وقتی عقل به راز و نیاز رسید

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

شورا در اسلام!

مقدمه  شورا ومشاوره واژه عربی است به معنی ابراز رای ،…

آئوزوف نویسنده‌ی شوروی و قزاقستان

برگردان. رحیم کاکایی نویسنده . روسلان سمیاشکین  ،فرزانه‌ای از شرق و…

۲۰۲۱؛ افغانستان چگونه به نقطه عطف شکست غرب تبدیل شد؟

سقوط یک نظام، پایان یک جنگ یا آغاز یک نظم…

 از بیست سال جمهوریت قلابی تا پنج سال امارت استبدادی…

 نویسنده: مهرالدین مشید مردم افغانستان پس از سرنگونی دور نخست حاکمیت…

 اقلیت های کامران، طردشدگان گناهکار؛ و دفاع میشل فوکو.

Michel Foucault (1926- 1984 ) آرام بختیاری فلسفه فوکو؛ ضرورت انحلال زندان…

افغانستان؛ قلب آسیا — سرزمینی که دردش از مرزهایش عبور…

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Strategic &…

د فکر خونه یا (Think Tank) څه ته وایي؟

نور محمد غفوری د سیاسي، ټولنیزو، علمي او اقتصادي ډلو او…

افغانستان؛ سرزمینی میان جغرافیا و تاریخ

چرا راه‌ها همیشه سرنوشت ما را تعیین کرده‌اند؟ گاهی برای فهم…

از اصلاحات تا شورش؛ چه بر سر انقلاب ثور افغانستان…

https://www.youtube.com/watch?v=l0ow4OzGHJQ https://www.youtube.com/watch?v=Hyq-bga7Suc https://www.youtube.com/watch?v=tOXvTwiDiOM https://www.youtube.com/watch?v=H1Qje9nj1e0 https://www.youtube.com/watch?v=oaAMDDVRm44 دوم سپتامبر ۲۰۲۶، پنجمین جلسه از سلسله گفت‌وگوهای ما با…

وقتی دین و فلسفه به ایدئولوژی بدل می‌شوند

 نویسنده: مهرالدین مشید ایدئولوژیک شدن دین و فلسفه؛ آغاز فاجعه دین و…

انتقاد،اعتراض، پاڅون او بغاوت

عبدالصمد ازهر                 …

دل « قلب » چیست؟ 

برهان الدین « سعیدی » دل نباشد غیر آن  دریای نور…

افغانستان؛ کشوری که توسعه در آن چند بار متوقف شد

نگاهی تاریخی و فرهنگی به «آغازهای ناتمام»، از دولت‌سازی تا…

نــذر

سعید، ماشینش را جلوی در ورودی امامزاده پارک کرد. پیاده…

انشاء

خانم "میر"، معلم کلاس سوم "شهید شمسه"، رو به دانش‌آموزان…

اسراف

"رها" دست مادرش را سفت گرفته بود، که در شلوغی…

از افغانستان تا هرمز؛ وقتی بحران‌های منطقه به یک زنجیره…

وحیدالله نورزی Wahidullah Noorzai Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist |…

عدالت در اسلام !

شیخ الاسلام امام ابن تیمیه می گوید . ان الله…

 افغانستان در بن‌بست پیچیده؛ روزنه‌های امید برای گشایش

 نویسنده: مهرالدین مشید قومی‌سازی جنگ؛ ترفند طالبان برای بقای انحصار قدرت  این…

«
»

آقای پرزیدنت ماکرون، ناجی فرانسه، عیدتان مبارک‬!

نویسنده:
ژان اورتیز‬
برگرفته از :
لو گران سوار ـ ۲۴ دسامبر ۲۰۱۷‬ ‬

جشن کریسمس‌تان مبارک باشد، ای «جوان‌ترین پرزیدنت فرانسه …» شما تا این لحظه، مسیر بدون اشتباهی را پیموده‌اید و گمانه‌زنی‌ها نیز این را تأیید می‌کنند. پشتتیبانان روچیلدی و دیگر تنگدستان مشابه نیز همین‌طور.  
نمونه هوشمندی شما را فقط می‌توان نزد خانم تاچر یافت: آب دهان خلق‌ها باید از حسرت راه بیافتد تا روزی بتوانند در آسایش زندگی کنند. 

