تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

سود کرونا آورده به جیب کدام شرکت ها می رود؟

۲۷- جنوری ۲۰۲۱

نوشته از: یونگه ولت

برگردان: رضا نافعی

منبع: آیندهٔ ما

سازمان جهانی بهداشت (WHO) در اوایل هفتهٔ گذشته از «شکستِ اخلاقیِ فاجعه بارِ» کشورهای غربی در توزیع واکسن ضد ویروس کرونا سخن گفت. رئیس سازمان جهانی بهداشت از این واقعیت شاکی است که در49 کشور ثروتمند جهان 39 میلیون نفر واکسینه شده اند؛ در حالی که تعداد افراد واکسینه شده در کشورهای تنگدست اندک است. وی هشدار داد که «ملی گرایی واکسنی» نه تنها ضعیف ترین مردم جهان را به خطر می اندازد، بلکه «خود ویرانسازی» نیز هست؛ و در نهایت با شیوع تازه به تازۀ بیماری واگیرِ همه گیر در کشورهای فقیر، همه گیری را طولانی می سازد.

حتی در کشورهای مرفه مانند آلمان فدرال نیز شرکت های داروئی هستند که تصمیم گیرنده هستند و نه سیاستمداران؛ انها هستند که تصمیم می گیرند کی و چه تعداد از افراد اصلا واکسینه بشوند یا نشوند. خواهش و تمنا نیز تغییری در این وضع بوجود نمی آورد. آنچه WHO به عنوان شکست توصیف می کند٬ از قوانین بازار نئولیبرال است که از منظر پیروان آن، بازار منطق بسیار موفق است.

کارل فون اوسیتسکی، روزنامه نگار صلحدوست آلمانی و کنشگر ضد جنگ ، با پیشگوئی فاجعه هایی که سالهای بعد رخ داد٬ در سال 1931 نوشت: «جنگ تجارتی است بهتر از صلح. من هنوز کسی را ندیده ام که بخواهد برای فرونشاندن آتش اشتیاق خود به پول، خود را فداکارانه به دامان صلح افکنده باشد تا آن را حفظ و تقویت کرده باشد.»؛ کما این که ما هم امروز اولین بار نیست که کشف می کنیم. تجزیه و تحلیل او پرده از مناسبات حاکم بر بیماری ها، اپیدمی ها {و پاندمیک ها- cspandemi} و محافظت از سلامتی انسان ها بر می دارد و انها را عریان می سازد.

گرچه فن آوری های جدید برای تولید واکسن کرونا در چندین کشور، در دانشگاه ها وموسسات تحقیقاتی، با بودجه های میلیاردی که دولت ها پرداخته اند توسعه یافته و به مرحلهٔ کنونی رسیده ، اما این نتایج متعلق به کسانی نیست که قبلا با پول هائی که بعنوان مالیات در اختیار دولت ها گذاشته اند، از جمله، هزینۀ تولید همین واکسن کرونا را نیز پرداخت کرده اند.

وقتی تقاضا برای دریافت واکسن فراگیر شد و نوید یک تجارت بی خطر را داد، شرکت های داروئی وارد پروژه های تولید واکسن شدند و حق ثبت اختراع سود آور را در اختیار گرفتند. تحلیلگران بانک سرمایه گذاری آمریكا «مورگان استنلی»٬ انتظار دارند كه شركت Pfizer و Biontech در آمریكا فقط با واكسن خود بیش از 15 میلیارد یورو فروش داشته باشند. بنا به گزارش تلویزیون آلمانی «تاگس شاو. دِ اِ »٬ طبق تخمین سوئری مون، دانشمند سوئیسی، این شرکت ها طی سالهای زیادی از واکسن بیماری همه گیر سود خواهند برد.

کوبا ، ونزوئلا و اتحادِ چپِ منطقه ای آلبا مسیر دیگری را طی می کنند. هاوانا روز جمعه اعلام کرد که امسال 100 میلیون دوز واکسن برای نیازهای خود و سایر کشورها تولید می کند، اولویت در این تولید کسب سود نیست. کوبا همراه ونزوئلا در حال ساخت یک بانک واکسن است که نیازهای همه کشورهای ALBA در آمریکای لاتین و کارائیب را پوشش می دهد . بعداً کشورهای دیگر مناطق نیز از این مزیت بهره مند می شوند. کوبا، ونزوئلا، روسیه، چین و سایر کشورهای «شرور» بار دیگر سبب کاهش سود شرکت های فرا ملیتی می شوند.

احتمالاً کشورهای غربی که خود را «جامعهٔ ارزشها» می خوانند مدت زیادی حاضر به تحمل این امر نخواهند شد.

ارسالی حسین تلاش