نیهلیسم؛ محصول شکست سیاسی یا فردی؟

Nihilism. آرام بختیاری نیهلیسم یعنی پوچی، انفعال، زوال، بطالت، و فاقد هدف.  نیهلیسم…

گزیده‌ی اشعار شرمین ولی

اشعار کتاب اندوه ارغوانی یک سیب گزیده‌ی اشعار شرمین ولی مترجم: زانا کوردستانی (۱) پاییز…

فراتر از امیر؛ درون معماری قدرت طالبان

قسمت اول: مسئله فقط امیر نیست وقتی درباره طالبان صحبت می‌کنیم،…

بعد از ضربه چه می‌ماند؟

افغانستان و منطقه در عصر جنگ‌های فرسایشی Wahidullah Noorzai — Former…

دل دادن و دل بردن!

امین الله مفکر  امینی                2026-25-09 دلـــــدادن ودل بردن ودل بستن نباشد…

ایدئولوژی سایه ای سنگین برفراز اندیشه ها

 نویسنده: مهرالدین مشید              زنجیر های ناپیدای ایدئولوژی  انسان موجودی معناجو است. او…

علم ګل سحر

له ګران علم ګل سحر سره، چې د علم او…

فاصله میان قدرت و اثر

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

چند شعر کوردی با ترجمه 

چوون خەم و پەژارە  وڵاتمی داگیرکرد دەسوری داکوو دڵخۆشیان خەسان. ◇ در این سرزمین  غم حاکم…

نورستان؛ از خاطره یک جنگ تا آغاز یک دوره تاریخ

 نویسنده: مهرالدین مشید آغاز دوباره درگیری‌ها در منطقه کامدیش نورستان، خاطره…

افغانستان میان مهندسی قدرت و بازی امنیتی طالبان و پاکستان

 نویسنده: مهرالدین مشید درگیری طالبان  با مردم؛ فرار از حل بحران…

اتهامات جرایم جنگی توسط بریتانیا

طرح دوسیه ۹۷ ملیونی اتهامات جرایم جنگی توسط بریتانیا شامل…

ابو نواس اهوازی؛ نمایندۀ شادخواری های عصر ساسانی

(بخش 1)، علی میرفطروس ۳۱٫ شهریور ۲۵۸۵ شاهنشاهی هم باده، گوارا وُ هم…

نگاهی هنری و زیبایی‌شناختی

به آثار آیبک (موسی تاش‌محمدوف)  نویسنده بزرگ ازبکستان دوران شوروی برگردان. رحیم…

افغانستان؛ وقتی دخالت خارجی سرنوشت یک انقلاب را تغییر داد؛…

https://www.youtube.com/watch?v=cX5Rlj8weaA از ورود شوروی تا فاجعه نجیب‌الله؛ چه بر سر افغانستان…

دیوانگان نفت و ثروت

رسول پویان از خواب بخیز که دشمنان بیدار اند غافل منشین که…

میان مبارزه طبقاتی- و هنر عشق ورزیدن

Erich Fromm (1900- 1980 ). آرام بختیاری اریش فروم؛ التقاط مکاتب جهت…

  تاریخ در آینهٔ نویسنده؛ از حقیقتِ روایت تا روایتِ حقیقت

 نویسنده: مهرالدین مشید باور بر این بوده است که نویسندگان داستان‌ها…

وقتی بحران دیگر در مرز متوقف نمی‌ماند

Wahidullah Noorzai | NIDA Former Senior ANCOP/ANP Officer | Field-Based Strategic…

از فارسی‌ستیزی استعمار بریتانوی در هند تا دگرگونی نام‌های فارسی…

سلیمان کبیر نوری دوست ای ویدیویی برایم فرستاد که از جهات…

«
»

منع کامل تجلیل از عاشورا در راه است

                 نوشته ی : اسماعیل فروغی

      اخیراً اظهارات تند و صریح یک روحانی با نفوذ شیعیان افغانستان درمورد وضع محدودیت های شدید بر مراسم عاشورا و سرپیچی از دساتیر ضد شیعی طالبان درمحرم خبرساز شده است .