شما یک نشان «چپ»، یعنی مالیات بر ثروت‌های کلان را حذف کردید و یارانه به اشخاص تنگدست را کاهش دادید.
این کاملاً شخصیت شماست.

شما به سندیکاهایی که هنوز هم به مفهوم کهنه «مبارزه طبقاتی» چسبیده‌اند، قانون کاری را تحمیل کردید که سرانجام به صاحبان کار امکان این را می‌دهد که بتوانند به از‌ خود بیگانه شدن تحمل‌ناپذیرشان پایان دهند و از سرکوب کارگری و مزدبگیران رهایی یابند … از این پس آنان به راحتی می‌توانند استخدام کنند یا اخراج نمایند تا بتوانند سود‌هایی را که شایسته آن هستند به‌دست آورند و شیرینی بعد از غذای خود را در آسایش کامل به پایان رسانند. عیدتان مبارک، آقای پرزیدنت. به لطف شما، رسیدن به آخر ماه، دیگر تشویشی برای مسئولان خانوارها نخواهد بود.

خوب رویت شد: فقط یک جامعه نابرابر، آن‌گونه که باید و شاید قادر است کار دائم بیافریند. نابرابری از قانون طبیعی برمی‌خیزد، فقر از آسمان می‌افتد، سرمایه‌داری یک حالت عادی در جوامع انسانی است. بدون فقیر، ثروتمند وجود ندارد! بنابراین، باعث افتخار شماست که به آنان امکان این را بدهید که فقیر باقی بمانند و حتی فقیرتر نیز بشوند. و در واقع، به آنها لطف می‌کنید که اجازه نمی‌دهید ۶ خودرو و ۳ موتورسیکلت داشته باشند و هرگز امکان مسافرت‌های دوردست را (مثل مسافرت پاریس ـ توکیو) با هزینه خلق نداشته باشند.

با داشتن «پک و پوز» شاگرد اول کلاس، آراستگی طبیعی‌تان، فقط می‌توانستید رفیق جون جونی آن بشر‌دوست بزرگ دونالد ترامپ و نوچه‌های اسرائیلی او باشید. شما با خشم از او خواستید که برای فلسطینی‌ها هم کاری انجام دهد. درخواست شما به‌قدری صادقانه و با پیگیری ادا شده بود که بلافاصله اجرا شد. بر‌عکس، شما هرگز طی مسافرت‌های دور‌و‌دراز رسمی‌تان، پا به تگوسیگالپا (پایتخت هندوراس) نگذاشتید که در آن جا دموکراسی مطلقا الگو مانند است.

به لطف شما، ارتش فرانسه برای دفاع از مرزهای ما با آفریقا، در تمام جبهه‌ها می‌جنگد. شما با بازپس فرستادن فرزندان تنگدستان به بیرون از دانشگاه‌های ما، یا با مجبور کردن‌شان به گذر از یک ماراتن المپیک، به این نهاد‌ها تعالی بخشیدید.

شما واقعاً وعده‌های انتخاباتی خود را حفظ می‌کنید؛ امانوئل، شما یک سیاستمدار تمام عیار هستید. شما مردم سطح بالا، مردم واقعی را دوست دارید. شما می‌توانید ما را از شر پناهجویان، این وحشی‌ها که تشنه کار ما هستند و می‌آیند نان ما را بدزدند، در امان دارید. آراگون چیزی مثل این می‌گفت: با جوانان خودپسند است که پیران پُر‌افاده خواهیم داشت.

حق دارید بگوئید که تسلط شما بر زبان فرانسه، شما را فردی اقناع‌کننده نشان می‌دهد‌. به‌عنوان یک سفسطه‌گر، مهم نیست که دروغ بگوئید شما این کار را خوب انجام می‌دهید.

آقای پرزیدنت، به نزد ما با تصمیمات خوب رسانه‌ای بازگردید.

جشن خوبی را داشته باشید. با احترام،
ژان اورتیز