شماره ۴۵ – ماه مه ۲۰۱۴

رفقای گرامی!

حکومت کنونی اوکرائین در حال به‌اجرا درآوردن سیاستی است که به کمک آن بتواند شرایط تحمل‌ناپذیری را برای ادامهٔ زندگی حزب کمونیست اوکرائین به‌وجود آورد و فعالیت آن را کاملاً غیرقانونی اعلام کند. با چنین برنامه‌ای، نهادهای مخفی‌ای که در خدمت دولت قرار دارند و دفاتر ما را از زمان سرنگونی دولت قبلی به اشغال خود درآورده‌اند، مشغول دست بردن در مدارک حزب ما و ایجاد پایگاه داده‌های غیرواقعی هستند، به‌گونه‌ای که از آن‌ها مدارک به‌اصطلاح «رسوا کننده‌ای» را به‌دست آورند. ما از منابع موثق خبر داریم که وزیر دادگستری اوکرائین در انتظار «گزارش هایی» دربارهٔ مدارک غیرواقعی نام‌برده است تا بتواند آن‌ها را به دادگاه عالی کشورمان ارائه دهد و انحلال کامل حزب کمونیست را طلب کند.

از دیگر سو، آنان با مشارکت گروه‌های نو فاشیستی، مشغول تخریب اثاثه و ساختمان‌های متعلق به حزب، حمله ٔ فیزیکی به نمایندگان حزب در مجلس، و هم‌چنین به رهبران سازمان‌های منطقه‌ای ما و خانواده‌های آنان هستند. آنها فعالان و رأی‌دهندگان ما را نیز مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند یا آنها را تهدید می‌کنند. ما می‌دانیم که مسؤولان بلندمرتبهٔ اوکرائین در چنین اعمالی دست داشته‌اند. در میان آنان، «آندری پاروبئی»، رئیس امنیت ملی و شورای دفاع، «والنتین نالیوایچنکو»، رئیس ادارهٔ امنیت اوکرائین، و «آلکساندر تورچینو»، رئیس مجلس و صدر موقت اوکرائین قرار دارند.

علت سرکوب بسیار خشنی را که کمونیست‌های اوکرائینی از سوی حکومت کنونی متحمل می‌شوند می‌توان چنین توضیح داد که حزب ما تنها نیروی سیاسی است که همواره همبستگی واقعی خود را با مردم نشان داده است. امروز حزب کمونیست اوکرائین با در نظر گرفتن درستکاری و یکپارچگی‌ای که از خود نشان می‌دهد تهدیدی واقعی برای حکومت کنونی است. حزب کمونیست اوکرائین پیوند همبستگی برای میلیون‌ها نفر از مردمی است که قربانی سیاست‌های مقامات شده و از رفتار آنان و متحدان متعصب‌شان منزجر گشته‌اند.

به‌جای بحث و گفت‌وگوهای سیاسی و دموکراتیک، حکومت کنونی با به‌کار بردن شگردهای خشونت‌بار تنها توانسته است ماهیت ضدمردمی و ضد دموکراتیک خود را، که هدف آن تفرقه در میان مردم است، بیشتر نمایش دهد. حکومت مدعی است که از «ارزش‌های اروپایی» بهره می‌جوید ولی در واقع در حال تبدیل کردن اوکرائین به یک دیکتاتوری فاشیستی است.

برای چنین امری، حکومت در پی متهم کردن ما به نداشتن وفاداری و وادار کردن ما به چشم‌پوشی از ایده‌آل‌هایمان است. با چنین رفتارهایی، این دولت نشان می‌دهد که مفهوم سازش را درک نمی‌کند و با مقوله‌های دموکراسی، آزادی بیان، و اولویت حقوق کاملاً بیگانه است. مجموعهٔ چنین عملکردهایی به ما احساس این را می‌دهد که به‌سختی می‌توان به صلح و آرامشی که مردم ما در انتظارش هستند دست یافت. کاملاً برعکس، همهٔ امور نشان بر آن دارند که با اعمالی چون برانگیختن مردم مناطق دیگر کشور به نفرت و بیگانه‌ستیزی، دولت کنونی خطر یک درگیری اجتماعی و حتی شرایط یک جنگ داخلی را به‌وجود می‌آورد.

رفقای گرامی، به این علت است که ما این فراخوان را تهیه کرده‌ایم. وضعیت واقعی‌ای که اوکرائین امروز در آن به‌سر می‌برد باید به اطلاع همگان برسد. شناساندن آن به دیگران یک عمل همبستگی در مورد ۱۲۰ هزار کمونیست اوکرائینی است که در خطر انحلال حزبشان قرار گرفته‌اند، زیرا آنان از دفاع از منافع کارگران و مردم اوکرائین باز نخواهند ایستاد.

با درود‌های برادرانه،
پترو سیموننکو
دبیر اول کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست اوکرائی