      آقای سید محسن حجت ـ روحانی بانفوذ شیعه حین سخنرانی در میان عزاداران ، از طالبان خواسته است که به مراسم محرم و مناسک شیعیان احترام گذاشته و محدودیت های وضع شده را ملغی قرار بدهند . اوهمچنان از تمام شیعیان افغانستان خواسته است که  به محدودیت های وضع شده از سوی طالبان اعتنا و توجهی نکنند .

     آقای حجت به صراحت گفته است که آنها تا زمانی از حکومت طالبان تبعیت می کنند که مخالف مذهب شیعیان چیزی نگویند . ایشان می گوید : « همانطور که ما به فرهنگ و مذهب دیگران احترام می گذاریم ، از دیگران هم تقاضا داریم که مذهب ما را احترام بکنند … ما از این مملکت هستیم، از این حکومت هم تبعیت می‌کنیم، مخالف مذهب ما به ما چیزی نگوید. اگر گفت پرچم را پایین کن، ما نباید پایین کنیم، اگر گفت تابلو نزن، نباید گوش بدهیم… »

       طوری که معلوم است در ادامه ی وضع محدودیت ها و ممنوعیت های طالبان بر شیعیان و مراسم و مناسک خاص مذهبی آنان ، امسال طالبان می خواهند به بهانه ی مسایل امنیتی ، شیعیان افغانستان را از تجلیل شاندار و باشکوه عاشورا هم منع نمایند .   

      طالبان که دراصل مخالف تجلیل عاشورا استند ، با این مخالفت و دشمنی شان که بیشترعقیدتی و مذهبی است تا سیاسی و امنیتی ، می خواهند مراسم عاشو را روزتاروز کم رنگتر سازند .

      طالبان که هیچ ترس از پنهان کردن دشمنی شان با مذهب شیعه ندارند ، باربار شیعیان را رافضی گویان به ریسمان کفر بسته و آنان را از دایره ی مقدس و بی کرانه ی اسلام خارج دانسته اند .

         بر همین مبنا ، از دو سال به اینسو که طالبان قدرت را از امریکاییان تسلیم گرفته اند ، محدودیت ها و ممنوعیت ها برشیعیان را مرحله به مرحله و گام به گام بیشتر و سخت تر گردانیده اند. 

     ــ آنان روزعاشورا  را که از دهها سال به اینسو درافغانستان رخصتی عمومی بود ، از تقویم خارج کرده اند ؛

   ــ آنان جشن برافراشتن جهنده ی مزارعلی ابن ابی طالب ــ اولین امام شیعیان را ممنوع اعلان کرده ، با یک تیر دو نشان زدند  : یکی اینکه جشن باستانی نوروز را از میان برداشتند و دیگر اینکه این روز مذهبی شیعیان و مسلمانان کشور را ازاهمیت و معنا خالی نمودند .

   ــ آنان فقه جعفری را در توضیح و تشریح احوال شخصی و دعاوی شرعی شخصی شیعیان  منع و ممنوع قرار دادند ؛

   ــ آنان تدریس فقه جعفری دردانشگاه ها را ممنوع نمودند. 

   ــ و بالاخره این گروه سلفی دیوبندی ، بر مراسم تجلیل از محرم محدودیت های شدید وضع کرده ، آرزو دارند حتا محرم و عاشورا را از میان بردارند . 

     اینها همه و همه گواه بر آن است که طالبان می خواهند مرحله به مرحله و گام به گام ، یا با زور یا با خدعه و نیرنگ ، محدودیت ها و ممنوعیت ها را بر شیعیان بیشتر و سخت تر کرده ، درنهایت آنان را ازصحنه های اصلی  زنده گی حذف نمایند.

     به همه روشن است ، شیعیان که بخش بزرگی از جامعه ی ما استند ، در طول تاریخ با دشواری های زیادی دست و پنجه نرم کرده اند .

        ارچند در برهه هایی از تاریخ سلاطین و امیران مستکبری چون امیرعبدالرحمان خان خواسته اند که این مذهب و پیروان آن را تا سطح حذف و نابودی کامل سرکوب و منکوب نمایند ؛ اما قادر به این کار نگردیده اند .

       در دوران سلطنت محمد ظاهرشاه ، با آنکه شیعیان از قدرت دولتی دور نگهداشته شده بودند ، اما آزادی اجرای مراسم و مناسک مذهبی را بدست آورده بودند .

