آلبر کامو،‌ محصول یا قربانی استعمار فرانسه؟

درودها دوستان گرامی ما! محمدعثمان نجیب  نماینده‌ی مکتب  دینی فلسفی  من بیش از…

کتاب "زندگی عیسی" نقد مسیحیت بود 

Strauß, David (1808-1874) آرام بختیاری داوید اشتراوس؛- مبارز ضد مسیحی، مبلغ علم…

عدل الهی و عدالت اجتماعی و سرنوشت عدالت در جهان

نویسنده: مهرالدین مشید  خوانشی فلسفی–دینی از نسبت خدا، انسان و مسئولیت…

لذت چیست؟

لذت به معنای حقیقی٬ بدون وابستگی به خوردن و مراقبت جنسی٬ بصورت…

اختلاف دښمني نه ده؛ د اختلاف نه زغمل دښمني زېږوي

نور محمد غفوری په انساني ټولنو کې د بڼو او فکرونو اختلاف یو…

شاعر کرد زبان معاصر

آقای هوزان اسماعیل (به کردی: هۆزان ئیسماعیل) شاعر کرد زبان…

چند شعر کوتاه از لیلا طیبی

(۱) انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

جغرافیای سیاسی افغانستان و رقابت های نیاتی قدرت ها

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان ژیوپلیتیک نیابتی؛ در هم زیستی با گروههای…

اعلامیه در مورد یورش سبعانه امپریالیسم آمریکا به ونزوئلا

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان سرانجام شنبه ۳ جنوری، پس از آنکه…

زخم کهنۀ سال نوین

رسول پویان سال نو آمد ولی جنگ و جـدل افزون شدست کودک…

تحول ششم جدی، روزی که برایم زنگ زنده‌گی دوباره را به…

نوشته از بصیر دهزاد   قصه واقعی از صفحات زنده‌گی ام  این نوشته…

دوستدارم

نوشته نذیر ظفر ترا   از  هر کی بیشتر دوستدارم ترا  چون قیمت  سر دوستدارم سرم  را گر    برند…

مولود ابراهیم

آقای "مولود ابراهیم حسن" (به کُردی: مەولود ئیبراهیم حەسەن) شاعر…

پدیدار شناسی هوسرل؛ ایده آلیستی و بورژوایی؟

Edmund Hussrel(1859-1938)    آرام بختیاری جهان شناسی؛ فنومنولوگی و شناخت ظاهر پدیده ها…

ميسر نميشود

28/12/25 نوشته نذير ظفر پير م    وصال  يار   ميسر   نميشود وقت  خزان   بهار    ميسر  نميشود بيكار م اينكه شعر و…

مهاجران در تیررس تروریستان و بازتولید سلطه طالبان در تبعید

نویسنده: مهرالدین مشید ترور جنرال سریع ، سرآغاز یک توطئه مضاعف،…

شماره ۳/۴ محبت 

شماره ۳/۴ م سال ۲۸م محبت از چاپ برآمدږ پیشکش…

مارکس و اتحادیه‌های کارگری(۸)

نوشته: ا. لازوفسکی برگردان: آمادور نویدی مارکس و جنبش اعتصاب مارکس و انگلس حداکثر توجه خود…

مائوئیسم در افغانستان: از نظریه‌پردازی تا عمل‌گرایی بدون استراتژی

این مقاله به بررسی تاریخی و تحلیلی جنبش مائوئیستی در…

                        به بهانه ی آمستردام              

   نوشته ی : اسماعیل فروغی          من نمیخواهم درباره ی چند وچون…

«
»

مذاکرات تاریخی چین و تایوان بعد از ۶۵ سال

تنش زدایی در روابط ۲ سوی تنگه تایوان

چین و تایوان برای اولین بار از زمان جنگ‌های داخلی این کشور در سال ۱۹۴۹ و استقلال تایوان از این کشور مذاکرات رسمی دولتی برگزار کردند. 

به گزارش  نیویورک تایمز، نمایندگان تایوان و چین برای اولین بار از زمان جنگهای داخلی 1949 در چین و جدایی تایوان از سرزمین اصلی چین مذاکره کردند.

براساس این گزارش، انتظار می‌رود این مذاکرات نتایج ملموسی در راستای تنش زدایی در روابط دو کشور داشته باشد اما توسعه نمادین روابط دو رقیب مهمترین نکته این مذاکرات تاریخی است.

براساس این گزارش، این مذاکرات در هتلی در شهر «نانجینگ» چین که زمانی پایتخت «چیانگ کای شک» رهبر ملی گرایان چین پیش از عزیمت به تایوان بود، برگزار شد.

«ژانگ شیجون» رئیس دفتر امور تایوان در وزارت خارجه چین گفت: بهبود روابط میان دو کشور دشوار است اما باید آن را گرامی بداریم تا بتوانیم این حرکت مطلوب را حفظ کنیم.

براساس این گزارش، چین، تایوان را بخشی از قلمروی خود می‌داند و معتقد است که تایوان باید دوباره با چین متحد شود.

در سال 1995 و 1996 و در آستانه برگزاری اولین انتخابات ریاست جمهوری تایوان چین چندین موشک به آبهای اطراف تایوان شلیک کرد. در خلال سالهای 2000 تا 2008 تایوان تحت ریاست جمهوری «چن شوی بیان» با تمایلات استقلال طلبانه همواره تحت فشار دولت اصلی چین قرار داشته است.

به دنبال انتخابات ریاست جمهوری تایوان در سال 2008 و روی کار آمدن «ما یینگ ژوئه» که خواستار روابط نزدیکتر با چین است پکن رویکرد ملایمتری نسبت به تایوان اتخاذ کرده است.

تایوان و چین در سال 2010 یک توافق تجاری و چارچوب همکاریهای اقتصادی امضا کردند. این مذاکرات توسط گروههای نیمه دولتی دو طرف برگزار شد و منجر به ایجاد «بنیاد مبادلات چین-تایوان» و تاسیس «انجمن چین برای روابط دو طرف تنگه تایوان» شد.

مذاکرات اخیر چین و تایوان از این حیث حائز اهمیت است که تا پیش از این چین به علت امتناع از به رسمیت شناخته شدن تایوان مذاکرات خود را از طرق نیمه رسمی انجام می‌داد و این برای اولین بار است که پکن یک هیات دولتی رسمی برای مذاکره با تایوان اعزام کرده است.

سرزمین اصلی چین تا پیش از انقلاب کمونیستی 1949 تحت حکومت ملی گرایان به رهبری چیانگ کای شک بود اما بعد از جنگ داخلی در این کشور بین ملی گراها و کمونیست‌ها حکومت این کشور به دست کمونیست‌ها افتاد. ملی گرایان چین با فرار به تایوان حکومت مستقل تایوان را راه اندازی کردند، حکومتی که دولت چین تا کنون از به رسمت شناختن آن سرباز زده است.