بی تفاوتی جهان در برابر تروریزم جهادی در افغانستان!

القاعده و طالبان دو رویی یک سکه اند! جهان در برابر…

اخلاق و تمدن

رسول پویان مگـر جـزیـرۀ اپـسـتـیـن دام شـیـطان بود که مرگ ارزش واخلاق…

مشروعیت‌زدایی قومی طالبان؛ خلع سلاح قومی این گروه

 نویسنده: مهرالدین مشید یکی از مهم‌ترین موانع در مسیر حل بحران…

آن کارسون، برنده نوبل ادبیات ۲۰۲۶؛ از ادبیات کلاسیک تا…

      بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmail.com  آکادمی سوئد روز پنج‌شنبه ۸ اکتبر ۲۰۲۶، جایزه نوبل…

رمانتیسم؛ عطر شانل آیدا، یا سیگار اشنو شهلا ؟

Romantik . آرام بختیاری رمانتیک، مکتبی چند وجهی؛ خردگریز، اتوپیستی، هومانیستی. رمانتیک واژه…

رساله‌ای در باب تخیل (3)

« آزادی و هراس انسان از خلوت خویش » تهیه و…

جنگ ایران، محاسبات ترامپ و بازتعریف آسیب‌پذیری در جغرافیای منطقه

وحیدالله نورزی جنگ‌ها را نمی‌توان تنها با شمار حملات، میزان خسارات…

دو یاداشت !

1-- افغانستان و اثرات موقعیت جغرفیایی ان . 2-- چاره اساسی…

تعلق بر انسانیت بجا است !

امین الله مفکر امینی              2026-08-10! بــه هر طرف مینگرم بوی تعلقات…

از قهرمان‌سازی تا نقد تاریخی؛ بازخوانی کارنامه رهبران در شش…

 نویسنده: مهرالدین مشید بزرگ‌نمایی رهبران؛ ناسپاسی به آرزو های مردم افغانستان رخدادهای…

ابونواس اهوازی؛نمایندۀ شادخواری های عصر ساسانی(بخش۲)

علی میرفطروس -« عربِ بادیه نشین را رها کن و او…

پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب

له ښاغلي پروفیسور استاد  نصیب الله سیماب سره، چې د…

پیام هستی

رسول پویان ز قلب هستی پیامی بـه گوش دل گفتند چه خوش…

افغانستان در آستانه بحران چند لایه؛ ابتکار خروج از جنگ

 نویسنده: مهرالدین مشید چه کسی باید ابتکار خروج از جنگ را…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت دوم: از هویت تا قدرت؛ چگونه یک سازمان خود…

نیهلیسم؛ محصول شکست سیاسی یا فردی؟

Nihilism. آرام بختیاری نیهلیسم یعنی پوچی، انفعال، زوال، بطالت، و فاقد هدف.  نیهلیسم…

گزیده‌ی اشعار شرمین ولی

اشعار کتاب اندوه ارغوانی یک سیب گزیده‌ی اشعار شرمین ولی مترجم: زانا کوردستانی (۱) پاییز…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت اول: مسئله فقط امیر نیست وقتی درباره طالبان صحبت می‌کنیم،…

بعد از ضربه چه می‌ماند؟

افغانستان و منطقه در عصر جنگ‌های فرسایشی Wahidullah Noorzai — Former…

دل دادن و دل بردن!

امین الله مفکر  امینی                2026-25-09 دلـــــدادن ودل بردن ودل بستن نباشد…

«
»

په شانګهای سازمان کې د افغانستان غړیتوب یوه اړتیا ده!

زمریال اشنا

شانګهای په سیمه کې یو پیاوړی سازمان دی چې د سیمې پر امنیتي، سیاسي او اقتصادي حالاتو مهم اغېز پرېستلی شي.

