یار خام

نوشته نذیر ظفر

زمانه یاد تـــــــــرا در دلـــــم هویدا کرد

مرا به مــــــوسم پیری دوباره شیدا کرد

نخواســـــتم بکسی راز خود بگویم لیک

دلم ز لغــــزش خود راز عشق افشا کرد

به دانه دانه ای انـــگور میخورم سوگند

که چشم مست تو شوق مرا به مینا کرد

الهی دســــــــت قلم زن شود جدا از تن

که سر نوشت مرا بیتو سهوا امضا کرد

رفاقت هیچ به خا مان شهر تان نــکنید

مرا به پــــــیش همه یار خام رسوا کرد

به بخت خویش چنان گریه کرده ام ظفرا

که سیل اشـــــــک مرا رهسپار دریا کرد