امارت اسلامی سرمایه!

یاد همه‌ی جانباخته‌گان گرامی باد!

زنده باد سوسیالیسم!

شورای مرکزی سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

10 سنبله/شهریور 1404 مطابق 1 سپتامبر 2025