افغانستان؛ تشنه رهبران آگاه و مدیران صادق، نه غارتگران قدرت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان به رهبران آگاه و مدیران صادق و…

از ضعف نهاد در افغانستان تا سرایت ناامنی در منطقه…

وحیدالله نورزی Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military & Security Analyst Strategic…

سیاسي ګوند، سازماني جوړښت او د دموکراتیکې رهبرۍ بنسټونه

نور محمد غفوری لنډیز سیاسي ګوندونه د معاصرو سیاسي نظامونو له مهمو سازماني…

وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

۱۵ اگستروزی که نه‌تنها جمهوریت؛ بلکه رویاهای یک ملت فرو…

نویسنده: مهرالدین مشید ۱۵ اگست ۲۰۲۱ را نباید صرف به‌عنوان روز…

آیازبان پارسی گویشی مردم کابل و تهران  ویا گویش هزارگی …

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان…

آسیب شناسی  استقلال افغانستان آن در بعد های سیاسی، اقتصادی،…

نوشته از بصیر دهزاد   روابط بین المللی و تکنالوژی معاصر…

کمدی الاهی یا کمدی انسانی؟ بالزاک و دانته

Balzak, Honore de (1799- 1850) آرام بختیاری بلبشو و شهر فرنگ جامعه…

         پنجساله گی چیره گی تاریکی درافغانستان       

    نوشته ی :اسماعیل فروغی                                                            پنجسال ازفاجعه ی تسلیم دادن…

میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

«
»

چپ ها و مرگ خانم نادین گوردیمر

 خانم نادین گوردیمر ، نویسنده زن چپگرا و برنده جایزه نوبل ادبیات، روز یکشنبه گذشته در سن 90 سالگی در کشور آفریقای جنوبی درگذشت . او به دو دلیل نویسنده ای مردمی است . اول اینکه خالق رمانها و داستانهای ادبی سیاسی ضد آپارتهاید و ضد نژادپرستی سفیدهای حاکم در کشور آفریقای جنوبی بود و دوم اینکه در غالب آثارش مارکسیستها و کمونیستهای سفید پوست و لیبرالهای هومانیست به پشتیبانی از جنبش ضد آپارتهاید سیاهان میپردازند و تحت فشار و تعقیب حاکمان سفید پوست آن کشور قرار میگیرند .

nadin

نادین گوردیمر اجدادی اروپایی داشت . مادرش یک زن انگلیسی و پدرش یک یهودی از کشور لیتوانی بود .او در آثارش به توصیف زندگی سیاهان فقیر میپردازد و در مصاحبه ای گفته بود که همیشه با محافل روشنفکری چپ در کشورش در تماس بوده است . موضوع غالب آثارش رابطه میان سفیدها و سیاهان است .

او خواهان  جامعه ای آزاد و بدون تبعیض نژادی بود . وی با جامعه راسیستی کشورش برخوردی ادبی و انتقادی می نماید . آثارش پیرامون شرایط کشور آفریقای جنوبی در زمان حکومت آپارتهاید است . او از عقل و اخلاق شهروندان سفیدپوست تقاضا دارد که بخاطر یک هومانیسم لیبرال در مقابل تبعیض نژادی مقاومت کنند.

نادین گوردیمر در یک خانواده بازرگان در یکی از شهرهای صنایع معدنی آفریقای جنوبی بدنیا آمد . وی در دوران کودکی چون اجازه نداشت در بیرون از خانه با کودکان سیاهپوست بازی کند خود را با کتاب و مطالعه مشغول می نمود . او در دوران نوجوانی  تحصیلات دانشگاهی اش را ناتمام گذاشت و بطور تمام وقت خود را در خدمت مطالعه و خلق ادبیات مردمی قرار داد.

او را آنزمان وجدان آفریقای جنوبی نامیدند . گرچه دیگران او را فمنیست بشمار می آوردند ، او خود را هنرمند و مبارزی علیه راسیسم بحساب می آورد . نادین گوردیمر یکی از پایه گزاران شورای نویسندگان مستقل افریقای جنوبی در زمان آپارتهاید است .

