یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

محکومیت تجاوز نظامی پاکستان بر افغانستان

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

وزیر دفاع پاکستان؛ از ناگفته های ساختاری تا راهبرد های…

نویسنده: مهرالدین مشید سیاست ابهام استراتژیک پاکستان؛ ازاعتراف‌های تاکتیکی تا ناگفته‌های…

بمناسبت روز های جهانی عدالت اجتماعی و زبان مادری

بنام خداوند حق و عدالت هموطنان گرامی، ۲۰ و ۲۱ فبروری روز…

«
»

چرا امریکا گلبدین حکمتیاررا بکابل اورد؟

بسیار دوستان تصور می کنند که اشرف غنی گلبدین حکتیار را به کابل آورد. در حالیکه غلط بوده گلبدین به اثر میانجی گری دو دخترش از لست سیاه پس شده و بکابل باز گشته است.

علاقمندی امریکا به گلبدین حکمتیار

دوکتور نجیب اله بخاطر آینده کشور و قطع جنگ برای سازمان ملل و کشورهای اروپایی و امریکا پشنهاد نمود که بیاید مشترکا در قطع جنگ سهیم شوند. برای اینکه یکجا عمل کنیم سازمان ملل انچه پیشنهاد که میکند قابل قبول است. حتی دوکتور نجیب اله کرسی ریاست جمهوری را برای شخص که سازمان ملل لازم میبیند گذاشته بود.

در پاکستان از سال ۱۳۶۶ ببعد کمک های امریکا سیر نزولی را طی نمود. اکثر دفاتر کشورها در پاکستان مسدود گردید تا فشار اورد که سازمان ملل انچه میخواهد قبول نمایند.

بالاخره فیصله به این شد که جهان افغانستان را کمک نموده و عساکر سازمان ملل اولا در کابل مقر گرفته سپس در تمام افغانستان را مشغول وظیفه خواهد شد. در کابل یک دولت عبوری بریاست علی احمد خان پوپل ساخته میشود پس ازاینکه عساکر و دفاتر جدید در داخل خاک باز شد دولت جدید تشکیل می شود که باعث قبول اکثر افغانها باشد.

به همین منظور توافقات بنام ژینودر ۲۶ دلو سال ۱۳۶۷ به امضا رسید . که این توافقات را جمیعت اسلامی سیاف و بعضی از رهبران و قومندانها نه پذیرفت و به تعقیب ان در داخل خاک حزب وطن حزب خلق جبار قهرمان و جمه خان همدرد پذیرفتن ولی حزب پرجم گروی کار و جنرال دوستم نپذیرفتن .

گلبدین حکمتار سبغت اله مجددی گیلانی مولوی خالص مولوی محمد نبی توافقات ژنیو را قبول نموده در پای ان امضا نمودند که سازمان ملل برای اینکه دولت تشکیل گردد استفاده از قوا را قانونی دانستن. قطع مداخله نظامی امریکا  و روسیه را مردود شمردن..

در حقیقت حکمتیار به همه چیز امریکا تن داده بود ولی جنگهای داخلی قتل و کشتار بعدا حکمتیار اسامه بن لادن را از کوه توره بوره به جای امن انتقال داد در لست سیاه شامل گردید. اکنون انرا از لست سیاه پس نموده تا بتواند در آینده از آن استفاده سیاسی نماید..

امریکا و جهان در همان زمان میخواستن همین دولت بی سر و پا را که حالا تشکیل داده قبلا توسط انسلنهای دلسوز بوطن تشکیل میداد تا دیگر جنگ نباشد. افوس که نشد اولا طالب ساخته شد و به تعقیب داعش ساخته شده پرابلم وطن و جنگ ماند تا قرنها ؟

.