فلسفۀ امرور، سفسطۀ فردا و فلسفۀ پس فردا، سفسطۀ پس…

نویسنده: مهرالدین مشید مطلق انگاری و بسته شدن دریچه های انعطاف…

دو جهت شناخت- مکمل بودن و وابستگی آن‌ها به یکدیگر

یوری آنتونوف (Yuri Antonov)  ا. م. شیری فرآیند شناخت در دو جهت…

در بارۀ تغییر تقسیمات طبقاتی

یوری آنتونوف (Yuri Antonov) ا. م. شیری بسیاری از نویسندگان به تغییر…

تعامل سیاسی روپوشی برای توطیه های ژرف و مرموز بر…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان دارالقرای گروه های تروریستی تحت حاکمیت طالبان با…

    عید قربان

           در ماتم قربانی باز  کویند که  عید قربا نست لیک چشم سحر…

             بزرنفاق انگریزی

                                            درو آن با داس روسی  استعمارگران جهان بمنظور غصب سرزمینها ی…

دولت و خدمت!

دولت به انگلیسی State و به فرانسوی Etate  و یا…

عید در غربت

 عید طرب با لب خندان کجاست  میله به آن قرغه و…

چه قیامت برپا کرده طالب!

امین الله مفکر امینی      2024-04-06! چــه قیامت برپــا کرده اند طالــــب درمیــــهــنِ…

Afghanistan

Geopolitics of Afghanistan – Part I By: Saber Azam [*] Introduction: Afghanistan has…

بازگشت عنتر

شاعر: ا-ایران احمدی، بازامدی تا سلطه بر ایران کنی انچه‌باقی مانده را…

آسایشگاه

"آسایشگاه" نام جدیدترین اثر "سامان فلاحی" (سامو) دوست شاعر و…

صابر صدیق

استاد "صابر صدیق" (به کُردی: سابیر سدیق) شاعر کُرد عراقی‌ست. نمونه‌ی…

شعر فوق‌العاده زیبای «سیب» و نظر سه شاعر!

بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmaiul.com  وقت شعری و مطلبی و حرفی تازه و از…

رقابت کشور های منطقه و جهان و به حاشیه رفتن…

نویسنده: مهرالدین مشید قلاده داران تروریستان جهان؛ محور رقابت های کشور…

[کورد یەکیگە] 

کۆساڵان بەفر دەباڕیدو  ئەمن لە قۆچان ساردم دەبێ  ئەمن هاتنەگرین ئەبم  سیروان لەمالەم…

مضحکه ی تحت تعقیب بودن سراج الدین حقانی

             نوشته ی : اسماعیل فروغی   سفر پنجم…

جوانمرگی گرامشی؛ مبارز ایتالیایی، در زندان

Antonio Gramaschi (1891-1937) آرام بختیاری گرامشی؛ کمونیست ایتالیایی، خالق دفترهای زندان. آنتونیو-گرامشی (1937-1891م)…

جهان زیستی در بستر جهانی شدن جهان

جهان زیستی فرد٬ مجموعه خصایص و طرز فکری فردی وی…

تافگە صابر

خانم "تافگە صابر" (به کُردی: تاڤگە سابیر)، شاعر، نویسنده، سازنده‌ی…

«
»

     نشست دو روزه ی دوحه : تعامل با طالبان        

  نوشته ی : اسماعیل فروغی

     به کوشش سازمان ملل متحد و به میزبانی آقای آنتونیو گوترش سرمنشی آن سازمان ، به روزهای اول و دوم ماه می ، نشست دو روزه ای درمورد افغانستان باحضور نماینده گان ویژه 25 کشور و سازمانهای بین المللی در دوحه ی قطر دایر شد . 

     در این نشست ، سازمان ملل متحد سعی کرد تا مطابق نقشه ی راه ، چگونه گی تعامل با طالبان را ” تول و ترازو ” کرده ، تمام کشور ها و سازمانهای اثرگذار بر طالبان را به یک تفاهم مشترک نزدیک بسازد .

     ارچند سازمان ملل ضمن اعلامیه ای اذعان داشته که مسایل کلیدی حقوق بشر بخصوص حقوق زنان و دختران ، حکومت فراگیر، مبارزه با تروریزم و موادمخدر در این نشست بحث شد ؛ اما همچنان طی که طی همین اعلامیه و بعداً در پایان نشست به صراحت گفته شد که : ” هدف این نشست ایجاد اجماع نظردر بین کشورهای جهان در مورد تعامل با طالبان بوده است. ” 

   طوری که معلوم شد محور اصلی این نشست ، چشم پوشی از تمام جنایات طالبان،  هموار کردن راه تعامل با طالبان و در نهایت مساعد کردن زمینه های اولی به رسمیت شناسی آنان بود . 

   در حالی که شورای امنیت ملل متحد ، تمام اقدامات ضد بشری طالبان را بخصوص ممنوعیت کار و تحصیل زنان را اخیراً محکوم کرده و طالبان را تهدید کرد که اگر در سیاستها وعملکردهای ضد بشری خود تجدید نظرنکنند ، از افغانستان بیرون میشوند ؛ اما طوری که دیده می شود واقعیت چیزدیگری است . سازمان ملل بازهم به ادامه ی کار و تعامل با طالبان معتقد است و اساساً کوچکترین پروایی نسبت به سرنوشت و حیثیت مردم افغانستان ندارد .

     به باور من این نشست دوحه هم  ادامه ی نشست های قبلی دوحه است که بالاخره منجر به عقد قرارداد دوحه بین خلیلزاد و ملا برادرشده و افغانستان را با دار و ندار اش در کام تروریستان انداخت …

     به طور فشرده اهداف اصلی این نشست را اینطور می توانیم برشماریم :

    اول ــ تعامل با طالبان

    دوم ــ بزرگ نمایی طالبان

 و سوم ــ هموارکردن راه برای شناسایی طالبان ــ همانگونه که چند روز پیش امینه محمد معاون این سازمان آرزو برده بود …

    واقعیت این است که تا هنوز نه سازمان ملل متحد و نهادهای حقوق بشری اش ، نه امریکا واتحادیه ی اروپا ، نه روسیه ، نه ایران ونه چین ، تا هنوز هیچکدام به صراحت و قاطعیت ، جنایات هولناک گروه تروریستی طالبان را محکوم نکرده اند . نه تنها محکوم نکرده اند بلکه همه می خواهند برای این گروه انتحاری سفید نمایی نمایند …

     اینان همه از نسل کشی های طالبان ، کوچ دادن های اجباری ، انتحاری ها ، تبعیض آشکار جنسیتی و دشمنی با زنان ، دشمنی با هنرمندان ، دشمنی با شیعیان  و اقوام دیگر که توسط طالبان بی وقفه ادامه دارد ، چشم پوشی می کنند …

    تا هنوزهیچکدام ، از کوچ دادن های اجباری مردمان بومی توسط طالبان ، ازتیرباران کردن های بیرحمانه ی طالبان و از نسل کشی ها ، زبان ستیزی ها وفرهنگ زدایی های طالبان چیزی نگفته اند .

      به نظرمی رسد که این نشست نیزهمانند نشست های دیگر به غرض پوشاندن چهره ی خشن طالبان ، صاف کردن جاده ی تعامل با طالبان و بخاطرانحراف راه حل اصلی قضیه ی افغانستان که مبارزه و قیام آزادیبخش ملی دربرابرطالبان است ، براه افتاده بود.

 به این بنیاد ، من از این نشست هیچگونه  امیدی به سود مردم مظلوم افغانستان ندارم .