پاسخ به سیاه‌مشق آقای انجنیر کمال بهادری (نامی بی‌هویت که…

درباره‌ی مسئولیت جمعی، نقد سیاسی و ضرورت عبور از فردمحورینوشته‌ی…

چرنیشفسکی نیکولای گاوریلوویچ

ترجمه. رحیم کاکایی پ. ا. نیکولایف.  بخش یکم نیکولای گاوریلوویچ چرنیشفسکی در ۱۲…

ټکنالوژي، سیاست او د عدالت پوښتنه

نور محمد غفوری ایا د نوې زمانې په راتګ سره ټولنیز…

وحدت به‌مثابه پراتیک تاریخی

بازخوانی تیوریک نشست شصت و یکمین سالگرد تأسیس حزب دموکراتیک…

یادنامهٔ دکتورعبدالسلام آثم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ در روزگاری که تاریخ کشورما مشحون از رخ داد های…

بحران فقر در افغانستان: عوامل، چشم‌انداز و راهکارهای مقابله با…

افغانستان در یکی از تاریک‌ترین برهه‌های تاریخ معاصر خود بصورت…

بازسازی نیروی چپ دموکراتیک افغانستان

افغانستان در یکی از پیچیده‌ترین و بحرانی‌ترین مراحل تاریخ معاصر…

طالبان؛ گسست خشونت‌بار و تعلیق تاریخ در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید حکومت ضد تاریخی طالبان؛ نمادی ازایستایی در برابر…

گزارش از جریان نشست شصت و یکمین سالگرد تاسیس ح…

           نشست شصت و یکمین سالگرد تاسیس ح د خ ا…

عقل چیست ؟

د مولانا سعید افغاني : آزاده ، ټولنیزه ،علمي ، فرهنګي  او نشراتي ارګان …

د تصوف او عرفان په تړاو مرکه‎

له ښاغلي پوهاند محمد بشیر دودیال سره، چې د علم،…

نمک شناسان!

امین الله مفکر امینی                     2026-15-01! دوستش میدارم آنــرا کزاعمــــاقی قلبی  مملو زمهــــرش دوستم بــــدارد  بسی…

رمان نیهلیستی، عرفان رفرمیستی، روشنفکر پوپولیستی

Aldous Huxely (1894- 1963) آرام بختیاری روشنفکران و فرهنگسازان در رمانهای هاکسلی. آلدوس…

پیام شادباش رفیق سلطانعلی کشتمند

پیام شادباش رفیق سلطانعلی کشتمند، از بنیان‌گذاران حزب دموکراتیک خلق…

دا نه یو انتخاب دی، بلکې یو تاریخي مسؤلیت دې 

درنو محضرو ملګرو! نن موږ دلته یوازې د یوې عادي غونډې…

فرخنده باد  شصت ویکمین سالروز تاسیس حزب دیموکراتیک خلق افغانستان

رفقای عزیز! امروز بخاطر تجلیل  شایسته ازشصت ویکمین سالروز حزب دیموکراتیک…

از اختناق در سطح طالبان تا اختناق در دموکراسی های…

نویسنده: مهرالدین مشید اختناق داخلی طالبان و مصلحت‌گرایی جهانیان اختناق در افغانستان…

فــــــــــــــراخــــــــــوان

نشست مشترک شورای اروپایی حزب آبادی افغانستان و تشکل نوین…

به پیشواز بزرگداشت از سالگرد ح د خ ا

هویت واقعی هر حزب یا سازمان سیاسی، پیش از هر…

تجلیل از شصت‌ویکمین سالگرد تأسیس ح د خ ا

به مناسبت شصت‌ویکمین سالگرد بنیان‌گذاری حزب دموکراتیک خلق افغانستان، نشست…

«
»

عطوان: “ناتوی عربی” در اتاق مراقبت‌های ویژه در حال احتضار است

عبدالباری عطوان، تحلیل نویس مشهور عرب می‌نویسد: ما نیازی به روزنامه وال استریت ژورنال نداشتیم که در گزارشی به ما بگوید طرح دولت دونالد ترامپ برای ایجاد یک ناتوی عربی سنی با مشارکت شش کشور عربی حوزه خلیج فارس به همراه مصر و اردن در “اتاق مراقبت‌های ویژه” قرار گرفته است.

