زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

جوانی 

طی شد، دریغ و درد، زمان جوانیم مانده است بهره ی…

افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

اقرار 

نوشته نذير ظفرپير  شدم   مرد  جوان  نيستملايق      الطاف …

نورم‌ها و ارزش‌های اجتماعی

 این مقاله نخستین‌بار در اوایل ماه می سال ۲۰۱۷ میلادی، در رسانه‌های…

محبتگاه عشق

رسول پویان زلف چین چین دام صید وتیغ ابرو قاتل است در…

افغانستان و «حاشیه نشینی ژئوپلیتیکی» در نظام بین الملل

نویسنده: مهرالدین مشید از اسیب پذیری ژئوپلیتیک تا نبود مشروعیت؛ «پاشنۀ…

«
»

ما بر اساس کدام مشخصات ، رهبران محلی ( قومی ) افغانستان را رهبر خطاب می کنیم

نوشته از انجنیرمحمدالله همدرد شهرتورنتوی کانادا
ـــ رهبر کسی است که به کشورش وملت اش علاقه وعشق داشته باشد ، بر ضد هر نوع عقاید ونظریات نژاد پرستی ، قوم پرستی ، سمت پرستی ومذهب پرستی مبازره کند . منافع ملی وبین المللی کشور را برمبنای جهان بینی علمی و ادراکات منطقی بشناسد وبر خلاف آن عمل نکند . وی ( رهبر )‌ به آزادی فردی ،اجتماعی جامعه احترام داشته ودر اجرأ آن بدون هیچ گونه منفعت شخصی وخانواده گی کوشا باشد به فرهنگ ، تاریخ و دست آوردهای معنوی آن دلبستگی داشته ودر گسترش ورشد سنن وادب ورسوم ملی تلاش نماید ، ودارای اوصاف اخلاق انسانی وشجاعت اخلاقی باشد ، از دورغ ، فریب کاری ، جاه طلبی ، خود خواهی ، انحرافات اخلاقی ازفساد وریا کاری پرهیز کاری نماید ازتحقیر ، توهین ، تهدید ، و آزار روحی وجسمی هم وطنانش ابا وارزد . ثروت کشور و دارایی های بیت المال را صرف منفعت شخصی ، خانوادهگی ، حزبی وبیگانه گان ننماید ورفاه ، خوشبختی و شادمانی بزرگی را برای مردمش به ارمغان آرد . برای آزادی ووحدت همه ء ملیت های ساکن کشور تلاش ومبارزه بنمائید . مردم افغانستان ازعدم مودیت یک رهبر مردمی ایکه به همه ملیت های این مرزوبوم تعلق داشته باشد رنج می برد . در طی چهار دهه آخیر نبود یک رهبر ملی درکشور باعث بروز تشنیجات روزافزون درعرصه های اجتماعی ، سیاسی ، اقتصادی وامنیتی گردید در مسیر زمان مستبدان ومفت خوران محلی ( قومی ) ، ملی و بین المللی متحدأ قسمت زیادی از دارایی های مادی ومعنوی کشور را غارت ، ویران وسرکوب کردند ومردم بادیانت وشریف افغنستان را تحت نام دین ، مذهب ، نژاد ، قوم ، ملت ، حزب ، تنظیم ، منطقه ومحل از هم جدا و پارچه وپارچه کردند ، هر کشور ، هر مملکت وهر سرزمین ایکه به علل های مختلف به چنین سر نوشتی دچارشود در قدمه ء نخست مردمان آن گناهکارند . تجارب تاریخی کشور های جهان ومنطقه نشان داده است که ، اگر مردم در مقابل رهبران و حاکمان خود فروخته و آنان ایکه منافع ملی کشور شان را تحت الشعاع خواسته های خود قرار می دهند در عمل کرد آن ایستاده گی ویابی تفاوتی نشان بدهند رهبران وگماشته آن با دست باز ویا آرامیش خیال از عوامل خود ویا وابسته گانش موجبات نا بودی ملت خود را فراهم آورده سر نوشتی جز نا بودی و آواره گی و بد بختی ، زجر وقربانی بیهوده برای ملت خود هدیه مینماید . این پدیده های هدیه شده ء منفی به سر مردم تحمیل می گردد و مردم با جان ودل احساس میکنند باید درکنار هم قرار گیرند برای یک هدف واحد مشترک که همانا نجات خود شان ، کشور شان ، حفیظ آزادی ، کرامت انسانی وحیثت شان متحد ویک پارچه گردند . خلاصه این را فراموش نکنیم که اگر روحیه ء ترس ، سکوت وتزلزل در افکار مردم تغیر نکند ،محافظه کاری درعمل به قاطعیت تبدیل نشودخود خواهی وتک روئي به کثرت گرایی وهمدیگر پذیری تبدیل نشود هرگز ما قادر نخواهیم بود ملت را از قهقرا ونا بودی نجات دهیم . بنأ‌ قضاوت عقلانی در مورد رهبران افغانستان مربوط به دیدگاه وبنیش هر شهروندان وطن مان مربوط است .