کشتی بی ناخدا
رسول پویان
کشـتی بـی ناخــدا در کام توفـان می رود
هـان تا اعمـاق بحـر خـون پایان می رود
سَـیل بینان از لـب سـاحـل تماشـا می کنند
موجها برهم خورد سِیل خروشان می رود
در عــزای کـودکان و نـوجــوانـان وطــن
کوه دود و آتش از چشمان گریان می رود
صخـره سـنگ آسـیاب ظلم و بیداد و سـتم
سـال هـا بـر سـینۀ میهن شـتابـان می رود
خنجـر خونـین طالب را به داعـش داده اند
راه طالب را زنو با چنگ ودندان می رود
کرزی و ملا غنی دوروی یکنوع سکه اند
راه هـردو چون سـرابی در بیابان می رود
تا بکی بازی دهــد خلـق وطـن را کـرزی
طـبـل رسـوایـی او تـا اوج کیوان می رود
دزدی و چور و فـساد از عهد کرزی آمده
پیش مردم بار دیگر با چه عنوان می رود
او ز اول مهــرۀ شــطـرنــج امـریـکا بــود
باز در نقش دیگر گـویی به میدان می رود
زیرلنگی وچپن صد گونه چال و حیله است
خوب شـد حالا به نزد خلق عریان می رود
طالـب و داعـش محصول رژیـم فاسـد است
جنگ وبحران وطن درپشت دزدان می رود
تا کـشاکـش های قـدرت ها بـود در مملکـت
قلب میهن زیر پتک و روی سندان می رود
18/4/2017
