دهمین جلسه گفت‌وگو با اسدالله کشتمند؛ روایت افغانستان در سال‌های…

https://www.youtube.com/watch?v=2d326hWQtcQ&t=12s دهمین جلسه گفت‌وگو با اسدالله کشتمند؛ روایت افغانستان در سال‌های…

از فرسایش دولت تا سرایت جنگ: زنجیرهٔ راهبردی بحران در…

Wahidullah Noorzai | Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military and…

د سیستمونو ډولونه

نور محمد غفوری د سیستمونو د وېش عمده معیارونه سریزه په تېرو دوو…

سکوت پشتون‌ها در برابر طالبان؛ آتشی زیر خاکستر

 نویسنده: مهرالدین مشید تحلیلی دربارهٔ سکوت سیاسی، نارضایتی اجتماعی و امکان…

کابل چه زمانی می‌تواند ۹۹ درصد آب مورد نیاز خود…

نوشته : کریم پوپل مورخ ۲عقرب ۲۰۲۶ ** پیشنهاد کریم پوپل به…

ژورنالیست یا میکروفونِ خاموش؟

ژورنالیست واقعی نه سخنگوی قدرت، بلکه صدای مردم است؛ کسی…

فوتوریسم ادبی؛ میان توفان انقلاب و هورای فاشیسم

Futurism.   آرام بختیاری فوتوریسم؛ جنبشی ادبی هنری، آینده گرا اعتراضی، و شورشی…

انسان؛ در جست ‌وجوی خویشتن (1)

تهیه و تدوین : فرشید یاسائی پیشگفتار : انسان از نخستین…

انوره دو بالزاک

هغه د (۱۹)مې پېړۍ د فرانسوي ادبیاتو د مخکښانو په…

سیستم څنګه کار کوي؟

نور محمد غفوری د سیستم د فعالیت څرنګوالی - دوهمه برخه سریزه په…

طالبان، تی‌تی‌پی و چرخش به سوی هند؛ رمز یک رقابت…

 نویسنده: مهرالدین مشید یکی از پرسش‌های مهم و پیچیده در تحولات…

میدان، فشار و خطای پیروزی: چه زمانی هزینه به قدرت…

Wahidullah Noorzai | Noorzai International Doctrine Academy (NIDA) تز مقاله در منازعات…

سیستم څه ته وایي؟

نور محمد غفوری سریزه سیستم (System) د انسان د ژوند، طبیعت، ټولنې،…

آیا زمان همگرایی نیروهای سیاسی افغانستان فرا نرسیده است؟

 نویسنده: مهرالدین مشید از راست و چپ تا طالبان؛ ضرورت توافق…

آته ایسم؛ ضرورت انقلاب و روشنگری است؟

Atheism: خدا ناوری  آرام بختیاری 2600 سال بحث و جدل خونین؛ آته…

ابونواس اهوازی؛نمایندۀ شادخواریهای عصر ساسانی

(بخش۳)،علی میرفطروس -«من فرزندِ جامم؛ از آن شیر می‌نوشم  و تا روز رستاخیز،…

شرحی بر شعر اخلاق و تمدن

شرحی بر شعر اخلاق و تمدن

زورا سورونبایوا  شاعر، نویسنده و نمایشنامه‌نویس قرقیزی شوروی

برگردان. رحیم کاکایی زورا سورونبایوا  نخستین نویسنده زن در قیرقیزستان شوروی،…

افغانستان؛ وقتی دخالت خارجی سرنوشت یک انقلاب را تغییر داد

https://www.youtube.com/watch?v=cX5Rlj8weaA از ورود شوروی تا فاجعه نجیب‌الله؛ چه بر سر افغانستان…

خاطرات امین الله مفکر

خاطرات اینجانت امین الله مفکر امینی شاعر و نویسنده درچـــاربــــــخش مختصرا…

«
»

گلیم جنایت پیشه ها باید برچیده شود

در کنار صدها مشکلی که مردم روزانه با آن دست و گریبان اند؛ یکی هم مشکل نا امنی و امنیت خراب است که زندگی را به کام باشندگان شهرها تلخ ساخته و خون در رگان مردم را خشک.
اما این برهم زدن آرامش علل و عواملی دارد؛یکی از عوامل آنانی اند که به نام ها و القاب عجیب و غریب قد علم میکنند و مخل امنیت و آرامش باشندگان شهرهای خورد و کلان استند. بدون شک؛ در این قسمت که افراد مخل نظم و امن جامعه باید سر به نیست شوند، همه متفق و همنظرند.

جای تعجب است که شماری از این جنایت پیشه ها مدعی اند، بخاطر دفاع از مردم و مبارزه با بی عدالتی همنشین اسلحه شده اند.

