پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

نتایج نشست مسکو 

                                                    نوشته ی : فروغی

        نشست دوم مسکو هم همانند نشست اول آن اگر دستآوردی داشته باشد برای دولت فدراتیف روسیه و طالبان  خواهد داشت ، نه برای افغانستان واحد و افغانهای خسته از جنگ و برادرکشی .

       روس ها با بهره گیری ازهردونشست ، هم به حریف قدرتمند ش ایالات متحده امریکا بار دیگر حالی کرد که دیگر آن کشور ، یکه تاز میدان درافغانستان ومنطقه نیست و هم با گردآوردن طالبان وعده ای از رهبران پرتوقع افغانی در زیرچترخویش ، بستر بهره برداری بیشتر سیاسی ازین نیروها را به سود خویش ، هموارتر نمود .

        این نشست هم همانند نشست های آقای زلمی خلیلزاد با طالبان ، مواضع سیاسی ، نظامی و استراتژیک طالبان را تقویت بیشتر نموده و آنان را برای شرکت در قدرت دولتی مشروعیت بیشتر بخشید .

        موضعگیری های قاطع ، خودخواهانه و پرتبختر نماینده گان طالبان در برابر رهبران تسلیم طلب و ضعیف جهادی جمع حامدکرزی ، بخوبی ثابت ساخت که نه طالبان مغرور و جنگ طلب ، پیام آوران صلح اند و نه رهبران فرصت طلب و مولتی میلیونرجهادی حاضر و غایب در نشست مسکو .

        نه حامد کرزی ، نه یونس قانونی ، نه عطامحمد نور ، نه محقق و دیگران که همه دم از حقوق بشر ، دیموکراسی ، قانون اساسی و رعایت حقوق برابر می زنند ، هیچکدام نتوانستند در برابر ادعا ها و شرایط سخت و بلا تغیر طالبان به پا ایستاده و از دستآوردهای چندساله دفاع نمایند .

       هرچند طالبان گفتند که قدرت را قبضه نمی کنند ، اما با صراحت و مغرورانه بیان داشتند که نظام کاملاً اسلامی میخواهند ، قانون اساسی را نمی پذیرند و اردوی نو تشکیل خواهند داد .

      حقایق نشان میدهد که بخواهیم یا نخواهیم ، طالبان به یاری امریکا ، پاکستان و شیوخ ثروتمند سعودی – اماراتی در بدنه ی قدرت شامل خواهند شد . نقشه ی این روند نه از امروز بلکه از مدت ها قبل تهیه شده و به یاری رهبران دست اول حکومت به پیش برده شده و به پیش برده می شود .

      حکومت وحدت ملی که توان بسیج نیروهای درون خود را از دست داده است ، به هیچصورت قادر نیست و نمیخواهد تا برای دفاع از ارزشهای به دست آمده ، گروه های متنوع مردم را دور هم متحد و بسیج نماید .

       اساساً حکومت وحدت ملی با قبضه کردن قدرت و مدیریت ناسالم و بیمار ، اوضاع امنیتی را بدتر از پیش کرده ، با گسترش قومگرایی و گروهبازی ، توان بسیج گروههای مختلف را کاملاً از دست داده است .

       درچنین وضعیت حساس آنچه ما را یاری میرساند تا باردیگر در گورستان تاریک طالبانی – جهادی نیفتیم ، اتحاد و یکپارچه گی ماست . این که بیشتر درکنارهم باشیم تا در مقابل هم .

       باید تمام گروههای قومی افغانستان شامل زن و مرد ، تمام نیروها ، احزاب و سازمان های ملی – مردمی  و تمام شخصیتهای خوشنام ملی دور هم جمع شده ، به یاری اردوی ملی کشور ، جبهه ی متحد قدرتمند ملی ایجاد نماییم .

      باید جوانان وشخصیتهای خوشنام ملی وطن این رسالت بزرگ را به عهده بگیرند.

     وطن واحد ما هیچگاهی بیشتراز امروز به بیداری وعملکرد مسوولانه ی جوانان و نیروهای ملی و مردمی محتاج نبوده است .