ارث نیاکان

رسول پویان تـاکــی عـــزا و ولـولـه و دیــدۀ تـر است کودک به…

یادی از زنان مبارز

به پیشواز 8 مارچ روز همبستگی جهانی زنان کلارا آیزنرزتکین یکی…

افغانستان بزنگاۀ تروریزم و آوردگاۀ شبکه های استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید پس از تهاجم شوروی به افغانستان، این کشور…

مجیب الرحمن ها ، باورهای فاسد و ظلم ها

مجیب الرحمان انصاری ، امام مسجد محله گازرگاه هرات باز…

آشتی ملی

پروفیسور نور محمد غفوری  تعریف و ماهیت آشتی ملی:  آشتی اصطلاح معمول…

شناختی از مارکسیزم

  نویسنده - ریچارد  دیود  ولف    ناشر - دیموکراسی درعمل                                                                                            گرداننده ازانگلیسی -…

رویکرد اشغالگران و نوکر شان با مظلومان هزاره 

افغانستانسوزی به بهانه ی کوچی و کوچی گری سلیمان کبیر نوری درین…

نوع جدیدی از بازرگانی

                   …

حزب دموکراتیک خلق افغانستان عبورازبحرانها ی سیاسی وتضاد های آشتی…

               حل تضاد های آشتی نا پذیر میان طبقات استثمارگرواستثمار شونده…

روز جهانی زبان مادری خجسته باد!

روز ۲۱ فبروري ازطرف یونسکو به عنوان روز جهانی زبان…

اتوماسیون و پایان سرمایه داری!؟

مارکسیست لنینیست امروز، برگردان: آمادور نویدی تهدید واقعی هوش مصنوعی و یادگیری…

فضای عشق

رسول پویان بـاز سـرو نـاز در مـیـدان جـولان می کند بید و…

قوماندان اعلی و مشاورامنیت ملی باید پاسخگو باشند

نوشته ی : اسماعیل فروغی    تکرارحوادث خونین مشابه مثل تکرارحمله برپاسگاه…

رضایت به دخالت نظامی موجب تبرئه ازتجاوزخواهد شد؟ 

عبدالاحمد فیض اینکه دخالت نظامی دولت ثالث دراموردولت متقاضی درمنازعات داخلی…

دار عدالت

چو مرغی خفته به خوابی بیا نفس بکشیم  فغان کنیم و…

مجاهدین افغانستان کافرند

قسمت سوم  مجاهدین در افغانستان همواره ایمان و باور خود را…

سیمرغ رویا های من

                                         نامه های من                              سرگردان‌تر از نامه های کارو اند                                       عشق حقیقی درد…

عشق و ارمان

رسول پویان وای از روزی که عـشق دل فرامـوشـت کند اضطراب ووحشت…

جهان سوم دیروزی در آتش و خون و رهبران…

نویسنده: مهرالدین مشید رهبران جهان سوم دیروزی در انحصار متملقان نامجو…

۲۶ دلو روز با شکوه و به یاد ماندنیِ؛ اما…

نویسنده: مهرالدین مشید سخن از یک آغاز است، آغازی که گواۀ…

«
»

مردم در میان دو سنگ خارا!

ده ها سال است که مردم افغانستان در یک جنگ فرسایشی و نیابتی قربانی می‌دهند و در این مدت، ملیون ها نفر کشته، مجروح، آواره و دربدر گردیده اند. سایه بی نهایت شوم، خشن و کشنده جنگ از سر مردم دور نگردیده و آنان زیر این ابر تیره با هراس و ترس دایمی بخاطر از دست دادن همه هستی شان به سر برده اند و گویا آب راحت و لقمه نان باسی هم به راحتی از حلقوم شان به پایان نرفته است. دو طرف به اصطلاح جنگ ـ حکومت و طالبان ـ  به مثابه دو روی یک سکه که از پشتیبانی، حمایت، همیاری و همکاری نیروهای خارجی و کشورهای به اصطلاح دوست شان برخوردار اند، یکجا با هم از مردم جنگ زده و ستمدیده افغانستان قربانی می‌گیرند و هر روز آمار و ارقام این قربانی ها سیر فزاینده می‌یابد. 

