دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

جوانی 

طی شد، دریغ و درد، زمان جوانیم مانده است بهره ی…

افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

اقرار 

نوشته نذير ظفرپير  شدم   مرد  جوان  نيستملايق      الطاف …

نورم‌ها و ارزش‌های اجتماعی

 این مقاله نخستین‌بار در اوایل ماه می سال ۲۰۱۷ میلادی، در رسانه‌های…

محبتگاه عشق

رسول پویان زلف چین چین دام صید وتیغ ابرو قاتل است در…

افغانستان و «حاشیه نشینی ژئوپلیتیکی» در نظام بین الملل

نویسنده: مهرالدین مشید از اسیب پذیری ژئوپلیتیک تا نبود مشروعیت؛ «پاشنۀ…

در برابر جنایات ضد انسانی حلقه انسانیت ستیز طالبانیزم باید…

بصیر دهزاد  در هفته های اخیر افغانستان شاهد تشدید ارتکاب یک سلسله جرایم و…

«
»

په شانګهای سازمان کې د افغانستان غړیتوب یوه اړتیا ده!

زمریال اشنا

شانګهای په سیمه کې یو پیاوړی سازمان دی چې د سیمې پر امنیتي، سیاسي او اقتصادي حالاتو مهم اغېز پرېستلی شي.

په شانګهای کې د سیمې یوشمېر پیاوړي اقتصاد لرونکي او ځینې نور یې مخ پر ودې هېوادونه غړیتوب لري، چې په داسې یو جوړښت سره سیمه د زبرځواکونو ترمنځ وېش، سیالۍ، ناامنۍ او بې ثباتۍ لور ته تللای شي. د شانګهای سازمان کولای شي، ډېر په اسانه داسې ستونزو ته رسېدګي وکړي، سیمه له وېش او قطبي کېدو وژغوري او په سیمه کې دایمې وده، امن او ثبات رامنځته کړي.

لکه څنګه چې افغانستان همدا اوس د ناامنۍ او نیابتي جګړې شاهد دی، نو د امن او ثبات په برخه کې د شانګهای سازمان هېوادونه ډېره مرسته ورسره کولای شي.

 له بلخوا، د شانګهای سازمان هېوادونه همدا اوس د لارو او اړیکو پر پراختیا لګیا دي او غواړي چې ځانونه د پارس خلیج د تېلو له زېرمو او بډایه اروپا سره د وچې له لارې ونښلوي. که څه هم د ورېښمو په نوم لار خلیج او اروپا ته یو له لنډو لارو څخه ده، خو اوس لیدل کېږي چې د دې لارې مسیر د منځنۍ اسیا هېوادونو ته اوښتی دی او افغانستان شاته وهل شوی دی.

د ورېښمو لار د هېواد اقتصاد ته ډېره مهمه ده، ځکه زموږ اقتصاد پر ځمکه ولاړ دی او کرنه مو هم ډېره شاته پاتې ده او له دې لارې له دوه ملیارده ډالرو څخه یوازې ۴۰۰ ملیونه ډالر د بودجې کسر جبیره کېږي، نو بله کوم عایداتي سرچینه چې ده هغه له خپل جغرافیوي موقعیت او ترانزیتي لارو د ګټې پورته کول دي چې له دې لارې ملیونونه ډآلر حق العبور ترلاسه کولای او د بودجې کسر پرې رغولای شو.

کانونه، د کرنې مدرنیزه او پلانیزه کېدل او د یوشمېر توریدي توکو تولید ته مخ کول کولای شي اقتصاد مو له منفي نه مثبت لور ته واړوي او د پراختیا لور ته قدم پورته کړو.

سره له دې چې افغان حکومت د شانګهای په سازمان کې د دایمي غړیتوب لاسته راوړلو او د ورېښمو لار د نښلولو لپاره ډېرې هڅې کړې دي، خو دغه هڅې په سیمه کې د یوشمېر سیاسي ملحوظاتو له کبله اغېزناکې نه دي تمامې شوې، خو اوس د سیمې په سیاست کې بدلون راغلی او یوشمېر هېوادونو له افغانستانه د یوشمېر لارو د تېرېدلو اړتیا احساس کړې او په دې برخه له افغانستان سره مرسته کولای شي.

که څه هم چینايي چارواکو په ډاګه کړې چې هڅه به وکړي د یوې لارې او یوه کمربند په نوم له پروژې سره افغانستان ونښلوي، خو دغه کار د هېواد د لارو له پراخولو سره زیاته مرسته نه کوي، ځکه نوموړې پروژه د منځنۍ اسیا له شمالي برخې تېرېږي او په ضمن کې د افغانستان د ورېښمو لار له اهمیته کموي.

په لومړیو کې د یوې لارې او یوه کمربند پر ځای د افغانستان د ورېښمو لار په پام کې وه چې جوړه شي، خو په هېواد کې د دوامداره ناامنیو له کبله دغه پروژه زیاته وځنډېده، نو چین، قزاقستان او قرغیزستان مخته شول او نوموړې پروژه یې پیل کړه.

ناویلې دې نه وي چې دا پروژه دومره ناوړه اغېز د ورېښمو پر لار پرېباسي، چې ان له نوموړې پروژې د سیمې هېوادونه نور لاس په سر شي او د ورېښمو لار د یوه خوب په توګه پاتې شي، خو افغان حکومت ته په کار دي چې باید په دې برخه کې له چین، ایران، ترکمنستان او هند څخه د لا زیاتې مرستې غوښتنه وکړي او هم له دوی وغواړي چې د شانګهای په سازمان کې د افغانستان د بشپړ غړیتوب ملاتړ وکړي.