نتایج نشست مسکو 

                                                    نوشته ی : فروغی

        نشست دوم مسکو هم همانند نشست اول آن اگر دستآوردی داشته باشد برای دولت فدراتیف روسیه و طالبان  خواهد داشت ، نه برای افغانستان واحد و افغانهای خسته از جنگ و برادرکشی .

       روس ها با بهره گیری ازهردونشست ، هم به حریف قدرتمند ش ایالات متحده امریکا بار دیگر حالی کرد که دیگر آن کشور ، یکه تاز میدان درافغانستان ومنطقه نیست و هم با گردآوردن طالبان وعده ای از رهبران پرتوقع افغانی در زیرچترخویش ، بستر بهره برداری بیشتر سیاسی ازین نیروها را به سود خویش ، هموارتر نمود .

        این نشست هم همانند نشست های آقای زلمی خلیلزاد با طالبان ، مواضع سیاسی ، نظامی و استراتژیک طالبان را تقویت بیشتر نموده و آنان را برای شرکت در قدرت دولتی مشروعیت بیشتر بخشید .

        موضعگیری های قاطع ، خودخواهانه و پرتبختر نماینده گان طالبان در برابر رهبران تسلیم طلب و ضعیف جهادی جمع حامدکرزی ، بخوبی ثابت ساخت که نه طالبان مغرور و جنگ طلب ، پیام آوران صلح اند و نه رهبران فرصت طلب و مولتی میلیونرجهادی حاضر و غایب در نشست مسکو .

        نه حامد کرزی ، نه یونس قانونی ، نه عطامحمد نور ، نه محقق و دیگران که همه دم از حقوق بشر ، دیموکراسی ، قانون اساسی و رعایت حقوق برابر می زنند ، هیچکدام نتوانستند در برابر ادعا ها و شرایط سخت و بلا تغیر طالبان به پا ایستاده و از دستآوردهای چندساله دفاع نمایند .

       هرچند طالبان گفتند که قدرت را قبضه نمی کنند ، اما با صراحت و مغرورانه بیان داشتند که نظام کاملاً اسلامی میخواهند ، قانون اساسی را نمی پذیرند و اردوی نو تشکیل خواهند داد .

      حقایق نشان میدهد که بخواهیم یا نخواهیم ، طالبان به یاری امریکا ، پاکستان و شیوخ ثروتمند سعودی – اماراتی در بدنه ی قدرت شامل خواهند شد . نقشه ی این روند نه از امروز بلکه از مدت ها قبل تهیه شده و به یاری رهبران دست اول حکومت به پیش برده شده و به پیش برده می شود .

      حکومت وحدت ملی که توان بسیج نیروهای درون خود را از دست داده است ، به هیچصورت قادر نیست و نمیخواهد تا برای دفاع از ارزشهای به دست آمده ، گروه های متنوع مردم را دور هم متحد و بسیج نماید .

       اساساً حکومت وحدت ملی با قبضه کردن قدرت و مدیریت ناسالم و بیمار ، اوضاع امنیتی را بدتر از پیش کرده ، با گسترش قومگرایی و گروهبازی ، توان بسیج گروههای مختلف را کاملاً از دست داده است .

       درچنین وضعیت حساس آنچه ما را یاری میرساند تا باردیگر در گورستان تاریک طالبانی – جهادی نیفتیم ، اتحاد و یکپارچه گی ماست . این که بیشتر درکنارهم باشیم تا در مقابل هم .

       باید تمام گروههای قومی افغانستان شامل زن و مرد ، تمام نیروها ، احزاب و سازمان های ملی – مردمی  و تمام شخصیتهای خوشنام ملی دور هم جمع شده ، به یاری اردوی ملی کشور ، جبهه ی متحد قدرتمند ملی ایجاد نماییم .

      باید جوانان وشخصیتهای خوشنام ملی وطن این رسالت بزرگ را به عهده بگیرند.

     وطن واحد ما هیچگاهی بیشتراز امروز به بیداری وعملکرد مسوولانه ی جوانان و نیروهای ملی و مردمی محتاج نبوده است .