چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

«
»

اعتراف مجاهد

عبدالصمد ازهر                                                                          ۱۶ / ۰۸ / ۲۰۲۲

آقای ذبیح الله مجاهد بالآخره حرف راستش را گفت. او چند روز پیش در یک مصاحه تلویزیونی اظهار داشت مکاتب متوسطه و لیسه دخترانه، به علت اختلاف نظر علما بسته مانده اند و تا زمانی که به توافق نرسند گشودن آنها امکان ندارد. وی اضافه نمود اعمال فشار مزید می تواند خطرناک باشد.

ولی آقای مجاهد نگفت این کدام عالمان اند که مخالف مکتب رفتن دختران اند و نگفت این مخالفت دلایل دینی دارد یا قبیلوی؟

شورای علمای افغانستان قبلاً بر بازگشایی این مکاتب رای داده بود؛ در نشست بزرگ علما که به منظور بیعت به شیخ هبت الله برگزار شده بود، کدام حرفی در ضدیت با این مکاتب شنیده نشد؛ ملاها و مدرسان زیاد از گشودن درهای این مکاتب جانبداری کردند، در تمام جهان اسلام  این درها باز اند. معنای  این همه به وضاحت اینست که در قرآن و احادیثِ موافق با رهنمودهای اللهی، انکار این حق وجود ندارد.

برداشت من اینست که مشکل، مشکل علما نیست ، مشکل رهبری طالبان است. به این معنا که رهبری مذکور مجبور به اطاعت از اوامر پاکستان و بنا بران معذور است.

اگر چنین نیست، دلایل شرعی خود را با ملت در میان گذارند و حاضر به دویل استدلال گردند.

عده دیگر از طالبان با مردم فریبی ادعا می کنند که ما مشکل بیست ساله را در یک سال حل کرده نمی توانیم. معلوم نیست کجای مسئله مشکل دارد ک باید بیست سال دیگر برای حل آن دست به الاشه نشست. مکتب های جدا برای دختران وجود داشت، سیستم آموزشی وجود داشت، حجاب ضروری رعایت می شد، تمویلش را جهان به عهده می گیرد. کجای مشکل را باید شما حل کنید؟

آغا طالبی که حاضر نیست دخترش را به مکتب بفرستد، نباید مانع آموزش فرزندان هموطنان دیگر گردد.

ها! می ماند یک مشکل. رهبران طالبان در طول زمان برای صفوف خود تبلیغ کرده اند که در افغانستان نظام کفری حاکم است و در این نظام فحشا تروج یافته، مکاتب دخترانه و محل های کار زنانه مراکز فسق و فجور اند. اکنون برای همان مفتی هایی که چنین فتواها صادر کرده بودند، خیلی دشوار است فتوای خود را پس بگیرند. 

چقدر ذلیل اند آنهایی که به منظور دستیابی به اهداف پلید، منافقت می کنند، بر ضد علم بر می خیزند، بر تمدن می تازند و جامعه را به قهقرا سقوط می دهند. چنین جنایت بر ضد شاه امان الله صورت گرفت، بر ضد جمهوریت داوودخان انجام شد و برضد نظام دموکراتیک عملی گردید. این چهارمین بار است که این ملت از بلندی های مدنی به دامن وحشت و بربریت پرتاب می گردد. توجه کنید تمام این بلایا و افغان دشمنی ها از همان یک سمت هجوم آورده اند. بار اول از سوی انگلیس ها، و بعد ازان به صورت متداوم، از سوی مولود، خلف و میراث خوار آن – پاکستان. 

طالبان اگر واقعاً خود را افغان و فرزندان این سرزمین می دانند، باید هرچه زودتر خود را از تبعیت نظامیان پاکستان، این برده گان گوش به فرمان بریتانیا، آزاد ساخته، زن دشمنی و دانش دشمنی را کنار نهاده، با گشودن درهای مکاتب دخترانه بر آرزوهای پلید دشمنان دست رد زده قلب و روان هموطنان را از خود گردانند.

و ما علینا الا البلاغ!

۲۵ / ۰۵ / ۱۴۰۱

۱۶ / ۰۸ / ۲۰۲۲