انبیق یادها

رسول پویان صـدای بلـبـل آبـی و شـالـیــزارانم دوباره زنـده کند خاطـرات دورانم ز…

هیچ انسانی غیر مجاز نیست!

سیامک بهاری «اتباع غیر مجاز حق اجاره کردن خانه و ملک…

نزدیک به ۶۰ اجماع سازمان برای افغانستان – نشست دوحه…

که ۶۰ هزار اجماع هم برگزار شود – تا عنصر…

واهمه

از شكستن غرور واژه‌های تو  عطر باغچه هم شكست و قنارهای سركش…

نشست های جهانی و نبود اجماع سیاسی و بی پایانی…

نویسنده: مهرالدین مشید اجماع سیاسی در سطح ملی و بین المللی…

از بلند پروازی تا سقوط

عبدالصمد ازهر                 …

وحدت ضامن پیروزی وحافظ بقای ماست

پيشگفتار: مردم آزاده افغانستان در درازنای تاریخ هر زمانیکه خاک آبایی…

کدام دانه های تلخ را خلیلزاد در افغانستان کاشته است؟

      نوشته ی : اسماعیل فروغی       زلمی خلیلزاد نماینده…

اسلام گرایان از نفی سیطره ی غرب تا نفی فرهنگ…

نویسنده: مهرالدین مشید نفی سیطره ی غرب را نباید با نفی…

حکایت خورشید

رسول پویان چـو بـال مـلۀ صـیـاد از پـرِ خـام است تـمــام پـرّش…

تان «پیرمرد من»

نویسنده «ارنست همینگوی»؛ مترجم «جعفر سلمان‌نژاد» حدس می‌زنم الان به آن…

فراخوان بخاطر نجات أفغانستان

به نام خداوند حق و عدالت سازمان ملل متحد در نیمه…

دریای عشق

{تقدیم به ساحت حضرت ختمی مرتبت(ص)} یا محمّد، گوهر دریای عشق!  ای…

افغانستان افتاده در زیر پاشنه های تروریسم و رویا های…

نویسنده: مهرالدین مشید مبارزه برای یک افغانستان واحد از رویا پردازی…

فریاد فدرال خواهی از گلوی فراریان جمهوری

           فدرالیزم ، تجزیه نیست .           …

خون عشق و محبت

رسول پویان بیا که دامن صحرا سبز و رنگین است بهــار نـاز…

نویسنده گی مسؤولانه یعنی نفخ صور و برپایی شور در…

نویسنده: مهرالدین مشید قسمت سوم نویسنده گی یعنی روایت آفرینی و اسطوره…

بزرگترین کشور جهان و 50 کشور پهناور دنیا از لحاظ…

با نگاه کردن به نقشه جهان پهناورترین و بزرگترین کشورهای…

فیزیوکراتی،- دست دراز سرمایه داری در اقتصاد فئودالیستی

Physiokati. آرام بختیاری فیزیوکراتی،- طبیعت و کشاورزی کلان در خدمت بورژوازی.  فیزیوکراتی واژ…

«
»

میروی و داغ جنایاتت بر دلها باقی می ماند

فردا ۳۱ اگست آخرین سرباز اردوی تجاوزکار امریکا باید افغانستان را ترک بگوید .

جنگجویان امریکا حین خروج آخر ین فرد شان اگر از فضا بر زمین افغانستان نظر اندازند چه خواهند دید جز توغهای قبرهای شهیدان جنگ و چه خواهند گفت جز اعتراف به وحشت وجنایت ( اگر وجدان داشته باشند ) .

اجرای عملیه جنگی و سیاسی در کشوریکه بارها برزمین افتیده و برخاسته با همجواری رقبای جهانی ومنطقوی اش جدا از استراتژی طولانی اما به انجام نارسیده انها بوده نمیتواند  ، دوام اجرای این استراتژی را شاید به داعش بسپارند اما شکست شکست است و تلافی ان با شیوه های کهنه وناکام سالها قبل کمتر مقدور بوده میتواند .

امریکا که بیست سال پیش بر افغانستان تاخت با شگرد های شیطانی دم از دوستی با افِغانها زد اما دیری نگذشت که افغانها طعم تلخ این دوستی را با بمباردمانها ، کشتار ها ، ترورها و انواع جنایات عساکر امریکایی چشیدند ، انها گروهکهای فروخته شده وادمکهای مزدور را بخدمت گماشتند و بر مسند پول وقدرت جا زدند ، مردم را فریفتند و خودرا ناجی انسانیت قلمداد کردند ، اما جمیع اعمال شان از جنگ تا سیاست با عصیان خاموش مردم بی پناه و بی رهنما که در ژرفای یاس ونا امیدی بسر میبرند  مواجه بود تا اینکه این تندیس خون ووحشت اخلاقآ در سطح جهان ناکام وبد نام گردید وکارش تا این سرحد رسید .

میروند اما کثافتهای زیادی از خود بجا گذاشته اند ؛ جامعه را به انقطاب های قومی ومحلی وزبانی مبتلا ساختند ، فساد اخلاقی و اداری را به اوج رسانیدند ، گروههای از قاچاقبران را بر کرسی های پارلمان و مقامات دولتی یاری نمودند ، با اعلانهای تفتین امیز، مردم گرسنه وبیکار را تحقیر واهانت کردند  ، دموکراسی وازادی گفتند اما هردو را بد نام ساختند ، عدالت را که در بساط سیاسی امریکا جا ن ندارد از ادبیات دولت داری دست نشاندگان شان در افغانستان بر انداختند ، حس وطنپرستی و تعلق به اندیشه های ملی و ملی گرایی را تکفیر کردند وجامعه را درتب وتاب انتخاب نیک وبد به سر در گمی واداشتند ، گاهی صلح را رجحان دروغین دادند و باری جنگ را بر حق پنداشتند ، مردمی که پشت لقمه نانی محتاج شده اند ، جوانانیکه با اسناد تحصیلی پی کاری دفتر به دفتر سرگردان اند ، جنایاتیکه هیچگاه نتیجه بررسی ان بر ملا نشده سلامت و ملامت معلوم نگردید زمینه خوبی بود تا این ملت در تمیز نیک وبد و انتخاب راه معقول سر در گم سراب وادی های نیرنگ سرمایه وجنگ باشند .

نسلهای افغان یکی بعد دیگر این جنایات را فراموش نمیکنند زیرا یتیمان و بیوه زنان تجاوز امریکا شرح جنایات ان کشور را به باز ماندگان شان نا گفته نمیگذارند ، شاید روزی مردم به احیای شئون و مفاخر شان موفق گردند و داستانهای هولناک جنگ بیست ساله تجاوزکاران را با نمایشنامه ها و فیلمها ، به دروس مکاتب و با نگارش تیزسهای علمی شان ثبت صفحات تاریخ سازند .

تاریخ فراموش کار نیست ویک بیک شرح حال گذشته را بیان میکند .

در واپسین روزهای ترک افغانستان باز هم  از کشتار این ملت دریغ نکردند وبا ریختن بمب بر یک منزل در خواجه بغرای خیر خانه ده نفر به شمول اطفال را کشتند و سه دیگر را زخمی ساختند .

این ملت از انها نفرت دارد زیرا در مزرعه کشور شان تخم کین کاشته اند نه صلح ونه اشتی 

          پدر کشتی وتخم کین کاشتی

       پدر کشته را کی بود اشتی

با نمایشنامه های انتقال افغانها به خارج نمیتوانند خون ملیونها کشته و درد ملیونها معلول جنگ را مداوا کنند .

        ظالم برفت وقاعده زشت او بماند