نشست کابل و امیدواری ها برای صلح و ثبات در کشور

نویسنده : مهرالدین مشید

نشست کابل از جمله مهم ‎ترین نشست ‎هایی است که برای ایجاد صلح در کشور برگزار می گردد. این نشست  تلاش دارد تا کشور را از ناامنی ها و فاجعۀ کنونی نجات بدهد، زیرا صلح راهبردی ترین نیاز مردم  افغانستان است و سرنوشت حکومت و  مردم افغانستان با صلح گره خورده و صلح نیاز استراتیژیک کشور است. ازاین رو امیدواری هایی زیادی به این نشست می رود بتواند، دست کم دراز راۀ صلح در کشور را اندکی کوتاه بسازد. حکومت افغانستان به همکاری کشور های اشتراک کننده تلاش کند تا این نشست دستاورد های ملموس را در پی داشته باشد. از این رو اشتراک کننده گان و بویژه حکومت افغانستان ناگزیر است تا رسالت سنگین خود را در رابطه به این نشست درک و به انتظارات مردم پاسخ درست ارایه کند.

نشست پروسۀ کابل که هدف اش همکاری به صلح و امنیت در افغانستان است، از جمله مهم ترین نشست ها می باشد که به اشتراک بیست کشور و سازمان های با اعتبار بین المللی برای تامین صلح و امنیت در افغانستان فردا در کابل برگزار می شود. هدف از اصلی این نشست تسریع تلاش ها برای افغانی کردن گفت و گو ها می باشد که حکومت افغانستان می خواهد تا همکاری های منطقه یی و جهانی را در این زمینه بیشتر جلب کند. قرار است در نشست کابل مقام ها و نماینده گان ارشد کشور های منطقه یی و بین المللی حضور یابند. هرکدام نظریات شان را پیرامون صلح و ثبات در افغانستان و بررسی دشواری ها فرا راۀ صلح و راه های رسیدین به پایان جنگ ابراز کنند. حکومت افغانستان انتظار دارد که در این نشست اهدافی چون افغانی کردن گفت و گوها، مدیریت این گفت و گو ها در داخل کشور، ایجاد یک چتر فراگیر برای صلح به همکاری کشور های همسایه، منطقه و جهان، اتخاذ راهکار های سیاسی برای رسیدن به صلح و ثبات کشورو منطقه، تاکید افغانستان بر روایط دولت با دولت در اصول سیاست خارجی و درخواست کشور های دیگر برای اتخاذ چنین سیاست و ایجاد چتر واحد برای تمام فعالیت ها که ضامن صلح و ثبات  درکشور باشد.

