وحدت ملی و حکومت مشروع؛ میان امیدهای فردا و چالش‌های…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان بر سر دو راهی؛ وحدت ملی یا…

بیان ابراهیم

خانم بیان ابراهیم (به کُردی: بەیان ئیبراهیم) شاعر کُرد زبان…

کیف آزادی

رسول پویان لباس غـم برون از قـامت شـادی کنید هردم بـرای شادخـواری…

زنان وجهاد سیاسی علیه ظلم واستبداد

مقدمه  از دید قرآن کریم وسنت نبوی ، زنان دارای شآن…

خیزش زنان هرات؛ آزمون مردانگی فراقومی  و تجلی همبستگی ملی

نویسنده: مهرالدین مشید هتک حرمت به زنان هرات؛ پرده از سیمای…

         چه باید کرد 

چه  با ید  کرد  ها  بسیا  ر گشته  از ینکه  راه …

باسط محمد غریب

آقای "باسط محمد غریب" (به کُردی: باست حەمە غەریب) شاعر…

طالبان نماد خشونت، تبعیض و سرکوب علیه زنان و دختران

شباهنگ راد یکی از مهم‌ترین روایت‌ها در تبیین پدیدهٔ طالبان این…

دیار حلبچه‌ای

شاعر کُرد زبان "دیار حلبچه‌ای" (به کُردی: دیار هه‌له‌بجه‌یی) با…

ایدئولوژی ستیزان؛ خود ایدئولوژی گرایند

ideologie . آرام بختیاری ایدئولوژی انسانی؛ ضروری، مفید و رهایی بخش است.  ایدئولوژی؛…

 پری قره‌داغی

بانو "پری قره‌داغی" (به کُردی: پەری قەرەداخی) شاعر معاصر کُرد،…

از صنف درس تا پشت فرمان؛ روایت یک نسل

نویسنده: مهرالدین مشید آینه غربت؛ روایت زندگی یک نسل در یک…

جبار صابر

استاد "جبار صابر" (به کُردی: جەبار سابیر) شاعر معاصر کُردزبان…

بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

طالبان و بازی‌های پنهان؛ از فرافکنی سیاسی تا مهندسی استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و نبرد روایت ها؛ بازی های سیاسی…

مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

«
»

چگونه گرسنگی جهانی برنامه‌ریزی می‌شود

نویسنده: ولادیمیر پروخواتیلوف مترجم: ک. رادین برگرفته از : بنیاد فرهنگ استراتژیک، ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲ *

اعلامیه‌ای که در سال ۲۰۲۰ درباره خطر قحطی برای جهان منتشر شد یک پیش‌بینی نبود، بلکه یک پروژه بود. روزنامه «فایننشال تایمز» بریتانیا نسبت به خطر قحطی در اروپا به دلیل افزایش قیمت برق هشدار داد. اعضای اتحادیه کشاورزان «Copa-Cogeca» و همچنین دو اتحادیه بزرگ مواد غذایی «FoodDrink Europe» و«Primary Food Processors»، شروع به برچیدن تجارت خود و کاهش حجم تولید کردند. در بیانیه مشترک نمایندگان صنعت کشاورزی اروپا که در آستانه نشست وزرای انرژی اتحادیه اروپا در ۹ سپتامبر در پراگ برگزار شد، گفته می‌شود: «افزایش بعدی بهای انرژی، به‌ویژه گاز طبیعی و برق، تداوم چرخه تولید فرآورده‌های کشاورزی و در نتیجه توانایی و سپس عرضه کالاهای اساسی کشاورزی، غذا و مواد خوراکی را تهدید می‌کند». «پکا پسونن»، دبیر کل «Copa-Cogeca» تأکید کرد که در زمستان آینده، خریداران اروپایی باز با قیمت‌های بالاتر و کمبود بسیاری از میوه‌ها و سبزیجات مواجه خواهند شد. او گفت: «ما چنین چیزی را قبلاً ندیده بودیم. برخی از محصولات در دسترس نخواهند بود یا بسیار گران خواهند بود.» الکتریسیته در تمام مراحل تولید مواد غذایی از کوددهی گرفته تا برداشت محصول و خنک‌سازی استفاده می‌شود. «پسونن» گفت که صنایع لبنیات و نانوایی به‌طور چشمگیری به دلیل افزایش هزینه‌های پاستوریزاسیون زیان دیده‌اند، و تولید شیر خشک به دلیل شدت مصرف انرژی بالا غیرقابل دسترس شده است. از ابتدای سال تا ژوییه ، قیمت کره در اتحادیه اروپا ۸۰٪ افزایش یافت، در این بین شیر خشک بیش از ۵۰٪، گوشت گاو ۲۸٪ گران شد. کشاورزان می‌گویند که هزینه‌های تولید آنها باز با سرعت بیشتری افزایش می‌یابند. تولیدکنندگان میوه و سبزیجات کاشت را برای فصل آینده کاهش می‌دهند و برخی گزارش می‌دهند که افزایش هزینه‌های بهره‌برداری از گرمخانه‌ها بیشتر از سودی است که آنها بتوانند به‌دست بیاورند. «نوردیک گرینز»، بزرگترین تولیدکننده گوجه فرنگی در سوئد، اعلام کرده است که کشت‌های زمستانی را نخواهند کاشت. گلخانه‌ها در هلند، دومین صادرکننده بزرگ فرآورده‌های کشاورزی جهان پس از ایالات متحده آمریکا، نیز به‌تدریج بسته می‌شوند.

