هشتم مارچ ُ تجلیل از زن و یا اهانت بر زن ؟

 – به تائید از نوشته جناب کاوه شفق آهنگ : مـــاریــــا دارو

maria_daroo0   

تفسیر از ماهیت  اصلی  و اننگیزه  بوجود  آمدن  تاریخ  هشتم  مارچ همانا مبارزه  برحق  کار گر زنان  مترقی  جهان غرب در  ابالات  متحده  امریکا بود  که بخاطر  بدست آوردن  مزد مساوی  در مقابل  کار مساوی با مردان  بوجود آمد و بعد  بخاطر  تحقق  این  دست آورد بزرگ  در سایر کشور ها و حتا قاره  های  دیگر نیز  تجلیل  گردید ُ این  موضوع  هیچگونه  ارتباط  به  ارج گذاری  بمقام  ولای  زن  ندارد بلکه  ستم  مرد سالاری  را در سال ۱۸۵۷ میلادی  جهان  غرب  نشان میدهد  .  این  نقطه  اوج  ستم  ومرد سالاری  بود  که در شهر  های  شیکاگو  و نیویارک  زنان  آگاه  بخاطر  بدست  آوردن  حقوق  شان دست به  تظاهرات  وسیع زدند.

اما متاسفانه  ما آدم ها  عادت  کرده  ایم  که بدون  درک  ماهیت  و معنای  اصلی  و تفسیر  قضایای  مربوط  ُ طبق  عادت  با ردیف  کردن کلمات  زشت  و زیبا  و صغرا  و کبرا بدون  در نظر داشت  تفسیر  واقعی  قلم  پردازی  مینمایم و خویشتن را از مدافعین  حقوق  زنان  قلمداد  میداریم. 

 جناب  کاوه  شفق آهنگ  مطلبی  را تحت  عنوان  فوق  تحریر  داشته  اند که  با  تائید از  آن باید گفت در حقیقت احترام  به زن  و یا احترام  بمقام  والای  انسان  با تجلیل  های  تجملیُ اهدای  تحایف  بیمقدار و ساز و سرود  و یا قلم  پردازی  وانهم  در یک روز  از سیصدو شست وپنج  روز  واقعاٌ یک  اهانت بر مقام  والای  زن  است.

پیدایش و خلقت  انسان  از نظر علم  پیالوژیکی  تعامل مساویانه  همان  قطب  مثبت و منفی  میباشد که  به  تولید منجر میشود ُ یعنی  تکثیر  و تولید  بدون  جزر مثبت  و منفی  صورت  پزیر نیست  اما در  پرورش  روحی  انسان  از  بدو  پیدایش  محصول  فرهنگ  محیط  خانواده  ُ اجتماع  زیست  خویش  میباشد.

این  تولید  دارای  غریزه های  انسانی  بوده  که  کنش  و  واکنش  های  را در اثر  متفاوت  بودن  ژانهایش با  دیگران  دارد ُ بدین  ملحوظ  هنگام  نشر  و نمو کودک ُ  خصوصیت خویش را از منابع  ذاتی  خود  کسب  میدارد  پدر  و مادر  نخستین ناقلان  فرهنگ  و سایر خصوصیات در محیط  خانواده  و  تاثیر گذار در روحیات  کودک  شان  بوده  و میباشند از همین  جاست  که  فرهنگ  عقب  مانده  تو  مرد هستی  و  آن  زن  است  و یا  تومردی  صلاحیت  بیشتر  نسبت  به  خواهرت  داری  و یا تو  دختر هستی  و انجام  چنین  کاری  برایت  شرم  است  و  غیره  خرافات در  ذهن  کودک  ترزیق  میگردد  فرهنگ  من  مردم  …یا  من  صلاحیت  دارم  از همین  نقطه  آغاز  میگرددُ   زیرا  روان  کودک  محصول  پروریش  مثبت  و یا منفی  محیط  خانواده  است  و از همین  طریق  این  فرهنگ  وارد  اجتماع  میشود  و به  عادت  همگانی  مبدل  میگردد . 

  شخصیت  و موقعیت  کودک را  نظر  به  مونث  و مزکر  بودنش مطابق  علم  پیالوژیکی  در آبستن  تخمه  تعین  و معین  گردیده  است  و از  نظر  روانی  محیط  اولیه  یعنی  پدر و مادر مسولیتهای  دارند و نظر فهم و تعقل  خود شان  فرهنگ  خانوداگی را  در  ذهن  آنها  تهنشین  میدارند.  هرگاه  خواسته باشیم  تفاوت های  مونث  و مزکر را نظر به  ساختار جسمی اطفال  از بین  ببریم  محال  است  اما از نظر  روانی  میتوانیم  این  تفاوتها را در  روان  کودک  خویش  خنثا  سازیم  تساوی  حقوق  و احترام  به  انسان  و  انسانیت  را  هنگام  پرورش  در آنها  تقویت  نمایم  وبا فرهنگ  عالی  انسانی  فرزند خویش را عاری  از  تبیعض  و تعصب  در جامعه  تقدیم  نمایم  اهسته  اهسته  اجتماع  بزرگ  آدامها  عاری  از  تبعیض  خواهد  گردید .