در این شکی نیست که با گذشت هر روز ابعاد منازعۀ افغانستان پیچیده تر شده و فراتر صلاحیت ها و توانایی های حکومت می گردد و از سویی هم ادامۀ جنگ و گسترش فعالیت های تروریستی در کشور ریشه در در تضاد هایی دارد که خواست ها و رویکرد های بازیگران منطقه یی و بین اللمللی را در پیوند به جنگ افغانستان ناهمگون ساخته است تا زمانی که این تضاد و تقابل به به تفاهم و همزیستی مسالمت آمیز بدل نشود، بی ثباتی همچان در افغانستان و منطقه ادامه پیدا خواهد کرد.  آگاهان بدین باور اند که برای آوردن ثبات در افغانستان لازم است تا دیدگاه های تازه یی در سطح کشور های منطقه وجهان بوجود آید که افغانستان با ثبات و عاری از جنگ یرای تمام کشور های منطقه و جهان به مراتب مفید بوده و در فضای ثبات کشور های منطقه و جهان سود بیشتری را نصیب خواهند شد. از این رو حکومت افغانستان تلاش می کند تا کشورهای منطقه وجهان را برای مشارکت در صلح افغانستان و تعامل مثبت در روند آن ترغیب کند؛ زیرا ثبات منطقه یی نیاز به همکاری های مشترک و صادقانۀ کشور های منطقه دارد. برای ایجاد تحول در روند صلح افغانستان و همکاری های جدید منطقه یی، احتمال دارد که مقام های افغانستان در نشست کابل طرحی را ارایه کنند که بتواند، اجماع منطقه یی و جهانی را در پیوند به صلح افغانستان بوجود آورد. برای رسیدن به این هدف حکومت افغانستان تلاش خواهد کرد تا فرصت های بهتری برای صلح کشور بوجود آید و کشور های داخل در منازعۀ افغانستان نیز باید تعهدات شان را صادقانه برای همکاری های بیشتر در این نشست باید ارایه کنند. شاید هم حکومت افغانستان از طریق نشست کابل تلاش کند تا نشست های پراگنده و تصامیم غیر منسجم در پیوند به صلح و ثبات در افغانستان منظم و منسجم تر شود تا دستاورد های صلح آشکارا تر شود و قابل ارزیابی و انسجام بیشتر باشند. برای رسیدن به یک میکانیزم درست برای صلح، اشتراک کننده گان تلاش خواهند کرد تا روی روند اعتماد سازی کار کنند و برای جلب اعتماد کشور های داخل در منازعۀ افغانستان باید مشوق هایی نیز در نظر گرفته شود تا بتواند، ضمانتی برای از بین بردن سؤ تفاهم و ناباوری های آنان شود. این در حالی است که افزایش فعالیت های تروریستی و استفادۀ ابزاری از تروریزم از جنگ افغانستان نگرانی های زیادی را در سطح منطقه و جهان بوجود آورده است. به گفتۀ رسانه های همین حالا بیش از بیست گروۀ تروریستی در افغانستان فعال اند و به گونۀ زنجیره یی فعالیت های دهشت افگنی در افغانستان را به پیش می برند. وجود گروه های تروریستی در افغانستان نگرانی های شدید کشورهای منطقه را بوجود آورده است که خود را قربانی بعدی این بازی می بیینند. این سؤ تفاهم جدی را بوجود آورده است که فضای بی اعتمادی میان کشور های منطقه و جهان را برای مبارزه با تروریزم به بار آورده است و نبرد افغانستان را به جنگ بین المللی بدل کرده است که سبب افزایش رقابت میان امریکا و چین و روسیه شده است.  بدون تردید در این معامله بیشترین آسیب را مردم افغانستان متحمل می شوند؛ اما این به معنای آن نیست که کشور های دیگر منطقه در این زمینه دغدغه یی ندارند؛ بلکه تروریستان با استفاده از افغانستان می توانند، کشور های دیگر را نیز تهدید کنند. مثلی که اکنون افغانستان به گونۀ مستقیم تحت تهدید شدید صدور تروریزم از سوی پاکستان است.  از این رو مبارزه با گرو های تروریستی  ایجاب همکاری های بزرگ در سطح کشور های منطقه وجهان را دارد که در نتیجه از تبعات این جنگ تنها افغانستان متاثر نخواهد بود؛ بلکه تروریزم شبۀ بیماری ویروسی است و زود به کشورهای منطقه سرایت می کند. رهبران حکومت افغانستان با توجه به این مسآله تلاش می کنند تا کشور های منطقه وجهان را برای مبارزه با تروریزم هم نظر وهماهنگ کنند تا مبادا تمام کشور های منطقه قربانی تروریزم شوند. بنا بر این در این نشست سعی خواهد شد تا راهکار جمعی برای مبارزه با تروریزم و ریشه کن کردن آن و مبارزه برضد مواد مخدر اتخاذ شود. بدون تردید چنین توافقی مبارزه با تروریزم را وارد فصل تازه یی می کند.

اوضاع در منطقه نشان می دهد که هرگاه کشور های منطقه و جهان برای مهار کردن تروریزم دست به دست هم ندهند و راهکار جمعی و مشترک را برای مبارزه با تروریزم اتخاذ نکنند. افراط گرایی به  سرعت دامان آنان را خواهد گرفت و آنگاه کار از کار گذشته خواهد بود. حال کشور های منطقه و جهان فرصت هایی دارند که می توانند با استفاده از آن راهکار های جمعی و فوری را برای سرکوب تروریزم اتخاذ نمایند در غیر آن شاید با از دست رفتن این فرصت ها تروریزم  فربه تر از این شود و منطقه و جهان در کام تروریزم فرو رود که آنگاه جنبیدن محال خواهد بود. حکومت افغانستان در نشست کابل تلاش کند تا کشور های منطقه و جهان را از خطر تروریزم آگاه بسازند و برای آنان هشدار بدهد که رقابت بر سر تروریزم تحت هر نامی که باشد، بالاخره پایان آن فاجعه است و تروریست تروریست است و چه در لباس طالب باشد و چه در لباس داعش هر دو تشنۀ خون انسان است و در صدد انسانیت و ارزشهای انسانی اند که بازی با هرکدام آنان بازی با آتش است. حکومت افغانستان در نشست کابل باید به اشتراک کننده گان بفهماند که تروریزم یک سکه است و پشت و روی ندارد و هرگونه بازی با آن آشیب آفرین و فاجعه آور است. بنا بر این کابل گزینۀ فشار بر تروریستان و حامیان تروریزم را باید در محراق تصمیم گیری های نشست کابل قرار بدهد و از کشور های اشتراک کننده ضمانت گرفته شود تا به تعهدات شان  در این نشست هرچه عاجل عمل کنند و برای تمام کشور های اشتراک کننده تفهیم شود که هرگونه تعلل در برابر تعهدات این نشست فاجعه آفرین است. حکومت در این نشست سعی کند با کاستن از بار دینی جنگ فشار بر مخالفان مسلح را افزایش بدهد، با ابهام زدایی های بیشتر سیمای تروریستان را هرچه بیشتر افشا کند و تخطی آشکا طالبان  از حقوق بشر را نیز ارایه کند تا از ناحق بودن طالبان و جنگ وحشتناک آنان پرده به زیر افگنده شود. یاهو