«فایننشال تایمز» گزارش می‌دهد که محصول خیار و فلفل کشت‌شده در گلخانه‌های گرم در بریتانیا در سال ۲۰۲۲ به دلیل هزینه‌های بیش از حد انرژی، دو برابر کمتر از سال گذشته خواهد بود. و قیمت این سبزیجات دو برابر خواهد بود. مطبوعات بریتانیا روسیه را به قحطی پیشِ رو متهم می‌کنند، اگرچه اذعان دارند که روسیه به دلیل تحریم‌ها، عرضه سوخت به این قاره را کاهش داده است. اقتصاددانان تعدیل اقتصادی پس از همه‌گیری، درگیری مسلحانه در اوکراین را مقصر می‌دانند. «بریتانیا به‌خاطر دگم‌های اکولوژیکی نادرست گرسنگی خواهد دید. نویسنده مقاله در روزنامه دیلی تلگراف شاکی است که: اما، در حقیقت، چیزی که هست ما خودمان اجازه می‌دهیم پایگاه کشاورزی داخلی‌مان تحلیل برود … در بریتانیا تمایل به واگذاری زمین‌های کشاورزی برای کارگذاری باتری‌های خورشیدی و سایر اهداف زیست محیطی وجود دارد. «گاردین» می‌نویسد که امسال بیش از نیمی ‌از محصولات در بریتانیا به دلیل عدم امکان آبیاری از بین می‌روند. دلیلش اصلاً در خشکسالی نیست، بلکه در این است که به‌جای برقراری آبیاری، آسیاب‌های بادی و باتری‌های خورشیدی در همه جا نصب شده است. کاهش نیمی‌ از برداشت هویج، پیاز، چغندر قند، سیب و رازک پیش‌بینی می‌شود. تولید شیر در بریتانیا نیز به دلیل کمبود خوراک گاو در حال کاهش است. «گاردین» گزارش می‌دهد: «این نگرانی وجود دارد که بسیاری از کشاورزان از کاشت محصول سال آینده خودداری کنند و پیامدهای بدی برای محصول سال ۲۰۲۳ خواهد داشت». انتظار می‌رود گاوها و سایر دام‌ها زودتر با وزن‌های پایین‌تر ذبح شوند زیرا احتمالاً کشاورزان در زمستان با کمبود خوراک مواجه می‌شوند. ضمناً خشکسالی ربطی به کمبود علوفه ندارد. اقتصاد کشور به‌زور به‌سمت سبز گسترش پیدا کرده است. «ژاک روشا»، رئیس اتحادیه حبوبات فرانسه، انجمن ملی سبزی‌کاران فرانسه، گفت: انتظار می‌رود در فرانسه تا ۳۵ درصد از برداشت میوه و سبزیجات از بین برود. در ایتالیا، وضعیت از این هم بدتر است، سخن در مورد آن است که در برخی از نقاط کشور ممکن است تا ۸۰ درصد از محصول از بین برود. علاوه بر این، خرید مواد غذایی در سایر کشورهای اروپایی یا در آمریکا کارساز نخواهد بود ــ همه جا محصولات زراعی از بین می‌روند و گاوها ذبح می‌شوند.