از این ها باید پرسیده شود که اگر عدالت پیشه و غمخور مردم هستید؛پس چرا سلاح تان هر ازگاهی خون ناحق میریزد؟

چرا هیچ خانه و کوچه یی از مزاحمت ، دزدی، قتل و بدمعاشی شما در امان نیست؟

چرا به غم ،درد و تشویش مردم می افزایید و هم رکاب دشمنان افغانستان میشوید؟

چرا نمیدانند که کارد به استخوان ملت و باشندگان شهرها رسیده؟

چرا از راه انسانی،قانونی و مشروع امرار معاش نمیکنند؟

مطمئناً این وحشی صفتان خون آشام پاسخی برای مردم ندارند،چون اینها مدافعین مردم و حامی عدالت نه،بلکه ویروس خطرناک جامعه اند که یگانه راه؛ نابودی شان است و بس.

کیها در پشت جنایت پیشه قرار دارند؟

بر بنیاد بعضی گزارشها؛ ظن آن میرود که شماری از حلقات سیاسی مخالف حکومت به منظور ضعیف جلوه دادن و وارد کردن فشار بر حکومت، دریافت امتیاز و کسب درامد های حرام و نامشروع و برای اینکه به مردم وانمود کنند حکومت در حفظ جان و مال شان ناکام بوده؛ از گروه های آدم ربا،دزد،قاتل و… حمایت میکنند  تا از سبب افزايش آمار جرم و جنايت حکومت را ضعيف جلوه بدهند.باری یک مقام ارشد امنیتی گفته بود که “۲۰ فرد معزز اعم از افراد با نفوذ دولتی و غیر دولتی هستند از ۱۵۰۰ مجرم حمایت میکنند.

این سخنان؛خود دال بر آن است که دستانی پس پرده برای تحریک و حمایت جنایت پیشه فعال اند.

 

خوشبینی:
حالا؛ با توجه به اقدامات جدی و عملیات نیرو های امنیتی ما، معلوم میشود که شمارش معکوس برای بر هم زدن آرامش و بازار مجرمین وحشی آغاز شده،زیرا در آخرین مورد نیرو های دلیر امنیتی فردی را به کام مرگ فرستادند که  مسوولیت یک گروه ده نفری افراد مسلح تبهکار را در کابل به عهده داشت و در قضایایی مثل: دزدی،راهزنی، چپاولگری و اخلال امن و نظم عامه نقش کلیدی داشت.
قرار گرفتن نیروی جوان و تشنۀ خدمت به مردم در رأس نهاد های امنیتی نیز، خواب از چشم مجرمین ربوده و در هیچ جایی دم آرام نمیزنند.

این اقدام به مردم درد دیدۀ افغانستان جان تازه بخشیده و به آیندۀ شان خوشبین شده اند و از اقدامات اخیر وزارت امور داخله و امنیت ملی کشور جداً حمایت کرده،خواهان ادامۀ روند سرکوب مجرمین و اخلا کنندگان امن و نظم جامعه هستند.

پیشنهاد:

مردم به دور از تعلقات قومی و مذهبی با مجرمین خطرناک و باندیست ها؛ باید دوشادوش نیرو های امنیتی کشور زحمت بکشند و همکاری کنند تا از یک سو خود شان نفس راحت بکشند و از جانبی هم سعی و تلاش نیرو های امنیتی مؤثر تمام شود.

پولیس هم باید بدون استثنا به حساب همه مجرمان و جانیان برسد و گوش مردم را از این ناحیه آرام سازد؛ تا باشنده های کشور جان تازه بگیرند و باورمند شوند که پولیس شان توانایی مبارزه با مجرمین متکرر،قاتلان و دزدان را دارد و میتوانند امنیت مردم را تأمین کنند.

در کنار این؛ باید آنانیکه همدست مجرمان و تسهیل کنندگان فعالیت شان استند نیز شناسایی و کار شان یکطرفه شود.بر همگان مبرهن است؛ این گند های جامعه که سبب بر هم زدن آرامش مردم میشوند از جاهایی آب میخورند و از آدرس هایی حمایت میشوند و باید همانگونه که با مجرمین برخورد جدی میشود، با حامیان شان ولو در هر سطحی هستند قاطعانه برخورد شود ،چون نهاد های امنیتی کشور که تنفیذ نظم و قانون در جامعه مسوولیت شان است؛ در این امر تنها نیستند.

از این رو؛ بر هیچ جنایت پیشه و مجرم باید رحم نشود،زیرا این قماش افراد تمام زمینه های یک زندگی آرام ،کسب و کار و تجارت را صدمه میزند و در نهایت مانع پیشرفت جامعه میشوند.
از هر راه ممکن باید بالای شان فشار آورده شود و گلیم شان برچیده شود.

از حکومت هم متمنی ایم؛ از اقداماتی که مردم سالها پیش آرزوی پیاده شده آنرا داشتند و حالا نیروی امنیتی برای عملی شدنش کمر همت جدی تر بسته اند حمایت کند و زیر بار فشار افراد با نفوذ نروند،بلکه برعکس؛ باید اصل مکافات و مجازات مد نظر گرفته شود تا مسوولانی که کُند کار استند و در ادای مسوولیت شان تعلل ورزیده و سهل انگاری میکنند نیز متوجه شوند و حس خدمت به مردم و وطن در وجود شان زنده شود.

نویسنده: خوشحال آصفی