مردم افغانستان در این برهه تاریخی، شبان و روزان بسیار سخت و دشواری را سپری می‌کنند. آنان در هیچ مکانی مصونیت و امنیت ندارند. در کوچه پس کوچه ها، در جاده ها، در زیر سقف خانه های فرسوده و گلی و یا هم کانکریتی، در کارگاه ها، مراکز تجارتی، در مسجدها، مکتب ها و دانشگاه ها و حتی در پادگانهای نظامی و در داخل وسایط زرهی، در هر جایی که هستند، جان شان در خطر است و احساس مصونیت ندارند. زنده گی و حیات فرزندان این کشور به بسیار ساده گی و بی تفاوتی کامل به یغما می‌رود و پس از چندی به فراموش سپرده می‌شود. گو این که چنین فاجعه ها، بخش اجتناب ناپذیر زنده گی همه روزه افراد این وطن یا جامعه می‌باشد. چنان می‌نماید که این مردم زجردیده در اصل برای یک زنده گی آرام زایده نشده بودند و یا زایده شده بودند تا به همین ساده گی و غریبانه با جهان مادی وداع بگویند!

بیش از چهار دهه است که مردم کشور ما در زیر تیغ برنده این فاجعه بزرگ قرار دارد و با همه هیاهوی گسترده ولی در واقعیت امر با خاموشی و بی تفاوتی جامعه جهانی به سر برده اند و آنهم در زمانی که شعار های میان تهی عدالت خواهی و حقوق انسانی و بشری همراه با ایجاد یک جامعه مرفه و مصون در افغانستان از سر و روی رسانه ها بین المللی و از حلقوم زمامداران به اصطلاح دنیای آزاد می بارد و نهاد بزرگی به نام «سازمان ملل متحد» در ظاهر به امنیت بین المللی و آرامانهای انسانی جامعه بشری نیز می‌پردازد.

برای روشن شدن یک بخش کوچکی از فاجعه های که در کشور جریان دارد، نظر کوتاهی می اندازیم به گزارش های چند نهاد بین المللی و علمی:

اداره حمایت از کودکان (سیف دچلدرن) تخمین می‌زند که در سال 2021 میلادی حدود ده ملیون کودک در افغانستان در معرض سوء تغذی قرار خواهد داشت.  به اساس اعلامیه این اداره که روز شنبه (19 جنوری) نشر شده بیش از 18 میلیون افغان که از جمله 9،7 ملیون آن را کودکان تشکیل می دهد به کمک های عاجل از جمله مواد غذایی نیاز دارند و برای تامین این نیاز، از کشور های کمک کننده خواستار سه میلیارد دالر امریکایی شده است. رییس این اداره در افغانستان می گوید که این کشور همزمان با خشونت ها، فقر و بحران ناشی از ویروس کرونا در وضعیت بسیار بد قرار داشته و به توجه عاجل نیاز دارد. این اداره در ماه گذشته نیز در گزارشی گفته بود که بیش ار سه صد هزار کودک افغان امسال زمستان سخت را می گذرانند و به دلیل نرسیدن کمک ها در معرض خطر احتمالی مرگ و بیماری قرار دارند.

همچنان، بنابر پیش بینی دیده بان حقوق بشر، افغانستان سال خطرناکی را در پیش دارد. این نهاد از بروز بحران انسانی در سال 2021 در افغانستان ابراز نگرانی کرده است. معاون دیده بان حقوق بشر در بخش آسیای جنوبی به رسانه ها گفته است: قتل های هدفمند از جانب طالبان و همه گیری ویروس کرونا، شاید شهروندان افغانستان را با فقر شدید روبرو کند. وی گفته است که افغانستان در سال 2020 برای غیر نظامیان خطرناکترین کشور جهان بود و احتمال دارد در سال 2021 هم وضعیت چنین باشد؛ زیرا طالبان حملات هدفمند شان را بر غیر نظامیان به خصوص کارمندان دولتی بیشتر کرده اند. معاون دیده بان حقوق بشر افزوده است که سلسله بی جا شدن در نتیجه جنگ ها، قتل های هدفمند از جانب طالبان و همه گیری ویروس کرونا، وضعیت بشری در افغانستان را پیچیده تر از گذشته کرده است.

