نیروی « عرب » برای دفاع مشترک
تی یری میسان
La Force « arabe » de Défense commune
par Thierry Meyssan
بسیاری از دولت ها و شخصیت هائی که در آغاز جنگ در یمن موضع گیری کرده بودند تغییر عقیده دادند. این جریان با فاصله گیری از موضع گیری رایج که روی شکاف سنی/شیعه بنا شده بود، برای آتش بس فراخوان داد و راه حل سیاسی را پیشنهاد کرد. پشت این جنگ بی هوده در واقع طرح ایجاد ناتوی عرب…به رهبری اسرائیل نهفته است.
شبکل بین المللی ولتر | دمشق (سوریه) | 18 آوریل 2015
نبیل العربی، دبیر اول اتحادیۀ عرب بر آن است تا طرح نیروی « عرب » برای دفاع مشترک را توضیح دهد.
رئیس جمهور اوباما در دکترین امنیت ملّی که در 16 فوریۀ 2015 منتشر شد یادآوری کرده است که : « ثبات دراز مدت [در خاورمیانه و آفریقای شمالی] مستلزم حضور نظامی فزایندۀ ایالات متحده خواهد بود. چنین امری از هم پیمانان انتظار دارد که به شکل مستقل توان دفاعی خودشان را تضمین کنند. به همین علت ما برای اسرائیل، اردن و هم پیمانانمان در خلیج (فارس) سرمایه گذاری می کنیم تا از خشونت جلوگیری کنیم و در عین حال به تعهد خدشه ناپذیرمان در مورد امنیت اسرائیل و برتری نظامی کیفی این کشور پای بند هستیم» (1).
درک موشکافانۀ این پرونده هیچ جای تردید باقی نمی گذارد، استراتژی پنتاگون عبارت است از ایجاد نسخۀ مدرن پیمان نامهّ بغداد، نوعی ناتوی عرب به شکلی که ایالات متحده بتواند نیروهای نظامی ا ش را از خاورمیانه و آفریقای شمالی بیرون بکشد و در محور خاور دور و علیه چین دوباره مستقر سازد.
به همین گونه روشن است که از دیدگاه پنتاگون این « نیروی عرب برای دفاع مشترک » باید از دولت های خلیج (فارس) و اردن تشکیل گردد و به فرماندهی اسرائیل عمل کند. اگر الگوی پیمان نامۀ بغداد را در نظر بگیریم، به یاد خواهیم آورد که با بریتانیا و مستعمره های قدیمی اش تشکل یافت و سپس ستاد فرماندهی به فرماندهی پنتاگون واگذار شد، گرچه ایالات متحده هرگز جزء اعضای آن نبود.
در نوامبر 2013 شیمون پرز رئیس جمهور اسرائیل از طریق جلسۀ ویدئوئی در شورای امنیت خلیج با حضور تمام اعضای اتحادیۀ عرب و کشورهای سنی مذهب آسیا که در ابوظبی برگزار شد شرکت داشت. موضوع سخنرانی او که به ضرورت اتحادیۀ نوین نظامی در رویاروئی علیه ایران مرتبط بود به شکل گسترده مورد تشویق حضار قرار گرفت و برای او کف مرتب و طولانی زدند.
انستیتوی پژوهشی برای صلح در استکهلم اخیراً گزارش داد که عربستان سعودی برای ایجاد « نیروی عرب برای دفاع مشترک » آماده شده و بودجۀ نظامی سال 2014 را 13 میلیارد دلار (بیش از 17% ) افزایش داده است.
ریاض بر آن است تا جائی که ممکن است کشورهای بیشتری را در این طرح شرکت دهد. بر این است موفق شد مصر را خریداری کند. برای انجام چنین کاری دولت های خلیج طی گردهمآئی اقتصادی شرم الشیخ در 13 مارس، 12 میلیارد دلار برای مصر سرمایه پیشنهاد کردند.
اتحادیۀ عرب این طرح را در نشست شرم الشیخ در اول آوریل به تصویب رساند.رسماً موضوع به کار بستن پیمان نامۀ دفاع عرب است که به سال 1950 باز می گردد. برای مبارزه علیه تروریسم، دست کم برای پاسخ گوئی به بلند پروازی های سعودی در یمن.
جنگ علیه حوثی ها که هیچ کس ضرورت آن را درک نمی کند، به مثابه تمرین در ابعاد طبیعی و واقعی تلقی می شود، بی آن که در مورد هزار قربانی و 3000 زخمی که تا کنون بر جا گذاشته احساس همبستگی ابراز کنند.
از این پس، به گفتۀ استراتفور، ستاد فرماندهی عملیات « توفان قاطعانه » در عربستان واقع نشده بلکه در سومالی لاند بر پا گشته است. این کشور در سال 1960 اعلام استقلال کرد، سپس، پس از کودتای سال 1969 به سومالی ضمیمه شد، و دوباره در سال 1991 اعلام استقلال کرد و دوباره در سال 1994 به سومالی ضمیمه شد، برای سومین بار در سال 2002 اعلام استقلال کرد. برای دو اعلام استقلال اول و دوم، اسرائیل نخستین کشوری بود که سومالی لاند را به رسمیت شناخت. در حال حاضر هیچ کشوری سومالی لاند را به رسمیت نمی شناسد، ولی از سال 2010 به پایگاه نظامی برای اسرائیل تبدیل شد تا تنگۀ باب المندب را که کانال سوئز و دریای سرخ را به خلیج عدن و اقیانوس هند مرتبط می سازد کنترل کند.
رؤسای ستاد فرماندهی اتحادیۀ عرب در 22 آوریل برای سنجش یگان هائی که باید در اختیار داشته باشد با یکدیگر ملاقات خواهند کرد. مصر، کویت و مراکش هر سه کشور در بمباران یمن شرکت داشتند و در اول ژوئیه گزارش مقدماتی خودشان را عرضه خواهند کرد.
تمام این موارد متأسفانه قابل پیشبینی بود. پس از خیانت به مردم سوریه با حذف جمهوری عرب سوریه و نقض جایگاهی که داشت، اتحادیۀ عرب این بار با واگذاری فرماندهی نیروهایش به دولت استعماری به مردم فلسطین نیز خیانت خواهد کرد.
[1] National Security Strategy, White House, February 6, 2015. Et notre commentaire : « Obama réarme », par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 9 février 2015.
[2] « Shimon Peres s’est exprimé devant le Conseil de sécurité du Golfe, fin novembre », Réseau Voltaire, 3 décembre 2013.
ترجمه توسط حمید محوی