زمانیکه در دهه 50 قرن گذشته یک گروه سفیدپوست روشنفکر به مخالفت با سیاست آپارتهاید پرداخت او به این گروه پیوست . در سال 1962 بعد از دستگیری ماندلا کنگره ملی آفریقا تمایلات مارکسیستی یافت . بعد از انقلاب و پیروزی جنبش سیاهان او به نلسن ماندلا برای نوشتن اتوبیوگرافی اش کمک نمود .

در زمان آپارتهاید بعضی از آثار گوردیمر به اتهام تمایلات کمونیستی ممنوع شدند . او در مصاحبه ای گفته بود که “من چیز زیادی در باره کمونیسم نمیدانم ولی با چند نفر از آنان دوستی نزدیک دارم . من شاهد شهامت آنان بودم که به من و دیگران جرئت مبارزه و از خود گذشتگی دادند. “

گروهی از منقدین ادبی با اشاره به آثار او مدعی شدند که در آثارش نقل قولهای مارکسیستی زیادی آمده . نادینه گوردیمر خلاف همکاران سیاه پوستش گرجه مورد سانسور قرار گرفت ولی وادار به مهاجرت و زندان نشد . یکی از دلایل اعطای جایزه نوبل در سال 1991 به وی این بود که او با کمک توانایی قلم اش کوشید تا به وقایع تاریخی شکلی اجتماعی و امروزی بدهد . برای این هدف کمیته نوبل به سه اثر او یعنی داستان پسرم ، خانواده جولی ، و کتاب داستانهای کوتاه او اشاره نمود . کمیته اعطای جایزه نوبل با تحویل این جایزه به او ، رد راسیسم و مخالفت با حکومت سفیدان بر سیاهان را نشاه گرفت .

خانم گوردیمر تا کنون خالق 13 رمان و 10 جلد کتاب داستان کوتاه و 150 مقاله و دهها سخنرانی و مصاحبه بوده است . از آنجمله – 6 قدم زمین – غریبه ای میان غریبه ها – مهمان محترم – صاحب – دختر شهروند – یک بازی طبیعت – داستان پسرم – انسان بدون همراه – سلاح خانوادگی – مردی خیابانی – جادوزدایی – و انگیزه عاشق شدن – هستند .

اودر آثارش پاشیدگی و زوال یک جامعه طبقاتی راسیستی را پیش بینی میکند . روابط خصوصی میان سفیدها و سیاهان نیز موضوع بعضی از آثار او هستند . او به سفیدهای چپ و لیبرال اشاره میکند که از مبارزات جنبش کنگره ملی آفریقای جنوبی حمایت میکنند .

رمان دختر شهروند او را مهمترین رمان سیاسی وی میدانند. بعضی از رمانهایش سالها در آفریقای جنوبی سانسور شدند ولی با این وجود او خود را نویسنده ای سیاسی نمیدانست بلکه هنرمند بشمار می آورد . بعضی از آثارش اکنون در حال فیلم شدن هستند . او در آثارش به توصیف انسانهایی میپردازد که در شرایط بحران هستی دچار خشونت راسیسم یک دولت زورگو میگردند .

گرچه نویسندگان مورد علاقه گوردیمر ، کافکا و پروست و جویس و فورستر هستند ، او در رئالیسم زیر تعثیر نظرات رفیق لوکاچ است . گوردیمر از آغاز با دفاع از آزادی بیان و ادبیات به مبارزه علیه دولت پلیسی پرداخت . هومانیسم شجاعانه و شهامت اجتماعی او موجب شد که وی علیه خشونت و بی عدالتی علیه سیاهان اعتراض نماید . رمانهای جدید او نشانه ناتوانی لیبرالهای سفید طبقه متوسط در مبارزات اجتماعی بعد از انقلاب هستند .