بربنیاد یک گزارش از دانشگاه براون در امریکا، تلفات ملکی در افغانستان به ویژه پس از سال 2017م افزایش یافته است. بر بنیاد این گزارش از سال 2007 تا سال 2016 در نتیجه حملات هوایی به رهبری امریکا به گونه اوسط سالانه 582 فرد ملکی کشته اند. این گزارش افزوده است که از سال 2007 تا 2016 سالانه به گونه اوسط 1134 فرد ملکی در حملات هوایی به رهبری امریکا کشته شدند که 95 درصد افزایش را نشان می‌دهد. در این گزارش همچنان آمده است که بمباردمان نیروهای امریکایی پس از توافقنامه امریکا و طالبان کاهش یافته، اما حملات هوایی نیروهای افغان افزایش یافته است. در شش ماه نخست سال 2020 نیروهای هوایی افغانستان در حملات هوایی 86 غیر نظامی را کشته اند و بیشتر از 103 تن دیگر را زخمی کرده اند. بر اساس این گزارش در جریان 19 سال گذشته 43،000 فرد ملکی در افغانستان کشته شده اند. در این گزارش آمده است که طالبان نیز هزاران غیر ملکی به شمول اطفال و زنان را کشته اند. در همین حال بربنیاد گزارش سازمان ملل متحد در حملات هوایی به رهبری امریکا و نیروهای افغان در شش ماه نخست سال 2019م به افراد ملکی تلفات زیادی نسبت به حملات طالبان وارد شده است. باید به توجه رساند که این آمار یک بخشی از تلفات انسانی را در بر می گیرد نه همه یی آن را. اضافه بر آن بایست مجموع تلفات نیروهای امنیتی و دفاعی و همچنان طالبان افغان را نیر باید مد نظر داشت که در آنصورت در این مدت شمار آنها به ده ها هزار نفر کشته و زخمی می‌رسد.

چنین است وضعیت بسیار رقت بار و فاجعه بار مردم افغانستان که صرف در حملات هوایی نیروهای امریکایی، متحدان شان و قوت های دولتی هر روزه ده ها و صدها نفر کشته می‌دهند و این کشته شده ها را کودکان، جوانان، زنان، مردان و کهنسالان کشور تشکیل می‌دهند. عملیات نظامی نیروهای دولتی و همچنان طالبان در هر گوشه کشور موجب کشته شدن صدها انسان این وطن و بربادی خانمان صدها خانوار فقیر و سخت آسیب پذیر می‌گردد که آمار و ارقام ناشی از آن را هیچ کسی بدرستی نمی‌داند و هیچگاهی و توسط هیچ نهادی به ثبت نمی‌رسد و نسبت به این مرگ و میر فاجعه بار و بسیار گستردۀ ناشی از جنگ، نهادها و سازمان های دولتی، ملی و بین المللی با همه خونسردی و بی تفاوتی می‌نگرند و گو اینکه در این کشور ماتمزده آب از آب تکان نمی‌خورد.

مردم، در جنگ بسیار خونبار نیابتی در کشور، بخاطر تامین منافع کشورهای مداخله گر، و برای حفظ و کسب قدرت، و همچنان نیروهای وابسته به نهاد های استخباراتی این کشورها که شاید در نهایت از یک مرکز بزرگ رهبری شوند، قربانی می‌دهند و زیر فشار کوبنده و مرگبار در میان دو سنگ خارا قرار گرفته اند. 

