پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

عطوان: “ناتوی عربی” در اتاق مراقبت‌های ویژه در حال احتضار است

عبدالباری عطوان، تحلیل نویس مشهور عرب می‌نویسد: ما نیازی به روزنامه وال استریت ژورنال نداشتیم که در گزارشی به ما بگوید طرح دولت دونالد ترامپ برای ایجاد یک ناتوی عربی سنی با مشارکت شش کشور عربی حوزه خلیج فارس به همراه مصر و اردن در “اتاق مراقبت‌های ویژه” قرار گرفته است.

به گزارش رای الیوم، عبدالباری عطوان، تحلیل نویس مشهور عرب و سردبیر روزنامه رأی الیوم می‌نویسد: در پی شکست بزرگ و رسوا کننده کنفرانس ورشو که در هفته گذشته با هدف عادی سازی روابط کشورهای عربی با اسرائیل برگزار شد، شکست طرح دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا برای تشکیل ناتوی عربی سنی در اتفاق مراقبت‌های ویژه قرار گرفته است. کنفرانس ورشو تاثیر منفی بر هر یک از وزرای خارجه عرب که در آن شرکت کردند، برجای گذاشت و آنها را در معرض خشم شهروندانشان که با این عادی سازی مخالف هستند، قرار داد و امپراتوری‌های رسانه‌ای‌شان موفق نشدند این واقعیت را مخفی نگه دارند و پوشش تشویقی را برای این طرح عیب‌دار خود فراهم کنند.

شواهد متعددی وجود دارد که وضعیت بغرنج موجود بر سر این امر را نشان می‌دهد:

اول: یوسف بن علوی، وزیر خارجه عمان در مورد موضع کشورش گفت که دیدارهایش با نتانیاهو به منزله عادی سازی نبوده است و هیچ عادی سازی مگر بعد از تشکیل کشور مستقل فلسطین صورت نمی‌گیرد. اما این توجیه از نظر ما کافی نیست، بلکه باید تمامی دیدارهای علنی و غیرعلنی با مسئولان اسرائیلی متوقف شود تا پایبندی به طرح صلح عربی و بندهای آن که اساسا از سوی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس و عربستان مطرح شد، حاصل شود و به این امر اذعان شود که دشمن اسرائیلی خطرناک‌ترین دشمن برای امت است.

دوم: وضعیت دستپاچگی بود که خالد الیمانی، وزیر خارجه دولت مستعفی یمن که با نتانیاهو در نشست ورشو شوخی و صحبت کرد، دچار آن شده بود و مواضع وی که در راستای عادی سازی روابط با اسرائیل بود، بهترین هدیه را به جنبش انصارالله یمن داد.

سوم: وضعیت تنگنایی که بر بیشتر وزرای خارجه عرب شرکت کرده در این کنفرانس به ویژه وزرای خارجه امارات، عربستان و بحرین حکم فرما بود که در جلسه‌ای غیر علنی ظاهر شدند و تاکید کردند که “خطر ایران” بر خطر اسرائیل تقدم دارد و برخی از آنها در عکس دسته جمعی شرکت کنندگان در کنفرانس حضور نیافتند و هر یک از آنها نه تنها با مطبوعات صحبت نکرده بلکه از رونامه نگاران نیز فرار می‌کردند پس اگر از کرده‌شان خجالت نمی‌کشیدند، این فرار برای چه بود.

چهارم: صدها هزار تظاهرکننده به بیشتر خیابان‌های شهرها و میادین یمن آمدند تا اعتراض خود را به این کنفرانس و در مخالفت با حضور وزیر خارجه دولت منصور هادی در کنار نتانیاهو و اینکه وی بلندگوی خود را به نتانیاهو داد، نشان دهند.

پنجم: عبدالفتاح سیسی، رئیس جمهوری مصر در سخنرانی خود در مونیخ تاکید کرد که حل و فصل مساله فلسطین پایه و اساس ثبات و امنیت و صلح در خاورمیانه است؛ گویی که وی از مشارکت وزیر خارجه خود در کنفرانس ورشو به صورت غیرمستقیم عذرخواهی می‌کرد و مخالفت خود را با وزرای کشورهای حاشیه خلیج فارس اعلام می‌کرد که گفته بودند “خطر ایران” بر مساله نزاع عربی اسرائیلی مقدم است.

مساله عیب‌دار این است که تمامی وزرای خارجه اتحادیه اروپا (به استثنای انگلیس که کشورش ماه آتی از این اتحادیه خارج می‌شود) کنفرانس ورشو را تحریم کردند، از جمله اینکه فدریکا موگرینی، مسئول سیاست خارجه اتحادیه اروپا و وزرای خارجه چین، روسیه، ترکیه و هند این کنفرانس را تحریم کردند در حالی که ۱۲ وزیر خارجه عربی بنا به فرمایشات مایک پامپئو، وزیر خارجه آمریکا و جارد کوشنر، مهندس معامله قرن دراین کنفرانس شرکت کردند.

مساله‌ای عیب‌دار دیگر عبارت از این است که ماهاتیر محمد، نخست وزیر مالزی با مشارکت بازیکنان اسرائیلی در مسابقات ورزشی در کشورش مخالفت کرد این در حالی است که ورزشکاران اسرائیلی با حمایت تیم‌هایی از موساد وارد کشورهای عربی حوزه خلیج فارس می‌شوند.