بسیار  از مسایل  فرهنگ  مطابق  حرف  و عنعنه  ترزیق شده  ذهنی  ُ به  عادت مبدل  شده  و خواهی  نخواهی  از  آن  پیروی  و تجلیل  میگردد  چنانچه  فرهنگ  تجلیل  از هشتم  مارچ  یک مبحث  خیلی جداگانه  است و تا یک  زمانی  تجلیل  آن  بخاطر  تحقق  برابری حقوقی  و اگاهی  زنان  از  تکرار تحت ستم  مردیالاری  قرار گرفتن  ُ اشد  ضرورت  بود  اما حالا  به  عادت  مبدل  شده  که  خواهی  نخواهی  بدون  پرداخت  و توجه  به  ماهیت  اصلی  این  روز  بزرگ  که  پیکار  و مبارزه  حقوقی  کارگر زنان  است  ُ آنرا  با تقدیم  تحایف  و تجلیلی  تجملی   و غیر صادقانه  عمل  مینمایم .  در حالیکه  در ممالک  مترقی  تجلیل  از این  روز بزرگ  صرف  با گرامی  داشت  از نام  همان  زنان  پیکار جو  یادهانی  میگردد  و بس .

روشنفکران  ما که  قلم برمیدارند  تا با تحریر چند سطر و استعمال  کلمات  زیبا خود را از مدافعین  حقوق  زنان  قلمداد  نماید  ُ وظایف  خطیر  را که  محو  خشونت  ُ تبعیض ُ تفاوتهای  بین  مرد  وزن ُ  رعایت  حقوق  انسانی  ُ  و سایر حرف  و عنعنات  خرافاتی  دیگر است  فراموش  کرده  اند. 

روشنفکران  عم  از مونث  و مزکر  باید کار  های  بنیادی  برای  ریشه  کن  کردن  تقاوتهای  تبعیضی  انجام  بدهند تا دیگر هشتم  مارچ  ماهیت  اصلی  اش را  به  تجلیل  تجملی رقص  و پایکوبی  جانشین  نسازد  و  همه  انسان ها  تحت  یک  قاعده  از  برخورد  انسانی   ُ حقوق  مساویُ حرمت  و احترام  برخوردار باشند  و هیچ  سمبول  به حقارت  زنان  استفاده  نگردد .   مثلا در افغانستان  شرمگینانه  ما  وزارت  زنان را  در تشکیل  ارگان  دولتی  داریم  در حالیکه  عملا زنان  در  اردو  ُ سیاستُ امنیت ُ  پولیس  و  تمام  ارگانهای  اجتماعی  ُ فرهنگی خدمات صیحی  و بخصوص  دانش  و آموزش  کشور نقش  موثر و چشمگیر دارند  و دو بدوش  مردان  کار مساوی  انجام  میدهند  موجودیت  وزارت  زنان  در تشکیل  دولتی  خود  یک  عمل  عوام  فریبانه  است .

قضایای  محو خشونت ُ تبعیض  ُ  صغرا  و کبرا  ُ ضعیفه وُ سیاه  سرُ   کوچ  ُ عیال  وغیره  که  همه  تحقیر و توهین  است از جمله  وظایف  شریفانه  روشنفکران  میباشد که  خو د را با اهدای  تحایف  ناچیز  و یا تحریر  مقالات  میان تهی فریبت  ندهند ُ  چنانچه  شا دروان  سایر  هراتی  میگفت :

 سرشک  از  رویم  پاگ کردن  چه  سود — علاجی  کن  که  از دیده  خون  نییاید  

 پس  وظیفه  همه  بشریت  بخاطر محیط سالم  و بدون  خشونت  همانا ریشه  کن  کردن  تبعیض جنسی  است  تا در یک  فضای  سالم  و با محبت  به  انسان  و انسانیت  عشق  بورزیم  و قضای بهتر زیستن  عاشقانه  را برای  نسلهای  اینده  ارمغان بدهیم .

    نهال  زندگی  در  دستان مقدس  توستمردان  جهان باید بدانند  که زن زارع  ی  است که با دستانش  تخمه  مرد را در سر زمین  وجود  شان  کشت  مینماید  و با شیره  وجود  شان تغزیه و پرورش  میدهند و با دستان پر از محبت  آنها را در  آغوش شان برومند میسازند . اقتدار  مرد  ها وابسطه  به  زن  است  وبس .

باید  دست  زارعین  واقعی  زندگی  را بوسید  و برای  خوشبختی بشریت ُ خشونت  و تبعیض  جنسی را از ریشه  خشک ساخت. 

زن  مگو دریای  راز  مردهاست   —   مرجع  راز  و نیاز  دردهاست 

زن  چه باشد  آشنایی ناشناس —  هر زمان  پیدا شود در یک  لباس  

یک زمان  گردد نیکوتر  از  ملک   –    پا گذارد  از بلندی   بر فلک  

میشود  کانون  وفا و کانون مهر   —     قلب  او رخشان تر از  قلب  سپهر 

همچوگل  شاداب و خوشرو میشود  –  قلب  خاموشش  سخن  گو  میشود  

   شعر  از  :  فریدون  مشیری