در مراسم شصت و پنجمین سالگرد جمهوری هند هواپیماهای ترابری سنگین سی-130 هرکولس و جنگنده های جاگوار و میگ-29 بر فراز شرکت کنندگان در این مراسم پرواز کردند.

دولت هند همه ساله رییس دولت یک کشور از نظر راهبردی حائز اهمیت را برای شرکت در مراسم روز جمهوری خود به عنوان مهمان ویژه دعوت می کند و شینزو آبه نخست وزیر ژاپن میهمان ویژه مراسم امسال بود.

هند در مراسم رژه همچنین قدرت نظامی خود را به رخ جهانیان کشید و دسته ای را از هر یک از واحدهای پیاده نظام و رزهی نیروهای سه گانه خود را در آن شرکت داد.

در مراسم امروز تسلیحاتی چون تانک های تی-90، تی-72 و آرجون و موشک مافوق صوت براهموس در معرض دید عموم گذاشته شدند.

هند در مراسم امروز از نمایش موشک قاره پیمای آگنی-5 ظاهرا بخاطر حساسیت ژاپن نسبت به تسلیحات دارای قابلیت هسته ای خودداری کرده است.

14 ایالت و 5 وزارتخانه هند نیز دستاوردهای علمی، فنی و فرهنگی خود را بر روی تخت های روان در جریان این مراسم به معرض نمایش گذاشتند.

گروه هایی از مدارس مختلف هند در لباس های رنگارنگ در مسیر این رژه برنامه های فرهنگی متنوعی را اجرا کردند.

بیش از 25 هزار نفر از نیروی امنیتی از جمله پلیس دهلی و شبه نظامی در وضعیت دهلی را از زمین و هوا به عنوان بخشی از تدابیر امنیتی شدید برای جلوگیری از وقوع هرگونه حادثه غیرمترقبه درجریان این مراسم زیر نظر گرفتند.

مراسم مشابهی نیز در مرکز همه ایالت های هند برگزار و سر وزیران هر ایالتی از رژه واحدهای مختلف نظامی و فرهنگی سان دیدند.

روز جمهوری در هند یک روز ملی است و آن به منظور بزرگداشت تاریخ اجرای قانون اساسی هند مستقل در 26 ژانویه سال 1950 جشن گرفته می شود.

هند استقلال خود را از انگلیس در 15 اوت سال 1947 بدنبال یک جنبش تقریبا آرام تحت رهبری حزب کنگره کسب کرد.

استقلال هند از طریق تصویب قانون استقلال هند در مجلس انگلیس در سال 1947 برای تقسیم هند تحت حکومت انگلیس به دو کشور مستقل هند و پاکستان ممکن شد.

هند، بعد از کسب استقلال از انگلیس در 15 اوت سال 1947، فاقد هر گونه قانون اساسی مستقل دائم برای اداره خود بود و آن به همین جهت از مقررات اصلاح شده قانون سال 1935 انگلیس در اداره این کشور استفاده می کرد.

در 28 اوت سال 1947 کمیته ای تحت ریاست دکتر بی.آر. امدکر به منظور تهیه پیش نویس یک قانون اساسی دائم برای هند تشکیل یافت.

این کمیته پیش نویس قانون اساسی را در 4 نوامبر سال 1947 به مجلس موسسان هند تسلیم و این مجلس آن را طی 166 جلسه عمومی در طول دو سال، 11 ماه و 18 روز تصویب کرد.

308 عضو این مجلس دو نسخه دست نویس پیش نویس قانون اساسی، یکی به زبان هندی و دیگری به زبان انگلیسی، را در 24 ژانویه سال 1950 بعد از انجام تبادل نظرهای گسترده و برخی اصلاحات امضا کردند و آن دو روز بعد در سراسر هند به مورد اجرا گذاشته شد.