در ایالات متحده آمریکا، «۷۴ درصد گوشت دام، ۵۰ درصد از تولید لبنیات، بیش از ۸۰ درصد از تولید گندم، ۷۰ درصد از سبزیجات، میوه‌ها و آجیل در معرض خطر هستند.» ۳۷ درصد کشاورزان اعلام کردند که محصولات موجود را شخم‌زده و از بین ببرید … تعداد خیره‌کننده‌ای از دامداران در برخی از ایالت‌های غربی دام‌های خود را می‌فروشند. «مایکل اسنایدر»، اقتصاددان برجسته آمریکایی در وب سایت خود«The Economic Collapce» می‌نویسد، کشاورزان در ایالت «لون استار» بیشترین کاهش را در تعداد دام گزارش کردند، با ۵۰ درصد، به‌دنبال آن «نیومکزیکو» و «اورگان» به ترتیب با ۴۳ درصد و ۴۱ درصد قرار گرفتند. یک اقتصاددان معروف دلایل بحران غذایی که آمریکا را به قحطی تهدید می‌کند در اقدامات دولت ایالات متحده آمریکا و سر آخر در خشکسالی می‌داند. این که قحطی آمریکا را نیز تهدید می‌کند، کار را برای اروپایی‌ها آسان نمی‌کند. و «مارگرت وستاگر»، کمیسر ضدِ انحصار اروپا، حتی کتمان نمی‌کند که اروپا در انتظار قحطی بزرگ به دلیل تحریم‌های ضدِ روسیه است. و به‌نظر می‌رسد که گرسنگی جهان مدت‌ها است برنامه‌ریزی شده است. «عارف حسین»، اقتصاددان ارشد برنامه غذایی سازمان ملل متحد بحران غذایی را در ماه مه سال ۲۰۲۰، زمانی که نه خشکسالی در سال ۲۰۲۲ وجود نداشت و نه عملیات ویژه روسیه در اوکراین، به جهان اعلام شد. در آن زمان شاخص‌های محصولات زراعی، بذرکاری و دامی‌ و همچنین قیمت محصولات کشاورزی ثابت بود و حتی بویی از کمبود مواد غذایی به مشام نمی‌رسید. طبق گزارش سازمان ملل از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۹، سهم جمعیت جهان که از سوء‌تغذیه رنج می‌بردند از ۱۵ درصد به ۸/۹ درصد کاهش یافته بود. تا سال ۲۰۳۰، سازمان ملل وظیفه داشت این رقم را به صفر برساند. همه چیز در سال ۲۰۱۹ برباد رفت. در شرایط «پاندمی» تحریک‌شده، گرایش مثبت به‌عقب رفت. در سال ۲۰۲۰، تعداد افراد مبتلا به سوءتغذیه از ۶۹۰ میلیون به ۸۱۱ میلیون افزایش یافت که بیشترین تعداد در ۱۵ سال گذشته بود. در سال ۲۰۲۱، قیمت جهانی مواد غذایی به‌طور متوسط ۳۰ درصد افزایش یافت: روغن آفتابگردان و روغن کلزا بیش از ۶۰ درصد، گندم ۳۱ درصد، شکر ۳۰ درصد، فرآورده‌های لبنیاتی ۱۷ درصد، گوشت ۱۳ درصد افزایش قیمت داشتند. بنابراین اظهارات کارشناس سازمان ملل در سال ۲۰۲۰ در مورد قحطی‌ای که تهدید‌کننده جهان بود یک پیش‌بینی نبود، بلکه یک پروژه بود. و یک پروژه موفق. درباره نویسندگان این پروژه باید به‌طور جداگانه صحبت شود.

* https://www.fondsk.ru/news/۲۰۲۲/۰۹/۱۱/kak-planiruetsja-vsemirnyj-golod-۵۷۱۶۱.html