نوروز خونین وطن
رسول پویان
نـوروز وطـن ماتـم خـونین شده آخر
تـاراج گل و قـتـل ریاحـیـن شده آخر
کوچیده پرسـتوی وطن با دل پرخون
بلـبـل، دل آزرده و غمگـین شده آخر
آرام نگـیـرد کـسـی در شـب مهـتـاب
قتل زهـل و غـارت پرویـن شده آخر
پژمرده دیگـر خاطـرۀ گلـشن دیـروز
بـر دار سـتـم لاله و نـسرین شده آخر
از عشق و وفا سوز دلی بیش نجویید
درسینه مگر صخرۀ سنگین شده آخر
در مـزرعــۀ مـیهـن مـا جـای نباتـات
کشـت قمه و تیـر و تبرزیـن شده آخر
نوروزکه جشن گل سرخ وطن ماست
بـا خــون دل غـمــزده آذیـن شده آخر
بـر قـلۀ هـنـدوکـش و بابا گـذری کــن
سـیمـرغ پـر افگـنـده و پایین شده آخر
در قلب وطن خنجـرخونین زده دشمن
شـهر و دمـن و بادیـه رنگین شده آخر
طالـب شــده تـا ملعـبـۀ لـشکـر پنجـاب
بـا مـردم مـا دشـمن دیــریــن شده آخر
داعش ندارد سر سازش به کس هشدار
تا جانی و غارتگر و بی دین شده آخر
افسوس که خـاک وطـن از فتنۀ دوران
بـازیـچــــۀ آمـال شــیـاطــیـن شده آخر
بـا تـوطـئه و نقـشـۀ بیـداد جـواسـیـس
خــاک وطـنـم بُشـکۀ بـنـزیـن شده آخر
در چنگ تجاوز نشـود ملک کس آزاد
این تجربـه از خـون نگاریـن شده آخر
از بس که دروغ و چـم دنـیا شده رایج
گـویی که هـمـه جامعـه بدبین شده آخر
در جای غـذا یا عوض خون و انرژی
آتـش بـه وریـد و بـه شـرائین شده آخر
رحمی نکنـد بر وطـن و مـردم کشـور
بـیـداد و سـتم مشرب و آیـیـن شده آخر
از ارگ نخیزد بـه جـز خائـن و بیمار
این کاخ مگر باطل و نفرین شده آخر؟
حـب وطـن هـرگـز نبود در دل خـائن
گرچه به غلط پالش و تزئین شده آخر
دامـان خـراســان نشـود مـأمـن دیـوان
خـامـوش اگـر آتـش بـرزیـن شده آخر
29/12/1394
