کوچه باغهای جوانی!
امین الله مفکر امینی 2022-18-07! ادت 2023-18-06
درعـــــالم خیال رفتم به کـــــوچه باغهای جـــوانــی
بکوچه وجـــاده و بــازار یافـــــتم،قـدم از جــوا نـی
دمی یافتم بایارخود را به سیر میـــلـه ای ارغـــوان
هم به زیرهر درختی جوانان را دیـــد م غــــزلخوان
گــــــذرنمودم برخاک رفیقـــان که خــفته زیــرخـاک
دیــــدم درآنجا دستهء بر دعـــا،دیگـــری یخن چاک
چـــوبرپغمانم میل سیرنمـودم، بدیـــــدم موج گـــل
مست ومدهوشی دیدم، نغمه سرای،جوانان چـوبلبل
رفــــتم بمشرق زمین اش بــــدیدم درختـان زنـارنج
سبز نگا ران پریچهـــــر،آستینها بـــرهنــه تـا آرنج
سری هـــم زدم بقـرغــه،بــدیدم هــوایش خوشگوار
بپــــارک شهرنوش هـم جـوانان خوبروی طـنزگفتار
برفتـــم بـــر باغ بابـر،مهد شوکت وشــان هـم میهن
جملگی مصــروف گشت وآبازی وصف بابردردهــن
ز شوربازارگـذر کــــرده،چــون برخراباتش رسیـدم
غــــــزلـهای مست و دل انگـــیز هنرمندانش شنیـدم
بدیدم هـرجــایش جوانان شوخ چشم کابل بذله گـوی
به پوهنتون پسران ودختـران با کا کل وخوش خوی
ســـراسرادب دیدم وصلح وصفا وجمــله را دوستــی
ندیدم ســوال اینـکه کجا میری و بــــــهر چه مــیری
هریک سرگرم یک شغل وهمه سرگرم بدرس وسبق
دلـها پرمهر بودی و نبود ی زد وخــوردو تــق وپــق
همــــه باهم رفیق ونبود برتری قـــــــــوم وفریـــــق
نبـــود نشان زدشمنیهــا، همه با هــــــــم بود شفیـق
دخترانش خرامان رفتار همه بودنــــــد مـایهءعــــز
جواانانش را کا کل وزلف بودست با بـاد درستـــــیز
ایــــن نمودی بوده ز خاطر های جوانــــــی دیـــارم
کی بتوانم جملگی را بخوبی و وصفــــش شمـــارم
درهمه جا قانونیت بود وخلـق خوش صحبت درمیهن
بمـشکل دیدی هریکی رابا همددیگرمــشت ویــــخـن
نا گهان خیالم بر هم شد و بخود آمــــد حـــواســــم
بدیـــدم میلرزم و ازوحشتش درترســـم وهـــراســــم
بدیـــدم جملگی ازاهل وطــــن راسرگردان بـهرســوی
یکـی پی کاروآن دیـــــگربه لقمه نــان درجستجــوی
زعلـــم وهنروهم درس و ادب نـــدیــــدم هیــچ اثــــر
بســـا ط خلایق میهــــن زعلـــم و دانش نیست خبـر
جملگی زترس، تـرک دیـــــارومیهن کردند جای غـیر
تا گردند رهــا ز ظـــلم جـــابر و خاین ز دسـت شـــر
بچــشم حقیقت چــون بدیدم، یافتم خــــود ها گنهکـار
کـــه دادیم عنان خود ومیهـن بـر گــــروه از تبهکـــار
اولاد خدمتـــگارش ببستیم بــــطومارکــــــــفر وریـــــا
زنجیر غلامی از دشمـــــنان را چوزنجیربردسـت وپـــا
مجـــاهدیـــــن بدنام،دشمــنان آوردند پــــــا بقــــدرت
که چون جاهلان، خونخواروبــی ادب را دیــدی بنـدرت
بــدهٌل دشمــن رقصیده ،خلق ومیهن بربـاد نمـــــودیـم
دشمنــــان خلق ومیهن راهرکه بوده انـــد شـاد کـردیــم
کــنون برگذشـته افسوس خوردن نمیباشد چــــاره درد
بایــد درعمل جست غمی همــــــه درد رابا عقل وخـــرد
همه تحت یک شــــعاری میهـــن دوستی باید عمل کـرد
نهاد دشمن را هــرکه بوده و انـــــــد، پر از خلل کـرد
که جملگی همخون وهم میهن ایــــن مــــــٌلک آبــاییــــم
مـــــادروطن، این مٌلک آبا ز دشمـــــــنان وا رهـانیــــم
مفـــــکروحدت مٌلک آبا را بــــس خطـــرها ست درپیش
بربـــن قوم ولسان وسیاست چرا کنیم خـــود پریــــــش
بـیـایید بپیوندیـــــم به سنگــرهای جنگ خلاف دشمنــان
چپ وراست و این وآن بگذاریم دراینـــــموقع بـه نسیان
چـو صلح آمد، اهـل علم گـرفت زمام امـــــور را بدسـت
به رای خلق وقـــــانون وشرع پی قضاوتهــا بـاید گشت