از یک طرف طالبان با تمام تحجر، خشونت، و عقب مانده گی قرون وسطایی به مثابه پیشمرگان و سربازان ملیشه پاکستان، تیغ در گلوی مردم گذاشته است و مناطق زیر اثر خود را به گورستانی فاقد زنده گی ابتدایی و انسانی مبدل کرده است و کارهای جنایتکارانه و بی نهایت زشت به شمول قتل عام، سر بریدن ها، زنده بگور کردن ها و مثله کردن پیکرهای سربازان و دره و شلاق زدن مردان و زنان آزاده را در محضر عام به عنوان گویا شریعت اسلامی مرتکب می شود و از جانب دیگر یک حکومت نامشروع سخت فاسد و بیکاره که هر روز رسوایی های شان یکی چربتر از دیگری آشکارا و هویدا می‌گردد، مردم را به گروگان گرفته اند. بوی تعفن این رسوایی ها روز تا روز عالمگیر شده و حتا حامیان شان را نیز به فغان رسانیده است. این ها حرف از “قانون اساسی” و “جمهوریت” می زنند، قانونی که از روز نخست نادیده گرفته شده و از جانب شخص اول این حکومت پوشالی بارها نقض گردیده و به گفته کارشناسان امور حقوقی از آن قانون صرف دو ماده آن که یکی بیرق و دیگری پایتخت کشور است، سایرمواد آن با کارها و رفتار های فرا قانونی، مستبدانه و سلطانی پایمال شده است. “جمهوریت” نیز از جمهوری تهی شده وبه یک حلقه کوچک سه نفره مبدل گردیده است. در این جمهوریت کذایی یک قشر مستبد مافیایی با همان شیوه ها و سیاست های مافیایی مروج در جهان، زر اندوزی می کند و برای خود و حواریون شان یک زنده گی شاهانه و بسیار اشرافی از پول بیت المال را فراهم کرده اند. آنها برای خود امتیاز های بیش از حد و فراقانونی بدست می‌آورند که نمونه های بسیار زشت و نفرت انگیز آن همه روزه در رسانه های جمعی و شبکه های اجتماعی دست به دست می گردد. در برابر این همه رسوایی ها و هیاهو، این سردمداران ناشنوا و گنگ شده اند و به روش و شیوه ننگین و مضحک بی تفاوتی و خاموشی نسبت به این همه رسوایی ها،  می خواهند آن را معمولی و بی اهمیت جلوه دهند. 

در این بازار مکاره، شماری از نابخردان عوام فریب نیز علم “جمهویت” و “امارت” را بلند کرده اند و با این جنگ زرگری میان هم، به تداوم جنگ و کشتار بی رحمانه مردم به شمول اطفال، زنان، کهنسالان، جوانان و مردان بر طبق برنامه های از قبل تدوین شده نهاد های بدنام استخباراتی بیرونی که تا کنون هم مضمون اصلی آن را تداوم بحران برنامه ریزی شده در کشور تشکیل می دهد، و منافع بسیار آزمندانه سردمداران مزدور آنها در آن نهفته است، یاری می‌رسانند.

در این هیاهوی عجیب و گمراه کننده، صدای ناله و فریاد مردم جنگ زده که هر روز قربانی می‌دهند و پیکر های فرزندان جوان و اطفال به خون آغشته شان را با دست های لرزان و کمر خمیده به گور می‌سپارند و فقر استخوان سوزی ناشی از جنگ، جنایت، بی کفایتی و خیانت ورزی که یک لقمه نان خشکی را هم از آنان گرفته است به گو ش کسی نمی‌رسد. 

این بازی رذیلانه که به قیمت جان و مال مردم، آبرو و عزت آنان تمام می‌شود، هیچگاه بی پاسخ نمی‌ماند و دیر و یا زود، این سردمداران بدنام به گورستان اعمال خویش می‌غلتند و می‌پوسند

دستگیر صادقی

8 فبروری 2021