      با بقدرت رسیدن حزب دموکراتیک خلق افغانستان ، ارچند شیعیان همانند سایر گروههای مذهبی و قومی در قدرت شریک ساخته شدند ؛ اما نگاه و برخورد حزبی و ایدئولوژیک با این مساله ، بازهم نتوانست شیعیان را مورد توجه جدی قرار بدهند .

       روی کارآمدن گروه های مجاهدین نتنها نتوانست شیعیان را شریک قدرت سازد بلکه آنان را ضعیف تر و متفرق تر از پیش نمود.

      شاید طلایی ترین دوران سهم دادن شیعیان به قدرت دوران حکومتداری حامدکرزی و محمد اشرف غنی بود ؛ اما درین دوران نیز افرادی را به قدرت سهیم ساختند که بجای نماینده گی و رسیده گی به شیعیان همه کیسه های خود را پر از  زر کرده و به منافع شخصی و حزبی خود بیشتر پرداختند .

      واکنون در دوران طالبان و پس از دوسال حکومتداری این گروه ، جایگاه و وضعیت شیعیان پر از ابهام و نگرانی باقی مانده است .
طوری که دیده می شود ، طالبان ، شیعیان این کتله ی بزرگ مذهبی افغانستان را به طرد شده ترین گروه مذهبی مبدل کرده اند .
تاکنون طالبان هیچ راهکاری در زمینه سهیم ساختن شیعیان در قدرت و ساختار دولتی ارائه نداده اند .
      آنان نتنها راهکاری برای شریک کردن شیعیان در جامعه و ساختار حاکمیت دولتی ندارند ؛ بلکه با منع قرار دادن فقه جعفری ، جایگاه حقوقی و عقیدتی شیعیان را نیز ویران تر کرده اند .

      اساساً طالبان نتنها به تشیع بلکه به تمام مذاهب و طریقه های اسلامی به جز طریقه ی سلفی دیوبندی خود شان پروا و پایبندی نداشته ، اگر توان داشته باشند هم اهل تشیع و هم سایر مذاهب و طریقه ها را با زور یا با خدعه به طریقه ی دیوبندی در می آورند.
درست متکی به همین قرائت و به اساس همین هدف و نیت است که به حمایت پولی برخی کشور های عربی ، کار اعمار هزاران مدرسه ی دینی در سراسر افغانستان روی دست گرفته شده و بشدت به پیش برده می شود. همچنان برمبنای همین نیت است که نصاب درسی و سیستم تعلیم و تربیه درمکاتب و دانشگاه ها با سیستم دیوبندی اسلامی عیار می گردد که تاریخ نذیر آن را نه در افغانستان و نه در هیچ کشور اسلامی دیگر تجربه کرده است.

     طوری که دیده می شود اکنون براساس دستور کرنیل هیبت الله ـ رهبر پشت به مردم طالبان ، اعمار مساجد و مدارس دینی در مناطق مختلف افغانستان به یک هم چشمی و رقابت میان والیان و فرماندهان طالبان مبدل شده و هرکدام قصد دارد تا زودتر مدرسه های بیشتر و بزرگتر دینی در محلات و مناطق شان اعمار نمایند.
وبراساس اظهارات رسمی  مسوولان اول وزارت معارف طالبان ، درهر ولایت یک مدرسه ی بزرگ جهادی و در هر ولسوالی سه تا ده باب مدرسه ی ابتدایی دینی باید اعمار شود . فرماندهان طالبان برای نشان دادن تعهد و ایمان شان به امارت طالبان حتا در هر قریه می خواهند یک مدرسه ی دینی دیوبندی اعمار نمایند.                              بسیاری تاجران که نخواسته اند نام شان گرفته شود شهادت داده اند که طالبان برای ساخت این مدارس حتا با زور از آنان پول طلب کرده اند.

     فشرده اینکه اعمار مدارس دینی دیوبندی بجای مکاتب مدنی و حتا به جای مدرسه های مذاهب و طریقه های دیگر ، نیت رسمی دولتی امارت طالبان است که اگر دوام بیاورند می خواهند همه را پایبند همین طریقه ی سلفی دیوبندی ساخته و اگر بتوانند تشیع را زودتر ازهمه از صفحه ی روزگار محو نمایند . که این کار نه محتمل است و نه در توان گروه مزدور تروریستی که ادامه ی اقتدار و حیات خود شان را هیچ نیرویی نمی تواند تضمین نماید .