چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

«
»

ولې سيمې سقوط او سرتيري تسليميږي؟

په داسې حال کې چې له څه مودې راهيسې په کندوز او هلمند ولایتونو کې د وسله والو طالبانو او افغان ځواکونو تر منځ نښتو کې زياتوالی راغلی دی او ويل کېږي چې طالبانو د دغو ولایتونو په يو شمېر سيمو ولکه ټينګه کړې ده؛ څو ورځې وړاندې د سرحدي امنيتي ځواکونو په لسګونو سرتيري د بادغیس ولايت په بالامرغاب ولسوالۍ کې وسله والو طالبانو ته تسلیم شوي دي. په بادغیس کې طالبانو ته د پولیسو تسلیمېدو په اړه ضد او نقیض څرګندونې کيږي. د نوموړي ولايت د ولایتي شورا مرستیال وايي چې شاوخوا ۶۰ تنه افغان سرحدي سرتېري وسله والو طالبانو ته تسلیم شوي دي، امنیه قوماندان عبدالروف تاج وايې چې ۴۷ سرحدي پولیس د وسله والو طالبانو سره یو ځای شوي دي خو د ياد ولايت د والي وياند بيا له يادې پيښې بي خبري ښيې. همداراز وسله وال طالبان بیا بالامرغاب کې د دوی وسله والو ته د د ۸۰ تنو سرحدي سرتېرو تسلیمېدو خبره کوي.

دا لومړی ځل نه دی چې وسله والو طالبانو ته د امنيتي ځواکونو د تسليمۍ خبرونه ورکول کيږي بلکې تردې وړاندې د ۱۳۹۴ کال د زمري په میاشت کې، د بدخشان د تیرګران پوځي اډې د یو سلو شل تنه امنیتي ځواکونو د تسليمۍ راپورونه خپاره شوي و، همداشان له دې وړاندې د بدخشان ولایت په جرم ولسوالۍ کې د افغان امنیتي ځواکونو یوشمېر سرتیري د طالبانو له خوا اسیران شوي وو او بیا وروسته یې سرونو ورڅخه غوڅ کړي وو. اساسي پوښتنه اوس دا ده چې وسله والو طالبانو ته د افغان امنيتي ځواکونو د تسليمۍ دليل څه دی؟

افغان امنيتي ځواکونو د افغانستان له دښمن سره په جګړه کې د تل لپاره خپله وړتيا ښودلې او د سرونو  په بدل يې د خپلې خاورې او ولس دفاع کړې ده. دوی تل په خپلې خوښې او ارامۍ هيرې کړي او د ولس د آرامۍ لپاره يې کلکه مبارزه کړې ده خو په ځينو حالاتو کې داسې هم شوي چې په خپله ځينې امنيتي ځواکونه د نورو ملګرو د مرګ او ټپي کيدو سبب شوي دي. حتی دا هم امکان لري چې د سيمو په سقوط کې او د سرتيرو د پوستو پر سر د امنيتي ځواکونو ځينې خاينو مشرانو له وسله والو مخالفانو سره معامله هم کړې وي. خو په ټوله کې د امنيتي ځواکونو د تسليمۍ  او د سيمو د سقوط عمده لاملونه په لاندې توګه څېړو.

۱ــ په سختو شرايطو کې د حکومت ناغيړي

په افغانستان کې جګړه استخباراتي ده او د وسله والو مخالفانو ملاتړ ګاونډي هيوادونه او لوی قدرتونه کوي. دوی ته له افغان امنيتي ځواکونو څو برابره تجهيزات او جنګي امنکانات برابريږي، که داسې نه وي نو څنګه امکان لري چې څو محدود شمير يا ډیر کم شمير طالبان دې په يوه ولايت بريد وکړي او هغه دې تر خپل کنټرول لاندې راولي؟ کله چې د امنيتي ځواکونو او وسله والو طالبانو تر منځ جګړه شديده او د ښکيلو خواوو تجهيزات خلاص شي نو وسله والو طالبانو ته ډیر په چټکۍ مهمات او کومکي ځواکونه وررسيږي خو متاسفانه حکومت په دغه چاره کې يا په شعوري او يا لاشعوري توګه ناغيړي کوي او پر وخت کومکي ځواکونه نه رسيږي. په جګړه کې ښکليل امنيتي ځواکونه په ورځو ـ ورځو محاصره وي د مرکزي حکومت لخوا ورته مرستندويه ځواکونه پر وخت نشي رسيدلی. همدا علت دی چې سرتيري د خپل ژوند د ساتلو په خاطر وسله والو ته تسليم کيږي او يا سيمي ورته پريږدي.

۲ــ په ليکو کې د نامسلکي او کم کاره اشخاصو ګمارل

د امنيتي ځواکونو په راس کې د ضعيفه او بې کاره اشخاصو شتون چې دفاع او کورنيو چارو وزيران هم په کې شامل دي.  همداراز حکومت په پوځي رتبو او عزازونو ليلام ګډ کړی دی، د هر زورواکي او چارواکي زوی ته د جنرالۍ او يا بلې لوړې رتبې نښان په ټټر ټومي او بيا د امنيتي ځواکونو مديريت هم په لاس ورکوي. دوی د جنګ په میدان کې وړتيا نه لري او همدا دليل دی چې سيمې سقوط او سرتيري تسليميږي.

۳ــ د ولايتي شوراګانو او د ولايت د استازو غير مسولانه څرګندونې

له بده مرغه زمونږ چارواکي په ځانګړي توګه د ولايتي او ملي شورا ځينې استازي په غير مستقيمه توګه د طالب استازولي کوي او د طالب په ګټه تبليغ کوي. دوی همیشه د سيمو د هغو سيميو د سقوط اوازې خپروي چې نسبتاً نارامه وي. د دوی پراخ منفي تبلیغات د امنيتي ځواکونو روحيه کمزوزې او د طالب وسله والو پياوړې کوي.

۴ــ د رسنيو ګستاخي او د بيان له ازادۍ ناوړه ګټه پورته کول

په افغانستان کې ډیری رسنۍ د ملي او اوجداني مسوليت پر ځای پر قومي، سيمه ايز او د دولت د اپوزيسون په توګه فعاليت کوي. دوی ملي ګټې نه پيژني او د  بيان ازادۍ له نومه په ګټې اخيستو د نظام ضد پروګرامونه نشروي. دوی داسې نه دي چې د يو نظام رسني دې واوسي بلکې دوی د نظام ضد او د مخالف وسله وال د تبليغ چينل په توګه کار کوي. که دښمن په افغان امنيتي ځواکونه کوچنی چريکي بريد هم وکړي نو دا رسنۍ يې دومره لوی کړي چې په نوموړي ټول ولايت او  حتی په ټول افغانستان يې منفي اغيز وشي. د دوی همدا منفي تبليغات دي چې د دولت د کمزورۍ او د طالب د پياوړتيا سبب کيږي.

لیکنه : خوشحال آصفي