په شانګهای کې د سیمې یوشمېر پیاوړي اقتصاد لرونکي او ځینې نور یې مخ پر ودې هېوادونه غړیتوب لري، چې په داسې یو جوړښت سره سیمه د زبرځواکونو ترمنځ وېش، سیالۍ، ناامنۍ او بې ثباتۍ لور ته تللای شي. د شانګهای سازمان کولای شي، ډېر په اسانه داسې ستونزو ته رسېدګي وکړي، سیمه له وېش او قطبي کېدو وژغوري او په سیمه کې دایمې وده، امن او ثبات رامنځته کړي.

لکه څنګه چې افغانستان همدا اوس د ناامنۍ او نیابتي جګړې شاهد دی، نو د امن او ثبات په برخه کې د شانګهای سازمان هېوادونه ډېره مرسته ورسره کولای شي.

 له بلخوا، د شانګهای سازمان هېوادونه همدا اوس د لارو او اړیکو پر پراختیا لګیا دي او غواړي چې ځانونه د پارس خلیج د تېلو له زېرمو او بډایه اروپا سره د وچې له لارې ونښلوي. که څه هم د ورېښمو په نوم لار خلیج او اروپا ته یو له لنډو لارو څخه ده، خو اوس لیدل کېږي چې د دې لارې مسیر د منځنۍ اسیا هېوادونو ته اوښتی دی او افغانستان شاته وهل شوی دی.

د ورېښمو لار د هېواد اقتصاد ته ډېره مهمه ده، ځکه زموږ اقتصاد پر ځمکه ولاړ دی او کرنه مو هم ډېره شاته پاتې ده او له دې لارې له دوه ملیارده ډالرو څخه یوازې ۴۰۰ ملیونه ډالر د بودجې کسر جبیره کېږي، نو بله کوم عایداتي سرچینه چې ده هغه له خپل جغرافیوي موقعیت او ترانزیتي لارو د ګټې پورته کول دي چې له دې لارې ملیونونه ډآلر حق العبور ترلاسه کولای او د بودجې کسر پرې رغولای شو.

کانونه، د کرنې مدرنیزه او پلانیزه کېدل او د یوشمېر توریدي توکو تولید ته مخ کول کولای شي اقتصاد مو له منفي نه مثبت لور ته واړوي او د پراختیا لور ته قدم پورته کړو.

سره له دې چې افغان حکومت د شانګهای په سازمان کې د دایمي غړیتوب لاسته راوړلو او د ورېښمو لار د نښلولو لپاره ډېرې هڅې کړې دي، خو دغه هڅې په سیمه کې د یوشمېر سیاسي ملحوظاتو له کبله اغېزناکې نه دي تمامې شوې، خو اوس د سیمې په سیاست کې بدلون راغلی او یوشمېر هېوادونو له افغانستانه د یوشمېر لارو د تېرېدلو اړتیا احساس کړې او په دې برخه له افغانستان سره مرسته کولای شي.

که څه هم چینايي چارواکو په ډاګه کړې چې هڅه به وکړي د یوې لارې او یوه کمربند په نوم له پروژې سره افغانستان ونښلوي، خو دغه کار د هېواد د لارو له پراخولو سره زیاته مرسته نه کوي، ځکه نوموړې پروژه د منځنۍ اسیا له شمالي برخې تېرېږي او په ضمن کې د افغانستان د ورېښمو لار له اهمیته کموي.

په لومړیو کې د یوې لارې او یوه کمربند پر ځای د افغانستان د ورېښمو لار په پام کې وه چې جوړه شي، خو په هېواد کې د دوامداره ناامنیو له کبله دغه پروژه زیاته وځنډېده، نو چین، قزاقستان او قرغیزستان مخته شول او نوموړې پروژه یې پیل کړه.

ناویلې دې نه وي چې دا پروژه دومره ناوړه اغېز د ورېښمو پر لار پرېباسي، چې ان له نوموړې پروژې د سیمې هېوادونه نور لاس په سر شي او د ورېښمو لار د یوه خوب په توګه پاتې شي، خو افغان حکومت ته په کار دي چې باید په دې برخه کې له چین، ایران، ترکمنستان او هند څخه د لا زیاتې مرستې غوښتنه وکړي او هم له دوی وغواړي چې د شانګهای په سازمان کې د افغانستان د بشپړ غړیتوب ملاتړ وکړي.