تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

عطوان: “ناتوی عربی” در اتاق مراقبت‌های ویژه در حال احتضار است

عبدالباری عطوان، تحلیل نویس مشهور عرب می‌نویسد: ما نیازی به روزنامه وال استریت ژورنال نداشتیم که در گزارشی به ما بگوید طرح دولت دونالد ترامپ برای ایجاد یک ناتوی عربی سنی با مشارکت شش کشور عربی حوزه خلیج فارس به همراه مصر و اردن در “اتاق مراقبت‌های ویژه” قرار گرفته است.

به گزارش رای الیوم، عبدالباری عطوان، تحلیل نویس مشهور عرب و سردبیر روزنامه رأی الیوم می‌نویسد: در پی شکست بزرگ و رسوا کننده کنفرانس ورشو که در هفته گذشته با هدف عادی سازی روابط کشورهای عربی با اسرائیل برگزار شد، شکست طرح دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا برای تشکیل ناتوی عربی سنی در اتفاق مراقبت‌های ویژه قرار گرفته است. کنفرانس ورشو تاثیر منفی بر هر یک از وزرای خارجه عرب که در آن شرکت کردند، برجای گذاشت و آنها را در معرض خشم شهروندانشان که با این عادی سازی مخالف هستند، قرار داد و امپراتوری‌های رسانه‌ای‌شان موفق نشدند این واقعیت را مخفی نگه دارند و پوشش تشویقی را برای این طرح عیب‌دار خود فراهم کنند.

شواهد متعددی وجود دارد که وضعیت بغرنج موجود بر سر این امر را نشان می‌دهد:

اول: یوسف بن علوی، وزیر خارجه عمان در مورد موضع کشورش گفت که دیدارهایش با نتانیاهو به منزله عادی سازی نبوده است و هیچ عادی سازی مگر بعد از تشکیل کشور مستقل فلسطین صورت نمی‌گیرد. اما این توجیه از نظر ما کافی نیست، بلکه باید تمامی دیدارهای علنی و غیرعلنی با مسئولان اسرائیلی متوقف شود تا پایبندی به طرح صلح عربی و بندهای آن که اساسا از سوی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس و عربستان مطرح شد، حاصل شود و به این امر اذعان شود که دشمن اسرائیلی خطرناک‌ترین دشمن برای امت است.

دوم: وضعیت دستپاچگی بود که خالد الیمانی، وزیر خارجه دولت مستعفی یمن که با نتانیاهو در نشست ورشو شوخی و صحبت کرد، دچار آن شده بود و مواضع وی که در راستای عادی سازی روابط با اسرائیل بود، بهترین هدیه را به جنبش انصارالله یمن داد.

سوم: وضعیت تنگنایی که بر بیشتر وزرای خارجه عرب شرکت کرده در این کنفرانس به ویژه وزرای خارجه امارات، عربستان و بحرین حکم فرما بود که در جلسه‌ای غیر علنی ظاهر شدند و تاکید کردند که “خطر ایران” بر خطر اسرائیل تقدم دارد و برخی از آنها در عکس دسته جمعی شرکت کنندگان در کنفرانس حضور نیافتند و هر یک از آنها نه تنها با مطبوعات صحبت نکرده بلکه از رونامه نگاران نیز فرار می‌کردند پس اگر از کرده‌شان خجالت نمی‌کشیدند، این فرار برای چه بود.

چهارم: صدها هزار تظاهرکننده به بیشتر خیابان‌های شهرها و میادین یمن آمدند تا اعتراض خود را به این کنفرانس و در مخالفت با حضور وزیر خارجه دولت منصور هادی در کنار نتانیاهو و اینکه وی بلندگوی خود را به نتانیاهو داد، نشان دهند.

پنجم: عبدالفتاح سیسی، رئیس جمهوری مصر در سخنرانی خود در مونیخ تاکید کرد که حل و فصل مساله فلسطین پایه و اساس ثبات و امنیت و صلح در خاورمیانه است؛ گویی که وی از مشارکت وزیر خارجه خود در کنفرانس ورشو به صورت غیرمستقیم عذرخواهی می‌کرد و مخالفت خود را با وزرای کشورهای حاشیه خلیج فارس اعلام می‌کرد که گفته بودند “خطر ایران” بر مساله نزاع عربی اسرائیلی مقدم است.

مساله عیب‌دار این است که تمامی وزرای خارجه اتحادیه اروپا (به استثنای انگلیس که کشورش ماه آتی از این اتحادیه خارج می‌شود) کنفرانس ورشو را تحریم کردند، از جمله اینکه فدریکا موگرینی، مسئول سیاست خارجه اتحادیه اروپا و وزرای خارجه چین، روسیه، ترکیه و هند این کنفرانس را تحریم کردند در حالی که ۱۲ وزیر خارجه عربی بنا به فرمایشات مایک پامپئو، وزیر خارجه آمریکا و جارد کوشنر، مهندس معامله قرن دراین کنفرانس شرکت کردند.

مساله‌ای عیب‌دار دیگر عبارت از این است که ماهاتیر محمد، نخست وزیر مالزی با مشارکت بازیکنان اسرائیلی در مسابقات ورزشی در کشورش مخالفت کرد این در حالی است که ورزشکاران اسرائیلی با حمایت تیم‌هایی از موساد وارد کشورهای عربی حوزه خلیج فارس می‌شوند.