تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

نتایج نشست مسکو 

                                                    نوشته ی : فروغی

        نشست دوم مسکو هم همانند نشست اول آن اگر دستآوردی داشته باشد برای دولت فدراتیف روسیه و طالبان  خواهد داشت ، نه برای افغانستان واحد و افغانهای خسته از جنگ و برادرکشی .

       روس ها با بهره گیری ازهردونشست ، هم به حریف قدرتمند ش ایالات متحده امریکا بار دیگر حالی کرد که دیگر آن کشور ، یکه تاز میدان درافغانستان ومنطقه نیست و هم با گردآوردن طالبان وعده ای از رهبران پرتوقع افغانی در زیرچترخویش ، بستر بهره برداری بیشتر سیاسی ازین نیروها را به سود خویش ، هموارتر نمود .

        این نشست هم همانند نشست های آقای زلمی خلیلزاد با طالبان ، مواضع سیاسی ، نظامی و استراتژیک طالبان را تقویت بیشتر نموده و آنان را برای شرکت در قدرت دولتی مشروعیت بیشتر بخشید .

        موضعگیری های قاطع ، خودخواهانه و پرتبختر نماینده گان طالبان در برابر رهبران تسلیم طلب و ضعیف جهادی جمع حامدکرزی ، بخوبی ثابت ساخت که نه طالبان مغرور و جنگ طلب ، پیام آوران صلح اند و نه رهبران فرصت طلب و مولتی میلیونرجهادی حاضر و غایب در نشست مسکو .

        نه حامد کرزی ، نه یونس قانونی ، نه عطامحمد نور ، نه محقق و دیگران که همه دم از حقوق بشر ، دیموکراسی ، قانون اساسی و رعایت حقوق برابر می زنند ، هیچکدام نتوانستند در برابر ادعا ها و شرایط سخت و بلا تغیر طالبان به پا ایستاده و از دستآوردهای چندساله دفاع نمایند .

       هرچند طالبان گفتند که قدرت را قبضه نمی کنند ، اما با صراحت و مغرورانه بیان داشتند که نظام کاملاً اسلامی میخواهند ، قانون اساسی را نمی پذیرند و اردوی نو تشکیل خواهند داد .

      حقایق نشان میدهد که بخواهیم یا نخواهیم ، طالبان به یاری امریکا ، پاکستان و شیوخ ثروتمند سعودی – اماراتی در بدنه ی قدرت شامل خواهند شد . نقشه ی این روند نه از امروز بلکه از مدت ها قبل تهیه شده و به یاری رهبران دست اول حکومت به پیش برده شده و به پیش برده می شود .

      حکومت وحدت ملی که توان بسیج نیروهای درون خود را از دست داده است ، به هیچصورت قادر نیست و نمیخواهد تا برای دفاع از ارزشهای به دست آمده ، گروه های متنوع مردم را دور هم متحد و بسیج نماید .

       اساساً حکومت وحدت ملی با قبضه کردن قدرت و مدیریت ناسالم و بیمار ، اوضاع امنیتی را بدتر از پیش کرده ، با گسترش قومگرایی و گروهبازی ، توان بسیج گروههای مختلف را کاملاً از دست داده است .

       درچنین وضعیت حساس آنچه ما را یاری میرساند تا باردیگر در گورستان تاریک طالبانی – جهادی نیفتیم ، اتحاد و یکپارچه گی ماست . این که بیشتر درکنارهم باشیم تا در مقابل هم .

       باید تمام گروههای قومی افغانستان شامل زن و مرد ، تمام نیروها ، احزاب و سازمان های ملی – مردمی  و تمام شخصیتهای خوشنام ملی دور هم جمع شده ، به یاری اردوی ملی کشور ، جبهه ی متحد قدرتمند ملی ایجاد نماییم .

      باید جوانان وشخصیتهای خوشنام ملی وطن این رسالت بزرگ را به عهده بگیرند.

     وطن واحد ما هیچگاهی بیشتراز امروز به بیداری وعملکرد مسوولانه ی جوانان و نیروهای ملی و مردمی محتاج نبوده است .