به گزارش رای الیوم، عبدالباری عطوان، تحلیل نویس مشهور عرب و سردبیر روزنامه رأی الیوم می‌نویسد: در پی شکست بزرگ و رسوا کننده کنفرانس ورشو که در هفته گذشته با هدف عادی سازی روابط کشورهای عربی با اسرائیل برگزار شد، شکست طرح دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا برای تشکیل ناتوی عربی سنی در اتفاق مراقبت‌های ویژه قرار گرفته است. کنفرانس ورشو تاثیر منفی بر هر یک از وزرای خارجه عرب که در آن شرکت کردند، برجای گذاشت و آنها را در معرض خشم شهروندانشان که با این عادی سازی مخالف هستند، قرار داد و امپراتوری‌های رسانه‌ای‌شان موفق نشدند این واقعیت را مخفی نگه دارند و پوشش تشویقی را برای این طرح عیب‌دار خود فراهم کنند.

شواهد متعددی وجود دارد که وضعیت بغرنج موجود بر سر این امر را نشان می‌دهد:

اول: یوسف بن علوی، وزیر خارجه عمان در مورد موضع کشورش گفت که دیدارهایش با نتانیاهو به منزله عادی سازی نبوده است و هیچ عادی سازی مگر بعد از تشکیل کشور مستقل فلسطین صورت نمی‌گیرد. اما این توجیه از نظر ما کافی نیست، بلکه باید تمامی دیدارهای علنی و غیرعلنی با مسئولان اسرائیلی متوقف شود تا پایبندی به طرح صلح عربی و بندهای آن که اساسا از سوی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس و عربستان مطرح شد، حاصل شود و به این امر اذعان شود که دشمن اسرائیلی خطرناک‌ترین دشمن برای امت است.

دوم: وضعیت دستپاچگی بود که خالد الیمانی، وزیر خارجه دولت مستعفی یمن که با نتانیاهو در نشست ورشو شوخی و صحبت کرد، دچار آن شده بود و مواضع وی که در راستای عادی سازی روابط با اسرائیل بود، بهترین هدیه را به جنبش انصارالله یمن داد.

سوم: وضعیت تنگنایی که بر بیشتر وزرای خارجه عرب شرکت کرده در این کنفرانس به ویژه وزرای خارجه امارات، عربستان و بحرین حکم فرما بود که در جلسه‌ای غیر علنی ظاهر شدند و تاکید کردند که “خطر ایران” بر خطر اسرائیل تقدم دارد و برخی از آنها در عکس دسته جمعی شرکت کنندگان در کنفرانس حضور نیافتند و هر یک از آنها نه تنها با مطبوعات صحبت نکرده بلکه از رونامه نگاران نیز فرار می‌کردند پس اگر از کرده‌شان خجالت نمی‌کشیدند، این فرار برای چه بود.

چهارم: صدها هزار تظاهرکننده به بیشتر خیابان‌های شهرها و میادین یمن آمدند تا اعتراض خود را به این کنفرانس و در مخالفت با حضور وزیر خارجه دولت منصور هادی در کنار نتانیاهو و اینکه وی بلندگوی خود را به نتانیاهو داد، نشان دهند.

پنجم: عبدالفتاح سیسی، رئیس جمهوری مصر در سخنرانی خود در مونیخ تاکید کرد که حل و فصل مساله فلسطین پایه و اساس ثبات و امنیت و صلح در خاورمیانه است؛ گویی که وی از مشارکت وزیر خارجه خود در کنفرانس ورشو به صورت غیرمستقیم عذرخواهی می‌کرد و مخالفت خود را با وزرای کشورهای حاشیه خلیج فارس اعلام می‌کرد که گفته بودند “خطر ایران” بر مساله نزاع عربی اسرائیلی مقدم است.

مساله عیب‌دار این است که تمامی وزرای خارجه اتحادیه اروپا (به استثنای انگلیس که کشورش ماه آتی از این اتحادیه خارج می‌شود) کنفرانس ورشو را تحریم کردند، از جمله اینکه فدریکا موگرینی، مسئول سیاست خارجه اتحادیه اروپا و وزرای خارجه چین، روسیه، ترکیه و هند این کنفرانس را تحریم کردند در حالی که ۱۲ وزیر خارجه عربی بنا به فرمایشات مایک پامپئو، وزیر خارجه آمریکا و جارد کوشنر، مهندس معامله قرن دراین کنفرانس شرکت کردند.

مساله‌ای عیب‌دار دیگر عبارت از این است که ماهاتیر محمد، نخست وزیر مالزی با مشارکت بازیکنان اسرائیلی در مسابقات ورزشی در کشورش مخالفت کرد این در حالی است که ورزشکاران اسرائیلی با حمایت تیم‌هایی از موساد وارد کشورهای عربی حوزه خلیج فارس می‌شوند.