وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

۱۵ اگستروزی که نه‌تنها جمهوریت؛ بلکه رویاهای یک ملت فرو…

نویسنده: مهرالدین مشید ۱۵ اگست ۲۰۲۱ را نباید صرف به‌عنوان روز…

آیازبان پارسی گویشی مردم کابل و تهران  ویا گویش هزارگی …

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان…

آسیب شناسی  استقلال افغانستان آن در بعد های سیاسی، اقتصادی،…

نوشته از بصیر دهزاد   روابط بین المللی و تکنالوژی معاصر…

کمدی الاهی یا کمدی انسانی؟ بالزاک و دانته

Balzak, Honore de (1799- 1850) آرام بختیاری بلبشو و شهر فرنگ جامعه…

         پنجساله گی چیره گی تاریکی درافغانستان       

    نوشته ی :اسماعیل فروغی                                                            پنجسال ازفاجعه ی تسلیم دادن…

میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

«
»

پوتين رامخکې شو؛ څوک شته چې لاسنيوی يې وکړي؟

په داسې حال کې چې روسيې په ځلونو د افغانستان حکومت له مخالفانو (وسله والو طالبانو) سره په خپلو اړيکو لرلو اعتراف کړی دی او افغان حکومت پرې نيوکې کړي؛ دا ځل روسيه وايې له افغان حکومت سره مرستې ته چمتو ده. د روسيې ولسمشر ولاديمير پوتين وايې، هيواد يې په افغانستان کې د سولې بهير ټينګېدو سربېره، د افغان پوليسو هر اړخيز ملاتړ او روزنې ته چمتو دی. نوموړي ويلي روسيه به د افغان پوليسو د روزنې په برخه کې تمرکز زيات کړي او له ټولو هغو پروسو ملاتړ کوي چې له مخې يې په افغانستان کې راځي.

بل لور ته د پوتين د ملي امنيت رييس نيکلای پتروشوف له خپل افغاني سيال محمد حنيف اتمر سره په کتنه کې تاکيد کړی چې له وسله والو طالبانو سره د روسيې اړيکې؛ له افغان سولې پروسې سره د دغې ډلې د هڅونې په موخه دي. له دې وړاندې د روسيې باندنيو چارو وزارت له وسله والو طالبانو سره د روسيې د اړيکو درلودلو اړوند د افغان لوري اندېښنو ته په ځواب کې ويلي و چې له وسله والو طالبانو سره د مسکو اړيکې دغې ډلې ته د مشروعیت ورکولو په معنا نه دي بلکې يواځې په افغانستان کې د روسيې اتباعو د امنيت د تامين او د افغانستان د سولې پروسې سره د همکارۍ لپاره دي.

کابل له دې وړاندې له وسله والو طالبانو سره د مسکو پر اړيکو تند غبرګون ښودلی و او دا يې د افغانستان په چارو کې د روسيې مداخله بللې وه خو روسيې ته د افغانستان د ملي امنيت د سلاکار ښاغلي حنيف اتمر له سفر وروسته د افغانستان په دريځ کې بشپړ بدلون ښکاري او دا ځل داسې ښکاري چې له مسکو سره ګډه تګلاره جوړوي او د دوو هيوادونو تر منځ پر کليدې مرستو کولو سلا کيږي.

افغانستان له اوږدې مودې راهيسي د نړیوالو سترو قدرتونو تر منځ د لوبو ډګر ګرځيدلی دی. په ۱۹مه پېړۍ کې دلته د بريتانيا او شوروي ترمنځ ګرمې سيالۍ روانې وې. دغه راز په اتيايمه لسيزه کې امریکا د پاکستان له لاري د شوروي اتحاد پرضد افغانانو ته وسلې ورکولې. له هغې وروسته ايران د طالبانو د پرضولو په خاطر شمالي ټلوالې ته وسلې ورکولې. خلاصه دا چې دلته هر چا د خپلو ګټو په خاطر یوه ډله د ځان لپاره جوړه کړې او خپل مقابل لوری يې پرې ځپلی دی. اوس په وروستيو کې هم داسې ښکاري چې دلته به د امریکا او روسيې تر منځ د سيالۍ ډګر رامنځته شي خو دلته اوس ستر مسوليت د افغان حکومت دی چې څنګه کولی شي له خپلو تيرو تجربو ګټه او له نيمګړتياوو پند واخلي او دا ځل افغانستان د سترو قدرونو د لوبو په ډګر له بدليدو پر ځای د مرستو او همکارۍ په دګر بدل کړي.

دا ښکاره ده چې اوسمهال په افغانستان کې له وسله والو طالبانو سره د روسيې اړيکې، روسيې ته هغه ګواښ د مخنيوي لپاره دي چې د دوی په باور له داعشه ورته پيښېدونکی دی. روسيه باور لري چې داعش ترهګره ډله د لويديځ لخوا د دوی د تهديد لپاره پلان شوې ده. همدارانګه يو بل لامل چې روسيه يې وسله والو طالبانو سره اړيکو درلودلو ته اړ کړې؛ هغه په وروستيو څو کلونو کې روسيه د افغانستان د بهرني سياست له محوره وتل دي. د پخواني ولسمشر حامد کرزي د واکمنۍ پر مهال هم روسيه د افغانستان د بهرني سياست په محور کې واقع نه وه. کرزي هغه مهال له روسيې سره اړيکې جوړې کړې کله چې يې له امريکا سره په اړيکو کې ترينګلتيا رامنځته شوه. همداشان اوسني حکومت هم تر دا مهاله يواځې امريکا د خپل بهرني سياست محور ګرځولی دی.

اوس د افغانستان او د افغان ولس سرنوشت د افغانستان د حکومت په لاس کې دی. که حکومت خپل بهرنی سياست اصلاح نه کړي او د تيرو حکومتونو په پل ـ پل کيږدي او د سترو قدرتونو تر منځ په اړيکو کې تعادل په نظر کې ونه نيسي نو پرته له شکه چې دا هيواد به يو ځل بيا د لويو هيوادونو تر منځ د سياليو په ډګر بدليږي. او که حکومت خپله بهرنۍ تګلاره برابره کړه او د سيالو هيوادونو تر منځ په ځانګړي توګه د امريکا او روسيې تر منځ يې انډول په نظر کې ونيولو نو پرته له شکه چې د افغانانو لپاره به ښه زيری ولري. اوس چې روسيې له افغانستان سره د هر راز همکارۍ ډاډ ورکړی نو حکومت ته هم په کار ده څو روسيې ته لاس ورکړي او د منفي رقابتونو مخنيوی يې وکړي.

لیکنه : خوشحال آصفي