تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

 مرحوم استاد عبدالغفور وفا

پیام تسلیت به مناسبت در گذشت

استاد عبدالغفور وفا

با تآسف اطلاع گرفتیم که الحاج استاد عبدالغفور وفا هنرمند مشهور اندخوی، نسبت مریضی که عاید حالش گردیده بود، روز دوشنبه ۲۰ سنبلهٔ  سال ۱۳۹۷ در زادگاهش پدرود حیات گفت .

انالله و انا الیه ٔ راجعون

بدین مناسبت، مراتب تسلیت و همدردی خویش را حضورفامیل گرامی این آواز خوان سابقه دار کشور، به خصوص برادر مرحومی الحاج عبد الصمد بای حکیمیار اندخویی و برادر زادهٔ

شان دیپلوم انجنیر صاحب عبدالاحد حکیمیار مقیم تورنتوی کانادا ، مولود وفا پسر و أقارب نزدیک شان هر یک حاجی محمد عظیم بای، استاد امان الله، عبد المجید اوزگین، انجنیر ذبیح الله، داکتر موسی و دیگران  تقدیم نموده، برای متوفی، بهشت برین و به باز مانده گان شان صبر جمیل از بارگاه رب العزت تمنا داریم.

داکتر فیض الله ایماق، ژورنالیست سابقه دار کشور

و انجنیر امان معاشر ژورنالیست آزاد  

زنده گی نامهٔ استاد عبدالغفور وفا

هنرمند محبوب کشور

الحاج استاد عبدالغفور وفا فرزند الحاج آستانه قل بای اندخویی ، در ماه جوزای سال  ۱۳۰۸ خورشیدی، در گذر الندی خانهٔ شهر اندخوی ولایت فاریاب چشم به جهان گشود. او تعلیمات

ابتدایی خویش  را در سال ۱۳۲۴ خورشیدی در ولسوالی اندخوی باتمام رسانیده، بعداً  تعلیمات

خود را در رشتهٔ بانگداری ادامه داد .

الحاج  وفا ، از سال ۱۳۲۵ در ادارات ( د أفغانستان بانگ) ولایات جوزجان، بلخ و سرپل به حیث مامور و مدیر رسمی ایفای وظیفه کرده است.

غفور جان وفا در شعر گویی، در نواختن دوتار و آواز خوانی ید طولایی داشت. اشعار دری، پشتو و اوزبیکی او در روزنامه ها و مجلات یولدوز، دیوه ، بیدار، ژوندون و سایر میدیای  نوشتاری کشور، به کرات اقبال چاپ یافته است.

او در سال۱۳۴۶ خورشیدی ( آرکستر گلشن ) را، یکجا با انتظار جوزجانی اساس گذاشته، در  این کانون هنری یک عده هنرمندان کشور چون انتظار جوزجانی، ملا تاج محمد سرپلی و دیگران به کمال رسیده، در رشد و انکشاف هنر موسیقی بذل مساعی به خرچ دادند.

این قلم ( ایماق ) شاهد آن است که اعضای این گروه در سال ۱۳۵۷ در استودیو های رادیو تلویزیون ملی افغانستان، آهنگ های زیادی ثبت نموده، در زنده نگهداشتن آهنگهای اوزبیکی

کشور تلاش نمودند.

باید گفت آهنگ های دلربای الحاج وفا هنرمند نامدار کشور، بار بار از طریق برنامه

های محلی ( ملیت های برادر ) کشور پخش گردیده است .

گفتنیست  در سال ۱۳۵۰  تحت مدیریت این « قلم »، مسابقه ٔ رادیویی  براه انداخته شده، نظر

شنونده گان، در انتخاب هنرمند سال، جویا شده بود.

شنونده گان،  طی نامه هایشان که عنوانی ادارهٔ محلی ارسال داشتند به هنرمند مورد نظر خود

رای دادند. آرای شنونده گان، تحت  یک هیات با صلاحیت ارزیابی گردیده،  بالترتیب سه

هنرمند اوزبیکی و ترکمنی مستحق جایزه شناخته شدند. گزارش این رای گیری در یکی از

شماره های مجلهٔ « پشتون ژغ » ارگان نشراتی رادیو افغانستان وقت به نشر رسید. اینک

توجه ٔ شما عزیزان را بعد از ۴۷ سال، به آن خبر جلب می داریم :

 

سه هنرمند محلی حایز جایزه شدند

در نتیجهٔ رای گیری که اخیراً به منظور تشویق هنرمندان محلی، از طرف ادارهٔ پروگرامهای

محلی رادیو افغانستان صورت گرفت، سه هنرمند ممتاز از طرف شنونده گان، به حیث

هنرمندان ممتاز اوزبیکی- ترکمنی انتخاب گردیده و به دریافت جوایزی نایل شدند.

این سه هنرمند  ښاغلی غفور جان وفا اندخویی درجه اول، ښاغلی احمد بخشی درجه دوم،

ښاغلی سعد الله آغای قندوزی درجه سوم شناخته شدند.

غفور جان وفا در جوانی

مجلهٔ پښتون ژغ ، سال ۱۳۵۰ خورشیدی

کابل – افغانستان