تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

آخرین میخ ایرانی !

رهبران کره شمالی و آمریکا وارد سنگاپور شدند تا ملاقات تاریخی با هم بکنند … بعد از کوبا این حرکت بعدی و مهم آمریکاست و حکومت اسلامی ایران هم احتمالا آخرین قدم است . خدایا تو شاهدی که ایرانی ها چقدر بدبخت و خاک تو سرن که اینجا هم اخرین هستند و این همانا وعده خودت است در قرآن که هر ملتی شایسته همان است که انتخاب میکند…


هاینریش هاینه، شاعر بزرگ آلمانی صد سال پیش از روی کار آمدن نازی‌ها در منظومه تراژیک “المنصور” نوشته بود: «این آغاز کار است… جایی که کتاب‌ها را بسوزانند، انسان‌ها را هم خواهند سوزاند.» چکامه‌های غنایی هاینه نیز در سال ۱۹۳۳ در برلین به کام آتش انداخته شدند. هیتلر این کارزار را با بسیج کردن دانشجویان عملی کرد…

در مقطع تعویض نظام سیاسی ایران در 1357 ، وقتی فاشیسم دینی حاکم با فرهنگ قرآنی در پشت بام علوی دست به قتل عام افسران شاه زد ، باید این جنایتها را محکوم میکردیم و نه اینکه مثل جامعه ای بیمار برای جنایت دست میزدیم و خوشحالی میکردیم . حکومت اسلامی هم مثل هیتلر این جنایتها را با بسیج افکار بیمار جامعه به پیش برد ، خیلی زود در فاز موسوم به سیاسی دامنه جنایت به بخشهای دیگر هم سرایت کرد . در خیابان نشریات را سوزاندند و ما را حسابی با چاقو و کاتر و گلوله متنبع کردند ! چهل سال از آن زمان میگذرد و حالا تمام جامعه ایران را آفت زده است !

جناب رزوبه : مردم ایران و آن اکثریت بزرگی که به دنبال مطالبات واقعی و زمینی خویش و کسب آزادی وعدالت اجتماعی به دست خویش هستند و تجربه بزرگ و تلخ گرفتارشدن در وادی سراب گون 1357 را نیز در برابرخویش دارند، به خوبی میدانند که در صحنه سیاسی ایران مشتی مومیایی حضور دارند و در میدان سیاسی تفاوتی کیفی بین آنها نیست . از مومیایی چپی تا اسلام نرم سروشی تا تاج نوین . زمان تغییر کرده است اما اصول غرب در جهت منافع خودش تغییری نکرده است . در 1357 منافعش ایجای میکرد تا مشتی زامبی را از حوزه علمیه روی سر مردم ایران حاکم کند وامروزهم فقط با منافع خودش موازی است. مجاهدین خلق وبازماندگان سلطنتی فعلا مهمترین کارتهای بازی در دستان غرب است. در شرایط سیاسی امروز دیگر نمیشود فقط زامبی حوزه نشین را حاکم شوند ، بلکه تمام مومیایی های حاضر در صحنه سیاسی ایران باید حضور داشته باشند !


در مورد ملاقات زنده یاد عباس رحیمی و مصداقی هم که سوال شده بود … فقط میشود حدس زد که عباس بعد از اینکه پزشکان از مداوایش قطع امید میکنند و به عنوان آخرین تلاش با مصداقی عکس میگیرد تا شاید به این وسیله مجاهدین تحت فشار قرار بگیرند و همسر عباس یا مادر سپهر از آلبانی به انگلیس بیاید … والا در تماسهایی که در زمان حیاتش با او داشتم بارها تاکید میکرد که تمایلی به ورود به این بازیها ندارد .

در مورد یک عکس و تشبیح مصداقی با شعبون بی مخ …هم من معذرت میخوام ، از شعبون جعفری معذرت میخوام که او را با با مصداقی روانی و همراهانش ابلهش مقایسه کردم … این قیاس البته جنبه سیاسی دارد . وقتی هم از ادبیات غیر متعارف استفاده میکنم جنبه سیاسی دارد کسی اگر این بازی سیاسی کودکانه مصداقی را تشخیص نمیدهد و عاشقانه به این ابله هنوز ارادت دارد مشکل من نیست .


11.06.2018
اسماعیل هوشیار